/ Yazar: admin / Genel/ • / 0 Yorum

Esnaf Odası Aidatlarında Yeni Uygulama

Resmi Gazete’nin 31 Aralık 2018 tarih ve 30642 (4. mükerrer) nüshasında; 14 Şubat 2008 tarihli ve 26787 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Esnaf ve Sanatkârların Ödeyecekleri Kayıt Ücreti ve Yıllık Aidat Hakkında Yönetmeliğin 7’nci maddesi başlığı aşağıdaki şekilde değiştirildi ve değişiklik 1 Ocak 2019 tarihinden itibaren yürürlüğe girdi.

Yönetmeliğin ilgili maddesine geçmeden önce yeni uygulama ile kadın üyelere, gazilere, şehitlere, gazilere, dul ve yetimler ile vergiden muaf esnafa ve özürlülere muafiyet getirildiğini belirtmeliyim.

Kayıt ücreti ve yıllık aidat

(1) Kayıt ücreti ve yıllık aidatlar aşağıda belirtilmiştir.

a) Birinci grup odalar: Ankara, İstanbul ve İzmir illerindeki odalardır. Kayıt ücreti ve yıllık aidat; bu gruptaki iller ve büyükşehir belediyesi sınırlarına dâhil tüm ilçelerinde 350,00 TL’dir.

b) İkinci grup odalar: Ankara, İstanbul, İzmir ile kalkınmada öncelikli iller dışında kalan illerdeki odalardır. Kayıt ücreti ve yıllık aidat; bu gruptaki illerin merkez ilçelerinde ve büyükşehir belediyesi sınırlarına dâhil tüm ilçelerinde 300,00 TL, merkez ilçe haricindeki diğer ilçelerinde 256,00 TL’dir.

c) Üçüncü grup odalar: Kalkınmada öncelikli illerde bulunan odalardır. Kayıt ücreti ve yıllık aidat; bu gruptaki büyükşehir statüsünde bulunan iller ve büyükşehir belediyesi sınırlarına dâhil tüm ilçelerinde 256,00 TL’dir. Üçüncü grup odaların bulunduğu diğer illerin merkez ve ilçelerinde 256,00 TL’dir.

(2) Kayıt ücreti ve yıllık aidatlar aşağıda belirtilen esnaf ve sanatkârlar için ülke genelinde 256,00 TL olarak uygulanır.

a) 30/3/2013 tarihli ve 28603 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğe göre özürlü sayılanlar.

b) Gaziler, şehit, gazi dul ve yetimleri.

c) 31/12/1960 tarihli ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununa göre vergiden muaf sayılan esnaf ve sanatkârlar.

ç) Esnaf ve sanatkâr siciline kayıtlı kadın esnaf ve sanatkârlar.

(3) Birinci fıkranın (a), (b) ve (c) bentleri ile ikinci fıkrada belirtilen ücretler; 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Kanununun 61 inci maddesinde belirlenen hadler içerisinde kalmak kaydıyla, 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununa göre Hazine ve Maliye Bakanlığınca belirlenen yeniden değerleme oranını aşmamak kaydıyla her yıl Konfederasyon Yönetim Kurulunca yeniden belirlenebilir. Konfederasyon Yönetim Kurulu tarafından aidatın yeniden tespit edilmesi halinde keyfiyet onaylanmak üzere Ticaret Bakanlığına bildirilir, ayrıca esnaf ve sanatkârlar meslek kuruluşlarına da bir genelgeyle duyurulur.”

Türkiye Esnaf ve Sanatkârlar Konfederasyonu web sitesindeki genelge Resmi Gazete’de yayımlanan Yönetmeliğe yer verilmiş ve muafiyetlerle ilgili açıklamada aşağıdaki şekildedir:

“Kayıt ücreti ve yıllık aidatlar aşağıda belirtilen esnaf ve sanatkârlar için ülke genelinde 256,00 TL olarak uygulanır.

a)30/03/2013 tarihli ve 28603 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğe göre özürlü sayılanlar.

b) Gaziler, şehit, gazi dul ve yetimleri.

c) Gelir Vergisi Kanununa göre vergiden muaf sayılan esnaf ve sanatkârlar.

ç) Esnaf ve sanatkâr siciline kayıtlı kadın esnaf ve sanatkârlar.”

03.01.2019

Kaynak: www.MuhasebeTR.com

/ Yazar: admin / Genel/ / 0 Yorum

Bir Anda Hayatımızın Odak Noktası Ücretli Poşetler

Hayatımıza bir anda giren ücretli poşet hakkında kısaca bilgilendirme yapmak istiyorum.

Bilindiği üzere, çevrenin korunması ve çevre kirliliğinin önlenmesine yönelik düzenlemelerin yer aldığı Çevre Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun, 10.12.2018 tarih ve 30621 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

Kanuna göre, çevrenin korunması, çevre kirliliğinin önlenmesi ve giderilmesi için plastik poşet, plastik ambalaj kullanımının azaltılması, depozito uygulaması, kirliliğin önlenmesine yönelik teminat alınması gibi mekanizmalar kullanılacaktır.

Çevre Kanunu’na eklenen, geri kazanım katılım payı başlıklı Ek Madde 11’de “Yurt içinde piyasaya arz edilen bu Kanuna ekli (1) sayılı listede yer alan ürünlerden poşetler için satış noktalarından, diğer ürünler için piyasaya süren/ithalatçılardan bu listede belirtilen tutarda geri kazanım katılım payı tahsil edilir…” hükmü yer almakta olup bu çerçevede geri kazanım katılım payının tahsiline yönelik gerekli düzenleme anılan Kanunu’nun 18’inci maddesi hükmü gereği Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelik kapsamında gerçekleştirilecektir.

Bu kapsamda, Çevre Kanunu’nun Ekli (1) Sayılı Listesinde yer alan plastik poşet hariç diğer kalemlerden geri kazanım katılım payı alınmasına ilişkin uygulamaya söz konusu yönetmeliğin yürürlüğe girmesi ile başlanacaktır.

MADDE, 4 – (1) Bu Usul ve Esasların uygulanmasında;

Ambalaj Komisyonu: Yürütülen çalışmaları ve uygulamaları değerlendirmek üzere Bakanlık temsilcisinin başkanlığında ilgili taraflardan oluşan komisyonu,

Bakanlık: Çevre ve Şehircilik Bakanlığını,

Bilgi Sistemi: Plastik poşetlere ilişkin beyan ve bildirimlerin gerçekleştirileceği, bilgi ve belgelerin sunulacağı Bakanlıkça belirlenen çevrimiçi program/programları,

Geri kazanım katılım payı: 2872 sayılı Çevre Kanununun ek Il inci maddesi gereğince

Kanunun ekli (1) sayılı listesinde yeralan, plastik poşetler için satış noktalarından alınacak payı,

İl Müdürlüğü: Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüklerini,

Kanun: 2872 sayılı Çevre Kanununu,

Plastik poşet: Plastikten yapılmış, satış noktalarında tüketicilere mal veya ürünleri taşıma amacıyla temin edilen saplı veya sapsız poşetleri,

Satış noktası: Toptan ve/veya perakende olarak mal, ürün satışını yapan mağaza, market ve benzeri satış yerlerini,

&) Uzaktan satış: Mektup, katalog, telefon, faks, radyo, televizyon, elektronik posta mesajı, kısa mesaj, internet gibi hertürlü araç veya ortamı kullanarak yapılan satışı,

Üretici: Plastik poşetleri üretenler ve/veya bu ürünleri ithal edenleri, ifade eder.

Bakanlığın ve il müdürlüklerinin görev ve yetkileri

MADDE 6 —(1) Bakanlık,

Bu Usul ve Esasların uygulanmasına yönelik işbirliğini ve koordinasyonu sağlamakla ve gerekli idari tedbirleri almakla yetkilidir.

Bu Usul ve Esaslar ile getirilen düzenlemeler doğrultusunda yapılacak izleme, kontrol ve/veya denetim faaliyetlerini gerçekleştirmekle yetkilidir.

Plastik poşetlerin kullanımının azaltılması ve raporlanmasına ilişkin esasları belirler.

Ambalaj komisyonunu toplar ve komisyonun önerisini dikkate alarak plastik poşetlere uygulanacak taban fiyatı heryıl belirler.

Plastik poşet üreticileri ve satış noktalarının bu Usul ve Esaslarda tanımlı bildirim ve beyanlarını yapmalarını sağlamak için çevrimiçi programı hazırlar ve kullanıma sunar.

İl Müdürlükleri, üreticileri ve satış noktalarının Bilgi Sistemine kayıtlarını yapmak, beyan yükümlülüklerini ve yapılan beyanlarını izlemek, kontrol etmek, denetlemek ve değerlendirmekle Bakanlıkla birlikte yetkilidir.

Üreticilerin yükümlülükleri

MADDE 7 – (1) Ambalaj Atıklarının Kontrolü Yönetmeliği kapsamında kalan yükümlülükleri saklı kalmak koşulu ile üreticiler; üretmiş/ithal etmiş oldukları satışa tabi tüm plastik poşetlere ilişkin olarak, Bilgi Sistemine kayıt olmak ve gerekli bilgileri sisteme girmekle yükümlüdür.

Satış noktalarının yükümlülükleri

MADDE 8 —(1) Satış noktaları, Ambalaj Atıklarının Kontrolü Yönetmeliği kapsamında kalan yükümlülükleri saklı kalmak koşulu ile plastik poşet kullanımının azaltılması amacıyla;

1/1/2019 tarihinden itibaren plastik poşetleri ücretsiz vermemekle ve tahsil edilen ücretleri satış belgelerinde adet bazlı göstermekle,

Çevrenin korunması maksadıyla plastik poşetlerin satışına ilişkin tüketiciyi bilinçlendirme amaçlı yazılı, basılı görsel materyal kullanmakla,

Bilgi Sistemine kayıt olmak, gerekli beyanları bilgi ve belgeleri ile birlikte bu sisteme yüklemekle,

Plastik poşet satışı miktarı beyanına istinaden hesaplanacak geri kazanım katılım payı tutarını Bakanlık Merkez Saymanlık Müdürlüğü hesabına aktarmakla,

Plastik poşetler yerine çok kullanımlık taşıma ekipmanını alternatif olarak tüketiciye

sunmakla,yükümlüdürler.

Bilgi sistemi ve beyanlar

MADDE 9 – (1) Üreticiler/ithalatçılar tarafından yapılacak beyanlarda; plastik poşet adedi, ağırlığı, kalınlık, boyut, ambalaj malzemesi cinsi, firma bazında yurt içinde veya yurtdışında kime satıldığı yer almalıdır.

(2) Satış Noktaları tarafından yapılacak beyanlarda; temin edilen firma bilgisi (yurt içi ve yurtdışı), temin edilen plastik poşet adedi, ağırlığı, kalınlık, satılan plastik poşet adedi ve birim fiyatı yer almalıdır.

Mali Hususlar

Ücretlendirme

MADDE        10 — (1) 1/1/2019      tarihinden       itibaren geçerli olmak üzere plastik poşetlere uygulanacak asgari ücret adet başına vergiler dahil 25 kuruştur.

(2) Plastik poşet satışının yapıldığı işlemlere ait belgelerde satış kalemi ve adedinin gösterilmesi ve poşetlerde barkod kullanılması zorunludur.

Tarh, Tahakkuk ve Tahsilat işlemleri

MADDE 11 – (1) Satış noktaları, plastik poşetlerin satışının gerçekleştiği aya ait beyanı, takip eden ayın biri ile onbeşi arasında Bilgi Sistemi üzerinden yapar.

Satış noktası tarafından yapılan beyanlara istinaden ödeyeceği geri kazanım katılım payı tutarı Bilgi Sisteminde hesaplanır.

Satış noktası tarafından Bilgi Sistemine beyan edilen geri kazanım katılım payı, beyan

dönemini takip eden ikinci ayın son gününe kadar Bakanlık Merkez Saymanlık Müdürlüğü hesabına yatırılır.

Kanununun Ek 11 inci maddesi gereği, katılım payının beyan edilmediğinin veya eksik beyan edildiğinin tespiti halinde, beyan edilmeyen veya eksik beyan edilen katılım payının bir ay içinde ödenmesi gerektiği ilgiliye tebliğ edilir. Süresinde beyan edilmeyen veya eksik beyan edilen katılım payının beyan edilmesi gereken son günden ödendiği tarihe kadar geçen süre için 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci maddesine göre hesaplanacak gecikme zammı oranında faiz uygulanır. Süresinde ödenmeyen katılım payı Bakanlığın bildirimi üzerine ilgili vergi dairesince 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre takip ve tahsil edilir. Bu madde kapsamında tahsil edilen tutarlar genel bütçeye gelir kaydedilir.

Sonuç

Öncelikle bu usul ve esaslarda kullanılan tanımlardan ve daha sonra bunların yükümlüklerinden bahsettiğimizde hayatımıza ne gibi değişimler olduğunu kimlerin ne kadar bilgi sahibi olması gerektiği hakkında sizlere yardımcı olmaya çalıştım.Umarım faydalı bir çalışma olmuştur.

04.01.2019

Kaynak: www.MuhasebeTR.com

/ Yazar: admin / Genel/ • / 0 Yorum

Maliyet Artı Yönteminin Transfer Fiyatlandırması İşlemlerinde Uygulanması

Vergi mevzuatımızın 5520 Sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu 13. Maddesi düzenlemesi gereğince Türkiye’deki tam ve dar mükellef gerçek kişi ve kurumlar ilişkili kişilerle gerek yurt içi gerekse yurt dışı faaliyetleri ile ilgili olarak yapılan mal veya hizmet alım ya da satım işlemleri transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımı kapsamına alınmış ve  mükellefler açısından bazı yükümlülükler doğurmuştur. Bu yükümlülük kapsamında vergi idaresine yapılacak bildirim ve kullanılacak olan yöntemler ile ilgili tebliğler yayınlanmıştır.

Öncelikle mükelleflere  ilişkili kişilerle yaptıkları işlemlerde uygulayacağı fiyat veya bedeller için  işlemin mahiyetine en uygun olan yöntemi kullanma konusunda seçim hakkı tanınmıştır.

Bu yöntemlerden biri olan maliyet artı yöntemi  emsallere uygun fiyatın, ilgili mal veya hizmet maliyetlerinin makul bir brüt kâr oranı kadar artırılması suretiyle hesaplanmasını ifade eder.

Maliyet artı yöntemi özellikle hammadde ve yarı mamul satışlarında, fason üretimlerde, ve uzun vadeli alım-satım anlaşması yapılan durumlarda uygulama alanı bulmaktadır.

İşletme içinde ilişkisiz kişilere uygulanan genel bir brüt kar marjı varsa (iç emsal) bu kar oranı uygulanması uygun olacaktır. Emsal uygulama için iç işlem sayısı yetersiz ise, o zaman dış emsallerde dikkate alınarak maliyete uygun bir brüt kar marjı ilave edilmelidir.

Buradaki makul brüt kâr oranı, işlemi yapan mükellefin bu mal veya hizmetlere ilişkin olarak ilişkisiz kişilerle yaptığı işlemlerde uyguladığı brüt kâr oranı olacaktır.

Maliyet Artı Yöntemi Uygulamasında Dikkat Edilecek Hususlar:

1) Maliyete hangi kalemlerin girdiğini tespit etmek çok önemlidir.

2) Sadece değişken maliyet unsurlarını dikkate alan maliyet bazı ile sabit maliyetleri de hesaba katan toplam maliyet bazının farklı sonuçlar doğuracağı noktasına dikkat edilmelidir.

3) Standard maliyet ve fiili maliyet ayrımı dikkate alınmalıdır.

Maliyet artı yönteminin uygulanabilmesi için kontrol dışı bir işlemin kontrol altındaki bir işlemle karşılaştırılmasında; karşılaştırılan işlemler arasında taraflarca üstlenilen risk ve gerçekleştirilen işlevlerle birlikte maliyetler arasındaki farklılıklar göz önünde bulundurularak, bir farklılık var ise bu farklılıkların maddi etkilerini ortadan kaldıracak düzeltmelerinde yapılabilir olması gerekmektedir. Ayrıca, kontrol altındaki ve kontrol dışı işlemlerde uygulanan muhasebe yöntemleri arasında farklılıklar varsa tutarlılığı sağlamak için kullanılan bilgilerde uygun düzeltmeler yapılmalı ve aynı usul ve esasların kullanımında süreklilik bulunmalıdır.

Standart maliyet mi? Fiili maliyet mi?

VUK’a göre emtialar maliyet bedeli ile değerlenir.(VUK Md. 274-275)

Maliyet bedeli, iktisadi bir kıymetin iktisap edilmesi veyahut değerinin artırılması münasebetiyle yapılan ödemelerle bunlara müteferri bilumum giderlerin toplamını ifade eder. (VUK Md. 262)

İlgili maddelerde de belirtildiği üzere VUK’a göre Maliyet artı yöntemi uygulanırken standart maliyet değil fiili maliyet esas alınmalıdır.

Örnek Uygulama:

ABC Üretim işletmesinin ilişkili QYZ işletmesine 100 adet ürün satışı gerçekleştirmiştir.

ABC Üretim İşletmesi ilgili dönemde ilişkisiz XYZ  İşletmesi ve ilişkili QYZ İşletmesine yapmış olduğu satış işlemleri sonucunda oluşan rakamlar kullanılarak karşılaştırma yapılmış ve maliyet artı yöntemi uygulaması yapılarak aşağıda ki tablo hazırlanmıştır.

 

QYZ XYZ
DİREK İLK MADDE VE MALZEME 1.000,00 1.000,00
DİREK İŞÇİLİK GİDERLERİ 1.500,00 1.500,00
DİREK GİDERLER 1.000,00 1.000,00
BİRİNCİL MALİYET 3.500,00 3.500,00
GENEL ÜRETİM GİDERLERİ 500,00 500,00
GENEL YÖNETİM GİDERLERİ 300,00 300,00
ÜRETİM MALİYETİ 4.300,00 4.300,00
BRÜT KAR MARJI 860,00 1.720,00
SATIŞ FİYATI 5.160,00 6.020,00
BRÜT KAR MARJI 0,20 0,40
BRÜT KAR MARJI 860,00
SATIŞ İSKONTOSU 0,00 140,00
PAZARLAMA SATIŞ GİDERİ 420,00 200,00
DÜZELTİLMİŞ BRÜT KAR 440,00 1.380,00
DÜZELTİLMİŞ BRÜT KAR 0,10 0,32

 

DÜZELTİLMİŞ BRÜT KAR MARJI( İLİŞKİSİZ) %32,09
DÜZELTİLMİŞ BRÜT KAR MARJI (İLİŞKİLİ) %10,23
BRÜT KAR MARJI ARASINDAKİ FARK %21,86
BİRİM BAŞINA GERÇEK ÜRETİM MALİYETİ 4.300,00
BİRİM BAŞINA ARTTIRILMIŞ BRÜT KAR (4.300*%21,86) 939,98
GERÇEK SATIŞ FİYATI (4.300+860) 5.160,00
BİRİM BAŞINA EMSAL FİYAT(5.160+939,98) 6099,98
QYZ İÇİN KAYDEDİLMİŞ GERÇEK GELİR(100*5.160) 516.000,00
EMSAL FİYATLA SATIŞ TUTARI(100*6099,98) 609.998,00
MALİYET ARTI YÖNTEMİYLE ARTTIRILCAK EMSAL FİYAT FARKI GELİRİ 93.998,00

04.01.2019

Kaynak: www.MuhasebeTR.com

/ Yazar: admin / Genel/ • • / 0 Yorum

E-Fatura, E-Arşiv Fatura, E-Defter ve E-Tebligat Hakkında Notlarımız

1.Giriş

Bu yazımızda E Fatura, E Arşiv Fatura ve E Defter hakkında detaylı bilgiler vereceğiz. Bu konular hakkında maalesef çok yanlış anlaşılan ve uygulanan bilgiler bulunmaktadır. Karşılaşılan bu durumları vergi mevzuatımıza uygun bir şekilde anlatacağız.

Aslında genel olarak baktığımızda kağıt fatura ile E Faturanın mevzuat uygulaması açısından hiçbir farklılık yoktur. Kağıt fatura işlemimizi yaparken nelere dikkat ediyorsak aynı zamanda E Fatura içinde aynı konularda dikkat etmemiz gerekecektir.

Bunların yanında mesleki hayatımızda 01.01.2019 tarihinden itibaren yeni bir uygulama olan E Tebligat uygulaması ile tanışacağız.

2. E Fatura

E fatura uygulaması ilk olarak 25.000.000 TL Brüt satış hacmi olan mükellefler için zorunlu hale getirilmişti. Daha sonra 10.000.000 TL ‘ ye kadar bu tutar indirilmiştir. Şu anda da tebliğ taslak aşamasında olduğu için 5.000.000 TL ‘ ye kadar indirileceği öngörülmektedir. Ama hali hazırda şu an için geçerli olan 10.000.000 TL dir.

Örnek : 2017 yılına ait Kurumlar Vergisi Beyannamesinde;

600 Yurt İçi Satışlar :    7.000.000 TL

601 Yurt Dışı Satışlar : 2.000.000 TL

602 Diğer Gelirler :       1.000.000 TL

—————————————————

Brüt Satış Hasılatı        10.000.000 TL

olduğu için bu vergi mükellefi 01.01.2019 tarihinden itibaren E fatura uygulamasına geçiş yapması zorunludur. Bu örnekten de anlaşıldığı gibi vergi mükellefi için geçiş şartları oluştuğu yıl değil daha sonraki yıl da geçiş yapmaları gerekir.

Gerekli şartları haiz vergi mükellefleri  http://www.efatura.gov.tr/efaturabasvuru.html bu adresten gerekli başvuruları yapması gerekmektedir. Bunun için öncellikle vergi mükellefi adına mali mühür alması ve başvurunun bu şekilde yapması gerekmektedir.

Bunun haricinde vergi mükellefleri ihtiyari olarak ta,  gerekli şartları taşımasalar dahi E fatura uygulamasına geçebilmektedir.

E Fatura oluştururken aynı kağıt faturadaki gibi Vergi Usul Kanunu 231/5.maddesine göre 7 günlük zamanı dikkate alarak karşı firmaya göndereceğiz.

Burada herkesin bildiği gibi E Fatura gönderirken iki gönderme seçeneğinden birini tercih ederek gerekli işlemleri yapıyoruz. Bunlar Ticari Fatura ve Temel Fatura olarak iki şekildedir. Özellikle burada dikkat etmemiz gereken bir konuya detaylı bir şekilde anlatacağız. Fatura iptal konusu, vergi mevzuatımıza göre FATURA İPTALİ adında hiçbir işlem yapılmaz. Oluşan bir faturanın hem kağıt fatura olarak hem de e fatura olarak iptali yani tamamen ortadan kaldırılması vergi mevzuatımıza aykırıdır. Böyle bir işlem yapılmaz bunun yerine DÜZELTME işlemi vergi mevzuatımıza uygun bir işlemdir. Ancak E Fatura da nasıl bir işlem yapılmalı ve vergi mevzuatımıza uygun olan nedir? Bunu detaylı bir şekilde anlatalım.

Temel Fatura

1. Yanlış gönderilmiş bir fatura, iade faturası düzenleyerek gerekli düzeltme işlemi yapılır.

2. Noter veya KEP kullanarak faturaya itiraz edilir. İtiraz edilen fatura,  gönderici açısından değerlendirdiğimizde faturayı ters kayıtla işlemi düzeltmelidir. Alıcı açısından bu faturayı hiçbir şekilde kayıtlara almaz inceleme durumunda ise noter veya KEP kullanılarak yapılan bu itirazı göstermesi yeterli olacaktır.

Ticari Fatura

1.Fatura ticari olarak düzenlenmişse öncellikler 8 gün içinde red veya kabul edilir. Fatura kabul edildiğinde ise gönderici bu faturayı kayıtlarında gösterecektir. Alıcı da aynı işlemi yapacaktır.

2.Red olarak cevap verildiğinde ise, gönderici kayıtlarından ters kayıt ile çıkarmalıdır. Alıcı ise hiçbir işlem yapmayacaktır. Red sonrası fatura GİB sisteminde duracaktır ve inceleme olduğunda bu red yanıtını gösterilebilir.

Burada önemle durulması gereken konu Gelir Tablosu hesaplarında hem Gelir Hesapları olsun hem de Gider Hesapları olsun asla mahsuplaşma yapılmaz netleştirme yapılır bunu da unutmamak gerekir.

E Fatura göndermemiz gerekirken eğer kağıt fatura göndermiş isek, bunun da cezası bulunmaktadır. Cezası, vergi matrahının % 10 ‘ nu kadar özel usulsüzlük cezası kesilecektir.

3. E Arşiv Fatura

E Arşiv Faturada ise, internet üzerinden satış yapanlar ve Brüt satış hasılatı 5.000.000 TL ‘ yi geçenler E Arşiv Fatura kullanmak zorundalar. E Arşiv Fatura da vergi mükellefleri ihtiyari olarak geçebilmektedir.

E Arşiv Fatura için herhangi bir başvuru menüsü bulunmamaktadır. E Arşiv Fatura kullanmak isteyenler öncellikler E Fatura kullanmak zorundalar. E Arşiv Fatura için ayrıca başvuru yapmalarına gerek yoktur.

E Arşiv Faturaya geçen mükellefler artık kağıt fatura kullanmayacaktırlar. Vergi mükellefi olmayan ve E Fatura mükellefi olamayan  müşterileri için artık E Arşiv Fatura gönderecektir.

01.01.2019 tarihinden itibaren E Arşiv Fatura raporları GİB 15 günlük olarak değil günlük olarak gönderilecektir.

4. E Defter

E Defter uygulamasına geçiş şartları E Fatura şartları ile aynıdır. Gerekli şartları taşıyan mükellefler her ikisine de başvuru yapmak zorundadırlar.  E defter başvuru için http://www.edefter.gov.tr/edefterbasvuru.htmlbu adresten yapılabilir. Öncellikle mali mühürün alınması gerekmektedir.

E Defter uygulaması ilgili yılın ilgili ayında örneğin 2019/01 ayına ait e defter takip eden en geç üç ay içinde beratlarını Gelir İdaresi Başkanlığı sayfasına göndermesi gerekmektedir. Ancak 01.01.2019 tarihinden itibaren Berat dosyalarının yanı sıra Defter Rapor Beratının da  Gelir İdaresi Başkanlığına gönderilmesi gerekmektedir.

5. E Tebligat

Elektronik tebligat yönetmenliğinde 06/12/2018 tarihinde değişiklik yapılmıştır. Yönetmelikte, 7201 sayılı Tebligat Kanuna göre tebligat çıkarmaya yetkili kurumlarca PTT vasıtasıyla gönderilecek Elektronik tebligatlar için düzenleme yapılmıştır.

01/01/2019 – 31/01/2019 tarihleri arasında Elektronik Tebligat başvuruları yapılacaktır. İlgili kurum ve kuruluşların bu süre zarfında mutlaka Elektronik Tebligat adresi almaları gerekmektedir.

Alması gereken kurumlar;

Yönetmeliğe göre;

Tebligatın elektronik yolla yapılması zorunlu olanlar

MADDE 5

(1) Aşağıda belirtilen gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur:

a) 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I), (II), (III) ve (IV) sayılı cetvellerde yer alan kamu idareleri ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar.

b) 5018 sayılı Kanunda tanımlanan mahallî idareler.

c) Özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum ve kuruluşları ile kanunla kurulan fonlar ve kefalet sandıkları.

ç) Kamu iktisadi teşebbüsleri ile bunların bağlı ortaklıkları, müessese ve işletmeleri.

d) Sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait diğer ortaklıklar.

e) Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları ve üst kuruluşları.

f) Kanunla kurulanlar da dâhil olmak üzere tüm özel hukuk tüzel kişileri. (Anonim Şirketler, Limited Şirketler, Komandit Şirketler, Kooperatifler, Dernekler ve Vakıflar)

g) Noterler.

ğ) Baro levhasına yazılı avukatlar.

h) Sicile kayıtlı arabulucular ve bilirkişiler.

ı) İdareleri, kamu iktisadi teşebbüslerini veya sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait diğer ortaklıkları; adli ve idari yargı mercileri, icra müdürlükleri veya hakemler nezdinde vekil sıfatıyla temsile yetkili olan kişilerin bağlı bulunduğu birim.

(2) Birinci fıkra kapsamı dışında kalan gerçek ve tüzel kişilere, talepleri hâlinde elektronik tebligat adresi verilir. Bu durumda bu kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur.

1. 5’inci maddenin birinci fıkrası dışında kalanlar ilgili kurum, kuruluş veya birlikleri tarafından başvuru yapılacaktır.

2. Başvuruya aşağıdaki bilgi ve belgeler eklenir:

a) Kamu kurum ve kuruşları ile birlikler için Devlet Teşkilatı Merkezi Kayıt Sisteminde (DETSİS) yer alan benzersiz numara ve sistem bilgileri, DETSİS’e kayıtlı olmayanlar için tabi oldukları sistem bilgileri.

b) Merkezi Sicil Kayıt Sistemine (MERSİS) kayıtlı tüzel kişiler için MERSİS numarası ve sistem bilgileri, MERSİS’e kayıtlı olmayan tüzel kişiler için tabi oldukları sistem bilgileri.

c) Türk vatandaşı gerçek kişiler için Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası da dâhil olmak üzere kimlik bilgileri; yabancı gerçek kişiler için yabancı kimlik numarası da dâhil olmak üzere kimlik bilgileri.

3. PTT, ikinci fıkrada belirtilenler dışında da bilgi ve belge talep edebilir. Buna ilişkin usul ve esaslar Bakanlığın uygun görüşü alınmak suretiyle PTT tarafından belirlenir.

Bunların dışında, Elektronik Tebligat sistemiyle gelen bir tebligat olduğunda başvuru sırasında verilen telefon numarasına mesaj gelecektir ve 5 gün içerinde bu tebligata bakılmasa dahi yapılmış sayılacaktır.

Vergi dairesi tarafından verilen E Tebligat adresleri Vergi Usul Kanunu ilgilendirdiği için bu konun dışındadır.

Yine PTT başvurularak daha önce alınan Kep adresleri bu uygulamanın dışındadır.

04.01.2019

Kaynak: www.MuhasebeTR.com

/ Yazar: admin / Genel/ / 0 Yorum

Yıllara Sari İnşaat Onarım İşlerinde Özellikli Konular

I-GİRİŞ

Bir işin yıllara sari inşaat ve onarım işi olarak değerlendirilebilmesi için; inşaat ve onarım işi olması, taahhüde bağlı olarak başkaları hesabına yapılması ve birden fazla takvim yılına sirayet etmesi şartlarının hepsini birden rivayet etmesi gerekmektedir.

Yıllara sirayet etmesi ibaresinden; yapılan işin birden fazla takvim yılını ilgilendirmesi anlaşılmalıdır. Birden fazla yıl tanımı, 12 aylık zaman dilimlerini değil; işin başlanıldığı yıldan sonra gelen başka bir takvim yılında bitmesini ifade etmektedir. Örneğin; Mayıs 2017 tarihinde başlayıp Ocak 2018 tarihinde biten bir inşaat işi bu kapsama girmektedir. Ancak 1 Ocak 2018’da başlayıp 31 Aralık 2018’de biten bir inşaat işi bu kapsamda değerlendirilemez.

Yıllara sari inşaat, onarım ve yapım işleri dolayısı ile bu işleri yapanlara (Kurumlar dahil)ödenen istihkak bedellerinden 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun 94’ncü maddesinin 3’ncü bendine göre %3 gelir vergisi, 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 15.maddesi 1-a bendine göre % 3 kurumlar vergisi tevkifatı yapılacağı hükmü yer almaktadır. Kesilen bu vergiler, işin bitiminde verilecek yıllık gelir veya kurumlar vergisi beyannamesinde hesaplanan vergiden mahsup edilir.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 42. maddesine göre; yıllara sari inşaat ve onarım işlerinde kar veya zarar işin bittiği yıl kati olarak tespit edilmekte ve kar veya zararın tamamı o yılın geliri sayılmaktadır. Yıllara sari inşaat ve onarım işinde kazancın, normal ticari kazançlardaki hesap döneminden farklı olarak işin bitimde vergilendirilmesi vergi tahsilatında gecikmelere yol açabilmektedir. Bazen yıllarca devam eden inşaat ve onarım işi sırasında mükellefiyetin çeşitli nedenlerle son bulması nedeniyle vergi tahsilatı imkanı da ortadan kalkabilmektedir. Kanun koyucu, yukarıda zikredilen ve benzeri diğer nedenleri dikkate alarak, bir tür vergi güvenlik müessesesi olarak, birden fazla takvim yılına sirayet eden inşaat ve onarım işleri kapsamına giren işler dolayısıyla, bu işleri yapanlara (kurumlar dahil) ödenen istihkak bedellerinden vergi tevkifatı yapılması şeklinde bir sistem öngörmüştür.

II-YILLARA SARİ İNŞAAT ONARIM İŞİNDE ÖZELLİKLİ DURUMLAR

Yıllara sari inşaat ve onarım işlerine ilişkin ödemeler üzerinden yapılması gereken tevkifatlara ilişkin özellik doğuran işlemler aşağıda başlıklar halinde sunulmuştur.

1-Avans Ödemelerinde Vergi Tevkifatı

Gelir Vergisi Kanunun 94. maddesinde belirtilen kişi ve kurumlar 42’nci madde kapsamına giren işler dolayısıyla bu işleri yapanlara ödedikleri istihkak bedellerinden avans olarak ödenenler dahil nakden veya hesaben yaptıkları sırada, aynı maddenin 3 numaralı bendinde belirtilen % 3 Vergi kesintisi yapmakla yükümlüdürler.

Konu ile ilgili olarak İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı’nın 04/05/2012 tarih ve 42-1528 sayılı özelgesinde“Yıllara sari inşaat ve onarım işleri dolayısıyla yükleniciye ödenen avans ödemesi ileride yapılacak hakediş ödemelerinden mahsup edilecek olup avans ödemesinin yapıldığı dönemde Kurumlar Vergisi Kanununun 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca tevkifata tutulacağı tabiidir.” diyerek avans ödemelerinden de stopaj yapılması yükümlülüğünü ortaya koymuştur.

2-Geçici Kabul Onayından Sonra Ödenen İstihkaklardan Vergi Tevkifatı

GVK 44. maddesinin inşaat ve onarma işlerinde geçici ve kesin kabul usulüne tabi olan hallerde geçici kabulün yapıldığını gösteren tutanağın idarece onaylandığı tarih; diğer hallerde işin fiilen tamamlandığı veya fiilen bırakıldığı tarih bitim tarihi olarak kabul edilir, hükmüne göre geçici kabul onayının işin tamamlandığının bir emaresi olması gereği, geçici kabul sonrası yapılan ödemelerden %3 oranında stopaj kesintisi yapılmaz. Ancak geçici kabul onayından sonra yapılan ödemeler ve yapılan harcamalar takip eden ilk geçici vergi beyannamesine dahil edilerek geçici vergi beyanı konusu yapılmalıdır.

Konu ile ilgili olarak İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı’nın 24.05.2010 tarih ve B.07.1.GİB.4.34.16.01-GVK 42-130 numaralı özelgesinde; yıllara sari inşaat ve onarım işi kapsamında Toplu Konut İdaresi Başkanlığı’na ait Kars inşaatı işine 28.06.2007 tarihinde başladığınızı, 13.10.2009 tarihinde geçici kabulün idarece onaylandığını; yukarıda yer alan hüküm ve açıklamalara göre, geçici ve kesin kabul usulüne tabi olan ve birden fazla takvim yılına sirayet eden inşaat ve onarma işinde geçici kabulün yapıldığını gösteren tutanağın idarece onaylandığı tarih işin bitim tarihi olarak kabul edilecek olup, bu tarihe kadar, firmanıza ödenecek istihkak bedelleri üzerinden gerekli tevkifatın yapılması ve bu tarih itibariyle çıkarılan kar ve zararın bu yılın geliri olarak beyan edilmesi gerekmektedir. Ancak, işin bitim tarihini belirleyen geçici kabul tutanağının idarece onaylandığı tarihten, işin kesin kabulünü sağlamak için kesin (kati) kabul tarihine kadar yapılan işler karşılığında firmanıza ödenecek istihkak bedelleri, ilgili yılın hasılatı olarak beyan edileceğinden, bu istihkak bedelleri  ayrıca tevkifata tabi tutulmayacaktır.

3-Süre Uzatımı Nedeniyle Yıllara Sari Duruma Gelen İşlerde Vergi Tevkifatı

Yıl içerisinde başlayıp bitecek olan işlerde iş tamamlanmayıp bir sonraki yıla sarkıyorsa, işin yıllara sari olan kısmında % 3 lük stopaj yapılmalıdır. İşin sözleşme aşamasında yıllara sari olmayıp, işin tamamlanamaması, süre uzatımı verilmesi vb gibi durumlarla daha sonradan yıllara sari olması durumunda, yıllara sari olduğu tarihten sonra yapılacak ödemelerden stopaj yapılmalıdır. Bu gibi durumlarda daha önce ödenen geçici vergilerin, daha sonra yapılan stopajlarla birlikte, işin tamamlandığı yıl verilen Kurumlar Vergisi Beyannamesinde hesaplanan vergiden mahsup edilmesi gerekir.

Konu ile ilgili olarak Trabzon Vergi Dairesi Başkanlığı’nın 22.08.2011 tarih ve B.07.1.GİB.4.61.15.01-606-100-2010-107 numaralı özelgesinde; sözleşmeye istinaden 2010 yılında başlanıp aynı yıl içerisinde bitirilmesi öngerilen söz konusu  inşaat işinin, süre uzatımı alınması nedeniyle yıllara sari hale geldiği  anlaşılmış olup, süre uzatımının idarece onaylandığı tarihten itibaren yapılan hakediş ödemeleri üzerinden 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine göre %3 oranında kurumlar vergisi kesintisi yapılması gerekmektedir. Ancak, önceki dönemlerde kesinti yapılmaksızın ödenmiş olan hakedişlerden ise vergi kesintisi yapılmayacağı tabiidir.

4-Yıllara Sari İnşaat ve Onarma İşleri Kapsamına Giren İşlerde İşin Başlangıç Tarihi;

Yapılan sözleşmede yapılacak işin yer teslim tarihi öngörülmüş ise, yer teslim edildiği tarihi, sözleşmede yer teslim tarihi belirtilmemiş ise sözleşmede belirtilen işin başlangıç tarihi, sözleşmede bunların hiçbiri belirtilmemiş ise sözleşmenin imzalandığı tarih işe başlama tarihi olarak kabul edilir.

Konu ile ilgili olarak T.C. Maliye Bakanlığı’nın 27.04.2006 tarih ve 07.1.GİB.0.40/4076-112/ 31824 numaralı özelgesinde;  sözleşme tarihi 15.11.2005, yer teslim tarihi 28.11.2005 olan özelge konusu inşaat işine bu tarihte başlanılması gerekirken, inşaat alanının ağaçlarla kaplı olması nedeniyle işe başlanılamamasının ……………. İl Milli Eğitim Müdürlüğüne bildirilmesi üzerine, anılan Milli Eğitim Müdürlüğünün 27.12.2005 gün ve 27422 sayılı yazılarında alanın inşaata uygun hale getirildiğinin bildirildiği anlaşılmış olup, 27.12.2005 tarihinin işe başlama tarihi olarak kabul edilmesi ve iş tamamlama süresi 240 gün olan söz konusu inşaat işinin yıllara sari inşaat ve onarım işi olarak kabul edilerek yapılacak istihkak ödemelerinden Gelir Vergisi Kanununun 94 üncü maddesinin 3 numaralı bendi hükmü gereğince tevkifat yapılması gerekmektedir.

5-Yıllara Sari İnşaat Onarım İşlerinde Faiz Geliri

Bu konuda ileri sürülen görüşlerin ilki bu şekilde elde edilen faiz gelirlerinin yıllara sari inşaat işinin bir parçası olduğu ve dolayısıyla iş bitiminde vergilendirilmesi gerektiği yönündedir. Danıştay’ın bu görüşü destekleyici 8.6.1994 tarih ve E.1994/581, K.1994/3495 sayılı kararı bulunmaktadır.

İleri sürülen ikinci görüş ise bu şekilde elde edilen faiz gelirlerinin yıllara sari inşaat işinin bir parçası olmadığı ve bu gelirlerin elde edildiği yılın geliri olarak beyan edilip vergilendirilmesi gerektiğidir.

Konu ile ilgili olarak T.C. Maliye Bakanlığının 24.12.1984 tarih ve 22123 sayılı muktezası; “….inşaatını taahhüt eden şirketinizin bu işten elde ettiği istihkaklarını bankalarda mevduat hesaplarında tutması nedeniyle yıl sonunda şirketiniz adına tahakkuk ettirilen faizlerin o yılın kazancı olarak mı, yoksa inşaatın bittiği yılın kazancı olarak mı beyan edileceğinin bildirilmesi istenilmektedir. Bilindiği üzere, inşaat işi için alınan kredi faizleri inşaat maliyetinin bir unsurudur. Kaldı ki alınan kredi karşılığı ödenen faizler karşı kurumda o yılın geliri olarak beyan edilmekte ve vergilendirilmektedir. Şirketinizce alınan faiz gelirleri ise ödemeyi yapan banka tarafından aynı yılda gider yazılmakta, buna karşılık şirketinizce gelir yazılması inşaatın bitimine ertelenmektedir. Bu durum gelirin yıllık olması ilkesine aykırıdır. Çünkü faiz geliri özsermayenin bir unsurudur. Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında; şirketinizin adına tahakkuk ettirilen sözkonusu faiz gelirlerinin aynı yılın kazancı olarak beyanı gerekir. ” denilmektedir.

6-Döviz Üzerinden Yapılan Hakediş Ödemelerinde Tevkifat Uygulaması

Döviz üzerinden yapılan hakediş ödemeleri nedeniyle yapılacak tevkifatta özellikli bir konu da, hakediş onay tarihi ile ödeme tarihinin farklı olması ve bu nedenle kur farkının ortaya çıkması durumudur. Vergi İdaresinin bu tür durumlara ilişkin görüşü; hakedişin onay tarihi ile ödeme tarihi arasındaki kur artışından kaynaklanan fazla ödemelerin yıllara sari inşaat işi ile ilgili olması nedeniyle istihkak tutarına dahil edilmesi ve ödenen kur farkları üzerinden de tevkifat yapılması gerektiği yönündedir.

Konu ile ilgili olarak Ankara Vergi Dairesi Başkanlığı’nın 16.05.2012 tarih ve
B.07.1.GİB.4.06.17.01-130[2011-2-24-02]-571 numaralı özelgesinde; Diğer taraftan, döviz üzerinden düzenlenen hakedişlerde, hak edişin onay tarihi ile ödeme tarihi arasındaki kur artışından kaynaklanan fazla ödemeler yıllara sari inşaat işi ile ilgili olduğundan, istihkak tutarına dahil edilmesi ve ödenen kur farkları üzerinden de tevkifat yapılması gerekir.

7-Yüklenici (Taşeronlara) Yaptırılan İşler Karşılığında Yapılan Ödemelerde Tevkifat Uygulaması

Taşeronlar tarafından ifa edilen işler, eğer birden fazla takvim yılına sirayet ediyorsa, ana yüklenici tarafından taşerona yapılan istihkak ödemeleri üzerinden vergi tevkifatı yapılması gerekir. 

Konu ile ilgili olarak Zonguldak Vergi Dairesi Başkanlığı’nın 07.10.2010 tarih ve
B.07.1.GİB.4.67.15.01-2010-GVK-94-KVK-15-15 numaralı özelgesinde; şirketinizce taahhüt edilen işlerden birden fazla yıla sirayet eden inşaat ve onarma işlerinin  alt yüklenicilere (taşeronlara) yaptırılması halinde yapılacak hakediş ödemeleri üzerinden, yukarıda belirtilen kanun hükümleri ve alt yüklenicilerin mükellefiyet durumuna göre 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunun 94 üncü maddesinin birinci fıkrasının (3) numaralı bendi veya 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunun 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca %3 oranında tevkifat yapılması gerekmektedir.

8-Yıllara Sari İnşaat İşinin Devamı Niteliğinde Olan Ancak Ayrı Sözleşmeye Bağlanan Bir Yıldan Kısa Süreli İşlerde Tevkifat Uygulaması

İdare, ayrı bir sözleşmeye bağlansa da yıllara sari işin devamı niteliğinde olan işleri ayrı iş olarak kabul etmemekte ve tevkifat yapılması gerektiğine özellikle vurgu yapmaktadır.

Konu ile ilgili olarak Adana Vergi Dairesi Başkanlığı’nın 13.03.2013 tarih ve
19341373-120[ÖZELGE-2012/7]-29 numaralı özelgesinde; İşletmeniz ile …….. Ltd. Şti. arasında 17.06.2011 tarihinde imzalan “Kaba İnşaat İşleri Yüklenici Sözleşmesi” kapsamında sitenin kaba inşaat işlerinin Ocak/2012 ayında bitirildiği; kaba inşaat işlerinin bitirilmesinden sonra, aynı firmayla 21.03.2012 tarihinde imzalanan “İnce İmalat İşleri Yüklenici Sözleşmesi” kapsamında ise, kaba inşaatı yapılan sitelerin ince inşaat işlerin imalatlarının taahhüt edildiği; bu işe sözleşmenin imzalanmasından sonra 7 işgünü içerisinde yer teslimi yapılarak başlanacağı ve sözleşme kapsamındaki işlerin 30.11.2012 tarihine kadar tamamlanacağı; anlaşılmaktadır. Bu hüküm ve açıklamalar çerçevesinde, işletmenizce taahhüt edilen ince inşaat işleri esas itibarıyla kaba inşaatın devamı niteliğinde olduğundan, söz konusu ince inşaat işleri dolayısıyla yapılacak hak ediş ödemelerinden de, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 94/3’üncü maddesi gereğince vergi tevkifatı yapılması gerektiği tabiidir.

9-Yıllara Sari İnşaat ve Onarım İşleri Kapsamında Yükümlülüklerini Gereği Gibi Yerine Getirmeyen Yüklenici Adına Başka Bir Firmayla Anlaşılması Halinde Tevkifat Uygulaması

Yıllara sari inşaat ve onarım işlerinde yüklenici şirketin görevini ifa etmemesi durumunda, işin kalan kısmı için yeni bir yüklenici ile sözleşme yapılabilmektedir. Bu tür durumlarda tevkifat uygulaması açısından öncelikle bakılması gereken konu, işin kalan kısımlarının yıllara sari inşaat işi niteliğini taşıyıp taşımadığıdır.

Konu ile ilgili olarak İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı’nın06.06.2011 tarih ve
B.07.1.GİB.4.34.16.01-GVK 42-621 numaralı özelgesinde; Yıllara sari inşaat ve onarım işi kapsamında sözleşme imzalanan … San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin yükümlülüklerini tam olarak yerine getirmemesi üzerine, işin kalan kısımları için yeni bir sözleşme imzalanarak … Ltd. Şti.’ne ihale edilen kısmın yıllara sari olmaması halinde bahse konu iş Gelir Vergisi Kanununun 42 nci maddesi kapsamında değerlendirilmeyeceği gibi söz konusu işe ilişkin hakediş ödemeleri üzerinden de Kurumlar Vergisi Kanununun 15 inci maddesi kapsamında tevkifat yapılmayacaktır.

III- SONUÇ

Yıllara sari inşaat, onarım ve yapım işleri dolayısı ile bu işleri yapanlara (Kurumlar dahil) ödenen istihkak bedellerinden 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun 94’ncü maddesinin 3’ncü bendine göre %3 gelir vergisi, 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 15.maddesi 1-a bendine göre % 3 kurumlar vergisi tevkifatı yapılacağı hükmü yer almaktadır.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 42. maddesine göre; yıllara sari inşaat ve onarım işlerinde kar veya zarar işin bittiği yıl kati olarak tespit edilmekte ve kar veya zararın tamamı o yılın geliri sayılmaktadır. Yıllara sari inşaat ve onarım işinde kazancın, normal ticari kazançlardaki hesap döneminden farklı olarak işin bitimde vergilendirilmesi vergi tahsilatında gecikmelere yol açabilmektedir. Bazen yıllarca devam eden inşaat ve onarım işi sırasında mükellefiyetin çeşitli nedenlerle son bulması nedeniyle vergi tahsilatı imkanı da ortadan kalkabilmektedir. Kanun koyucu, yukarıda zikredilen ve benzeri diğer nedenleri dikkate alarak, bir tür vergi güvenlik müessesesi olarak, birden fazla takvim yılına sirayet eden inşaat ve onarım işleri kapsamına giren işler dolayısıyla, bu işleri yapanlara (kurumlar dahil) ödenen istihkak bedellerinden vergi tevkifatı yapılması şeklinde bir sistem öngörmüştür. Yazımızda tevkifat uygulamasına ilişkin olarak özellik arz eden durumlar ana başlıkları ve konuya ilişkin idarenin görüşleri de dikkate alınarak açıklanmaya çalışılmıştır.

KAYNAKÇA

1-193 Sayılı Gelir Vergisi Kanunu

2-5520 Sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu

3- İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığının 04.05.2012 tarih ve 42-1528 sayılı özelgesi.

4- İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı’nın 24.05.2010 tarih ve B.07.1.GİB.4.34.16.01-GVK 42-130 numaralı özelgesi

5- Trabzon Vergi Dairesi Başkanlığı’nın 22.08.2011 tarih ve B.07.1.GİB.4.61.15.01-606-100-2010-107 numaralı özelgesi

6-T.C. Maliye Bakanlığı’nın 27.04.2006 tarih ve 07.1.GİB.0.40/4076-112/ 31824 numaralı özelgesi

 7-Danıştay’ın 8.6.1994 tarih ve E.1994/581, K.1994/3495 sayılı kararı

8-T.C. Maliye Bakanlığının 24.12.1984 tarih ve 22123 sayılı muktezası

9-Ankara Vergi Dairesi Başkanlığı’nın 16.05.2012 tarih ve
B.07.1.GİB.4.06.17.01-130[2011-2-24-02]-571 numaralı özelgesi

10-Zonguldak Vergi Dairesi Başkanlığı’nın 07.10.2010 tarih ve
B.07.1.GİB.4.67.15.01-2010-GVK-94-KVK-15-15 numaralı özelgesi

11-Adana Vergi Dairesi Başkanlığı’nın 13.03.2013 tarih ve
19341373-120[ÖZELGE-2012/7]-29 numaralı özelgesi

12-İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı’nın 06.06.2011 tarih ve
B.07.1.GİB.4.34.16.01-GVK 42-621 numaralı özelgesi

04.01.2019

Kaynak: www.MuhasebeTR.com

/ Yazar: admin / Genel/ • / 0 Yorum

Teşvik Belgesi Kapsamında Satış Yapanlar Dikkat (1.600 TL Cezası Var!)

Bilindiği üzere, 3065 sayılı KDV Kanununun (13/d) maddesine göre, Yatırım Teşvik Belgesi sahibi mükelleflere, belge kapsamında yapılan makine ve teçhizat teslimleri KDV’den istisnadır. Yine söz konusu teslimlerin, teslimin yapıldığı ilgili ay KDV beyannamesinde beyan edilmesi ve yine bu teslimin,  “yatırım teşvik belgesi kapsamında makine teçhizat istisnası bildirim formu” doldurularak internet vergi dairesi üzerinden bildiriminin yapılması gerekmektedir.

İnternet Vergi Dairesinin, internet sitesinde yapılan güncelleme sonucu, söz konusu bildirim formunun bulunduğu sekme değiştiğinden, birçok meslektaşımız söz konusu bildirim formunu dolduramadılar. Bu durum, bildirim zorunluluğu ortadan kalktı mı sorusunu akıllara getirdi. Ancak bu yönde bir düzeleme söz konusu değil yani bildirim zorunluluğu da cezası da devam ediyor.

Örneğin; A işletmesi 3 Ocak 2019 tarihinde Teşvik Belgesi sahibi B İşletmesine, 3065 sayılı KDV Kanununun (13/d) maddesi kapsamında satış yapmış ise, satışa ilişkin düzenlenen faturanın, Ocak/2019 dönemi KDV beyannamesinde beyan edilmesi yine ayrıca söz konusu satışın, Ocak/2019 dönemi KDV beyannamesinin verilme süresi içinde, internet vergi dairesi üzerinden “yatırım teşvik belgesi kapsamında makine teçhizat istisnası bildirim formu”  ile bildiriminin yapılması gerekmektedir.

Satıcı A İşletmesi tarafından söz konusu satışın, Ocak/2019 dönemi KDV beyannamesinin verilme süresi içinde, internet vergi dairesi üzerinden bildiriminin yapılmaması durumunda, söz konusu İşletmeye, 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu’nun Mükerrer 355/1-1 maddesi gereği, 2019 yılı için 1.600 TL tutarında Özel Usulsüzlük Cezası uygulanacaktır.

BİLDİRİM FORMUNU DOLDURMAYI UNUTMAYIN

Özel usulsüzlük cezası ile karşılaşmamak için teşvik belgesi kapsamında yapılan satışa ait bildirim formunu aşağıdaki şekilde doldurmayı unutmayın.

1-İnternet Vergi Dairesi Giriş ekranına aşağıdaki link üzerinden giriş yapılmalıdır. https://intvrg.gib.gov.tr/

2-Kullanıcı Girişi seçilerek; kullanıcı adı, parola ve şifre girilmelidir.

3- Sol en alt köşede “KDV İade İşlemleri” grubundan en alt satırdaki KDV İstisna Belgesi İşlemlerisekmesi seçilmelidir.

4- Bu sekme açıldıktan sonra “9-B Yatırım Teşvik Belgesi Kapsamındaki Makina Teçhizat İstisnası Bildirim Formu Girişi (Satıcılar İçin)” sekmesi seçilmelidir.

5- Bu sekme içerisine girildiğinde; Vergi Dairesi seçimi yapılarak, Giriş butonuna tıklanarak işlem devam ettirilmelidir.

04.01.2018

Kaynak: www.MuhasebeTR.com

/ Yazar: admin / Genel/ • / 0 Yorum

Soğan Stokçuluğu Yapan Firma Sahipleri, Kaç Yıl Hapis Yatar?

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanununun 66.Maddesi uyarınca;

1-Her tacir, ticari işletmesinin açılışında, taşınmazlarını, alacaklarını, borçlarını, nakit parasının tutarını ve diğer varlıklarını eksiksiz ve doğru bir şekilde gösteren ve varlıkları ile borçlarının değerlerini teker teker belirten bir envanter çıkarır.

2-Tacir açılıştan sonra her faaliyet döneminin sonunda da böyle bir envanter düzenler. Faaliyet dönemi veya başka bir kanuni terimle hesap yılı oniki ayı geçemez. Envanter, düzenli bir işletme faaliyetinin akışına uygun düşen süre içinde çıkarılır.

3-Maddi duran malvarlığına dâhil varlıklarla, ham ve yardımcı maddeler ve işletme malzemeleri düzenli olarak ikame ediliyor ve toplam değerleri işletme için ikinci derecede önem  taşıyorsa,  değişmeyen   miktar  ve  değerle   envantere  alınırlar;  şu  şartla  ki, bunların mevcutları miktar, değer ve bileşim olarak sadece küçük değişikliklere uğramış olsunlar. Ancak, kural olarak üç yılda bir fiziksel sayım yapılması zorunludur.

4-Aynı türdeki stok malvarlığı kalemleri, diğer aynı nitelikteki veya yaklaşık aynı değerdeki taşınabilir malvarlığı unsurları ve borçlar ayrı ayrı gruplar hâlinde toplanabilir ve ortalama ağırlıklı değer ile envantere konulabilir.

Yine, aynı yasanın 67.Maddesine göre;

1-Envanter çıkarılırken, malvarlığı mevcudu, sondaj yöntemine göre ve genel kabul gören matematiksel-istatistiksel yöntemler yardımı ile çeşit, miktar ve değer olarak belirlenir. Kullanılan yöntem, Türkiye Muhasebe Standartlarına uygun olmalıdır. Bu şekilde düzenlenen envanterin vardığı sonuçlar, fiziksel sayım yapılmış olsaydı elde edilecek olan envanterin sonuçlarına eş düşmelidir.

2-Bir faaliyet döneminin kapanış envanteri düzenlenmesinde Türkiye Muhasebe Standartlarına uygun başka bir yöntemin uygulanması suretiyle, cins, miktar ve değer olarak malvarlığı mevcudunun güvenle tespiti sağlanabiliyorsa fizikî envanter gerekli değildir.

3-Faaliyet döneminin kapanışında, fizikî sayım veya ikinci fıkraya göre izin verilen diğer bir usul kullanılarak malvarlığı kalemlerinin cins, miktar ve değerine göre faaliyet döneminin kapanışından önceki üç veya sonraki iki ay içinde bulunan bir gün itibarıyla düzenlenmiş özel bir envanterde gösterilmişse, ayrıca bu özel envantere dayalı olarak ve Türkiye Muhasebe Standartlarına uygun bir şekilde ileriye dönük tahmin yöntemiyle, faaliyet döneminin sonunda mevcut varlıkların o faaliyet döneminin sonu itibarıyla değerlemesi doğru yapılıyorsa, varlıklara ilişkin envanterin yapılmasına gerek yoktur.

Diğer taraftan, 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanununun 562/1-e Maddesi uyarınca kanuna aykırı hileli envanter çıkarmak suçtur. Bu suçun cezası da ikiyüz günden az olmamak üzere adli para cezasıdır.

Subjektif kârlar elde etmek ve fiyat artırmak amacıyla gerek “Soğan Stokçuluğu” , gerekse başka mallarda stokçuluk yapmak, 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanununun 66, 67 ve 562.Maddelerine göre suçtur ve hukuka aykırı fiillerdir.

Adli para cezası, hükümlü tarafından işlenen suçun karşılığı olarak bir miktar paranın devlet hazinesine ödenmesine yönelik verilebilecek bir yaptırım türüdür. Adli para cezasına yalnızca mahkemeler hükmedebilir, diğer tüm kurumların vereceği para cezaları idari para cezası niteliğindedir. Adli para cezasının idari para cezasından farkı ise ödenmediği takdirde hapis cezasına çevrilmesidir.

5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106. Maddesi uyarınca hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması halinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.

Adli para cezasının ödenmemesi durumunda hükümlü kamuya yararlı bir işte çalıştırılabilir. Ancak hükümlü, bu halde de denetimli serbestlik görevlerine uygun davranmazsa çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmı açık ceza infaz kurumunda yerine getirir. Hükümlü, hapis yattığı veya kamuya yararlı işte çalıştığı günlerin dışındaki günlere karşılık gelen parayı öderse hapisten çıkartılır veya kamuya yararlı işte çalıştırılma sona erer.

Yasal Dayanak:

Resmi Gazete Tarihi ve Numarası Yasal Dayanak
14.02.2011 – 27846 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu Madde 66, 67 ve 562
29.12.2004 – 25685 Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun  Madde 106

 

30.11.2018

Kaynak : http://www.muhasebetr.com/yazarlarimiz/zekeriyaaslan/0123/

/ Yazar: admin / Genel/ • • / 0 Yorum

Organize Sanayi Bölgelerinde Huzur Hakkı Ödemeleri

A. GİRİŞ

4562 Sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanunu’nun 17. Maddesinde parasal ve mali haklar konusu düzenlenmiştir. Bu maddede özellikle huzur hakkı konusu düzenlenmiştir. Makalemizin konusu, OSB’deki müteşebbis heyet, yönetim kurulu ve denetim kurulu üyelerine yapılacak huzur hakkı ödemelerinin esaslarıdır.

B. KANUN MADDESİNDEKİ DÜZENLEME

4562 Sayılı Kanun’un 17/1. Fıkrasındaki hüküm aşağıdaki gibidir.

“Müteşebbis heyet ile yönetim ve denetim kurullarının üyelerine, müteşebbis heyet tarafından tespit edilen tutarda huzur hakkı ödenebilir. Ödenecek bu huzur hakkının aylık toplam tutarı, her yıl Cumhurbaşkanınca belirlenen kamu iktisadi teşebbüsleri ve bağlı ortaklıklarının yönetim kurulu başkan ve üyelerine ödenen net aylık ücreti aşamaz. Müteşebbis heyet üyelerinden kamu personeli olanlara 4/7/2001 tarihli ve 631 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 12 nci maddesi çerçevesinde ödeme yapılır.”

Huzur hakları konusu, OSB Uygulama Yönetmeliği’nin ayrıca 52. Maddesinde düzenlenmektedir.

Müteşebbis heyet ile yönetim ve denetim kurullarının üyelerine, müteşebbis heyet tarafından tespit edilen tutarda huzur hakkı ödenebilir. Bu hükümden anlaşılacağı üzere, huzur hakkı tutarlarını müteşebbis heyet tespit edecektir. Müteşebbis heyetin tutar belirlemede üst sınırı vardır.

Huzur hakkı ödenmesi şart olmayıp, bu konuda müteşebbis heyet tarafından karar verilmelidir. Karar verilmemiş ise huzur hakkı ödenmesi mümkün değildir.

Ödenecek huzur hakkının aylık toplam tutarı, her yıl Cumhurbaşkanınca belirlenen kamu iktisadi teşebbüsleri ve bağlı ortaklıklarının yönetim kurulu başkan ve üyelerine ödenen net aylık ücreti aşamaz. Bu konuda OSB müteşebbis heyet, yönetim kurulu ve denetim kurulu üyeleri ile kamu iktisadi teşebbüsleri ve bağlı ortaklıklarının yönetim kurulu başkan ve üyeleri arasında yeknesaklık sağlanmıştır.

Müteşebbis heyet tarafından belirlenecek huzur hakkı tutarı müteşebbis heyet, yönetim kurulu ve denetim kurulu üyeleri için farklı farklı olabilir. Bu konuda müteşebbis heyetin yetkisini sınırlayan bir durum söz konusu değildir.

Müteşebbis heyet üyelerinden kamu personeli olanlara 4/7/2001 tarihli ve 631 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 12 nci maddesi çerçevesinde ödeme yapılır.

631 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin adı “MEMURLAR VE DİĞER KAMU GÖREVLİLERİNİN MALİ VE SOSYAL HAKLARINDA DÜZENLEMELER İLE BAZI KANUN VE KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMELERDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA KANUN HÜKMÜNDE KARARNAME” şeklindedir. 631 Sayılı KHK’nın 12. Maddesi aşağıdaki gibidir.

“Madde 12 – Memurlar ve diğer kamu görevlilerinden (…)(1) , kurum ve kuruluşların yönetim kurulu, denetim kurulu, tasfiye kurulu, danışma kurulu üyelikleri ve komisyon, heyet, komite ile benzeri organlarda görev alanlara, kurum içi ve kurum dışı ayrımı yapılmaksızın bu görevlerinden sadece biri için ücret ödenebilir. Bu maddenin uygulanmasında oluşacak tereddütleri gidermeye Maliye Bakanlığı yetkilidir.”

C. GENEL KURULA GEÇEN OSB’LERDE HUZUR HAKLARI

4562 Sayılı Kanun’un 17/2. Fıkrasında genel kurula geçen OSB’lerde huzur hakkı konusu ayrıca ele alınmıştır. Kanun hükmü “Genel kurula geçen ve müteşebbis heyetin görevinin sona erdiği OSB’lerde yönetim ve denetim kurulu üyelerine, genel kurul tarafından tespit edilecek tutarda huzur hakkı ödenebilir.”

OSB’lerde kuruluş döneminde müteşebbis heyet bulunmaktadır. Müteşebbis heyet aslında OSB’nin genel kuruludur. OSB’nin yapımının ve kuruluşunun tamamlanıp, Genel Kurul’a geçmesi ile birlikte müteşebbis heyetin görevi sona ermektedir. (Karar alınırsa 4 yıl daha müteşebbis heyetin görevi devam edebilir OSB Uygulama Yönetmeliği Madde 18/6.) Genel Kurul’a geçen OSB’lerde artık müteşebbis heyet kalmadığından, yönetim ve denetim kurulu üyelerine ödenecek huzur hakkı tutarını genel kurul belirlemeye yetkilidir.

Genel Kurul’a geçen OSB’lerde, kanunda yönetim ve denetim kurullarına ödenecek huzur hakları için bir üst sınır konulmamıştır. Üst sınır müteşebbis heyetin olduğu OSB’ler için konulmuştur.

Genel Kurul’a geçen OSB’lerde Genel Kurul artık müteşebbis heyet yerine geçmektedir, ancak kanunda müteşebbis heyetin müteşebbis heyet üyelerine de huzur hakkı ödenebileceğine ilişkin düzenlemesi bulunmasına ragmen, Genel Kurul’a geçmiş OSB’lerde genel kurul üyelerine huzur hakkı ödeneceğine ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır. Kanuni düzenleme ışığında Genel Kurul’a geçmiş OSB’lerde sadece yönetim ve denetim kurulu üyelerine huzur hakkı ödenebilir, genel kurul üyelerine huzur hakkı ödenemez kanaatindeyiz. Zira kanun koyucu, genel kurul üyelerine de huzur hakkı ödenmesini öngörmüş veya istemiş olsa idi, bu konuda bir düzenleme yapacağı kuşkusuzdur.

D. OSB’LERDE HUZUR HAKKI ÖDEMELERİ BAKANLIKTAN ALINAN KREDİLERDEN KARŞILANAMAZ.

4562 Sayılı Kanun’un 17/3. Maddesine göre “Huzur hakkı ödemeleri OSB’nin Bakanlıktan aldığı kredi dışında, kendi kaynaklarından yapılır.”

Kredi kullanan OSB’lerde Bakanlıktan alınan krediler, huzur hakkı ödemelerinde kullanılamaz. Kredi kullanan OSB’lerde Bakanlığın çok sıkı bir denetimi söz konusu olup, ayrıca kaynakların etkin kullanımı için Bakanlık ilgili krediler için teminat almakta, ayrıca OSB’nin genel idare giderlerini denetlemekte, OSB’de çalışacak personel sayısı, idari teşkilatlanma, bölge müdürü ve çalışanların ücretleri ve sosyal hakları Bakanlık denetiminden geçmektedir. Bu sebeple Bakanlıktan kredi kullanan OSB’lerde huzur hakkı ödemeleri bu kredi ödemelerinden yapılamaz.

Bir OSB’nin hem bakanlıktan hem de kendi imkanları ile kredi kullanması durumunda, Bakanlık kredisi değil, ancak diğer krediden huzur hakkı ödemesi mümkündür. Bunu engelleyen bir hüküm bulunmamaktadır. Ancak kanuni düzenlemeden, kredi kullanan OSB’lerde OSB’lerin kendi kaynakları var ise huzur hakkı ödemelerinin yapılması gerektiği, kendisi iç kaynak yaratamayan OSB’lerde huzur hakkı ödenmesinin doğru olmadığı, kanunun genel ruhundan anlaşılmaktadır. Bu sebeple, huzur hakkı ödemelerinin ister Bakanlık kredisi olsun, ister dış kaynaklı başka krediler olsun, kredilerden karşılanmaması, OSB’ler için en doğru yol olacaktır.

 

E. AYNI OSB’NİN BİRDEN FAZLA ORGANINDA GÖREV ALANLAR SADECE BİR GÖREV İÇİN HUZUR HAKKI ALABİLİR. KAMU GÖREVLİLERİ İSE BİRDEN ÇOK FAZLA YERDE GÖREV ALSALAR DAHİ SADECE BİR GÖREV İÇİN HUZUR HAKKI ALABİLİR.

4562 Sayılı Kanun’un 17/4. Maddesine göre “Aynı OSB organlarında birden fazla görevi bulunanlara, bu görevlerinden sadece biri için huzur hakkı ödenir.”

Kuruluş aşamasındaki OSB’lerde müteşebbis heyet en üst karar organıdır. Müteşebbis Heyet kendi içinden yönetim kurulu, ayrıca denetim kurulu üyeleri seçmektedir. Bir başka deyişle, müteşebbis heyetin bulunduğu OSB’lerde yönetim kurulu üyeleri ve denetim kurulu üyeleri de müteşebbis heyet üyesidir. Bu sebeple her müteşebbis heyet üyesinin olmasa da, yönetim ve denetim kurulu üyelerinin OSB’nin kimliği açısından 2 görevi bulunmaktadır.

Aynı OSB’de müteşebbis heyet, yönetim kurulu ve denetim kurulu üyeleri için huzur hakkı ödemesine karar verilmiş ise, yönetim ve denetim kurulu üyeleri sadece bu üyelikleri için huzur hakkı alabilir, müteşebbis heyet üyelikleri için huzur hakkı almaları mümkün değildir. Yönetim ve denetim kurulu üyesi olmayan müteşebbis heyet üyelerinin tek görevi bulunduğundan, müteşebbis heyet üyesi olmaları sebebiyle huzur hakkı alacaklardır.

Genel Kurul’a geçmiş OSB’lerde de aynı düzenleme söz konusudur. Zira kanuni düzenlemede OSB organları ifade edilmiş, bu OSB’nin müteşebbis heyet veya genel kurul aşamasında olup olmadığına ilişkin bir belirleme yapılmamıştır. Bu sebeple genel kurula geçmiş OSB’lerde de bir kişinin birden fazla organda görevi var ise, bu görevlerinden sadece biri için huzur hakkı ödenebilecek, diğer görevleri için huzur hakkı ödenmeyecektir.

631 Sayılı KHK’nın 12. Maddesinde sayılan kamu görevlileri, başkaca kurumlarda yönetim kurulu, denetim kurulu, tasfiye kurulu üyelikleri vb. gibi görevlerde bulunmakta iseler, bu görevleri dolayısıyla herhangibir huzur hakkı almadıklarına ilişkin yazılı beyan vermeleri şartıyla OSB’lerdeki görevleri için huzur hakkı alabilirler. Buradaki temel konu, ilgili kişinin başka yerde üyeliğinin bulunup bulunmaması değil, bulunduğu üyelik sebebiyle huzur hakkı alıp almamasıdır. Bazı üyelikler için huzur hakkı ödenmiyor olabilir, sadece üyeliğin olması OSB’den huzur hakkı alınmasını engelleyen bir konu değildir. Hem üyeliği olan, hem de bu üyelik sebebiyle başka yerden huzur hakkı alanlar OSB’lerdeki üyelikleri için tekrar huzur hakkı alamazlar. Bu konudaki düzenleme OSB Uygulama Yönetmeliği’nin 52/5. Maddesinde yer almakta olup, aşağıdaki gibidir.

“(5) OSB organlarında görev alan ancak temsil ettiği kuruma seçimle gelen kişiler hariç olmak üzere, 631 sayılı KHK’nın 12 nci maddesi kapsamına giren kamu görevlilerinden, görev aldıkları kurum ve kuruluşlarını temsilen; başkaca yönetim kurulu, denetim kurulu, tasfiye kurulu, danışma kurulu üyelikleri, komisyon, heyet ve komite ile vb. organlarında görev alıp almadıklarına ve bu görevler nedeniyle kendisine herhangi bir ödeme yapılmadığına dair yazılı beyan alınması şartıyla huzur hakkı veya aylık ödemesi yapılabilir.”

Son olarak, başka yerde üyeliği bulunan ve OSB’de de müşetebbis heyet, yönetim veya denetim kurulu üyesi olan kişilerden, diğer kurumlardan huzur hakkı almadığına ilişkin yazı getirmesi istenemez, bu konuda ilgili üyenin kendi yazılı beyanıyla huzur hakkı veya aylık almadığını beyan etmesi yeterlidir.

30.11.2018

Kaynak : http://www.muhasebetr.com/yazarlarimiz/bulentsisman/005/

/ Yazar: admin / Genel/ / 0 Yorum

Kredi Kartlarına Yeni Ayar

Resmi Gazete’nin 27 Kasım 2018 tarih ve 30608 sayılı nüshasında, Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu (BDDK) iki Yönetmelikte yaptığı değişiklik yayımlandı.

Bugün her iki değişikliği sizlerle paylaşalım istedik.

1-Bankaların Kredi İşlemlerine İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

Bu Yönetmelik ile; havayolları, seyahat acenteleri, sağlık harcamaları ve elektronik eşyalarda kredi kartı taksit sayısı artırıldı.

MADDE 1- 10 Mart 2007 tarihli ve 26458 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Banka Kartları ve Kredi Kartları Hakkında Yönetmeliğin 26’ncı maddesinin yedinci fıkrasının ikinci cümlesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Bu süre; elektronik eşya alımlarında üç ay, bilgisayar alımlarında, kulüp ve derneklere yapılan ödemelerde, taşımacılık ile ilgili harcamalarda, havayolları, seyahat acenteleri ve konaklama ile ilgili yurt dışına ilişkin harcamalarda altı ay, havayolları, seyahat acenteleri ve konaklama ile ilgili yurt içine ilişkin harcamalarda, sağlık ve sosyal hizmetler ile ilgili harcamalarda ve sağlık ürünü alımlarında, vergi ödemelerinde dokuz ay olarak uygulanır.

2-Finansal Kiralama, Faktoring ve Finansman Şirketlerinin Kuruluş ve Faaliyet Esasları Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik.

Bu Yönetmelik ile, cep telefonu, tablet ve bilgisayarlar için kullandırılan kredilerin belli tutarlara uygulanacak vadeler artırıldı.

MADDE 1 – 24 Nisan 2013 tarihli ve 28627 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Finansal Kiralama, Faktoring ve Finansman Şirketlerinin Kuruluş ve Faaliyet Esasları Hakkında Yönetmeliğin 11/A maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “cep telefonu, tablet ve bilgisayar alımı amacıyla kullandırılan kredilerin vadesi altı ayı aşamaz.” ibaresi “tablet ve bilgisayar alımı amacıyla kullandırılan kredilerin vadesi altı ayı, fiyatı üç bin beş yüz Türk Lirasına kadar olan cep telefonu alımı amacıyla kullandırılan kredilerin vadesi on iki ayı, fiyatı üç bin beş yüz Türk Lirasının üzerinde olan cep telefonu alımı amacıyla kullandırılan kredilerin vadesi altı ayı aşamaz.” şeklinde değiştirilmiştir.

MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğe aşağıdaki geçici 5 inci madde eklenmiştir.

“GEÇİCİ MADDE 5 – (1) 11/A maddesinin ikinci fıkrasında fiyatı üç bin beş yüz Türk Lirasının üzerinde olan cep telefonu alımı amacıyla kullandırılan kredilerde altı ay olan vade sınırı 31 Ocak 2019 tarihine kadar on iki ay olarak uygulanır.”

Her iki Yönetmelik Resmi Gazete’de yayımlandığı gün itibariyle yürürlüğe girdi.

30.11.2018

Kaynak : http://www.muhasebetr.com/yazarlarimiz/enginmalay/0208/

/ Yazar: admin / Genel/ / 0 Yorum

117 Meslek Grubu İçin Mesleki Yeterlilik Belgesi Almak Zorunludur

6645 Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile Mesleki Yeterlilik Kurumu Kanunu ve İşsizlik Sigortası Kanununda bazı değişiklikler yapılmıştır. Yapılan bu değişikler sonucunda;

26312 sayılı Resmi Gazete (RG)’de yayımlanan 5544 sayılı Kanunun 1 inci Ek maddesi ile tehlikeli ve çok tehlikeli işlerde çalıştırılan belli iş gruplarına yönelik “Mesleki Yeterlilik Belgesi” (MYB) alma zorunluluğu getirilmiştir. Bu zorunluluk 25 Mayıs tarihinden itibaren uygulanmaya başlanmış ve Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığınca bu güne kadar çıkarılan 4 tebliğ ile mesleki yeterlilik belge alma zorunluluğu getirilen meslek sayıları artırılmıştır ve toplam 9 adet sektör için 117 adet meslek grubu bu zorunluluk kapsamına dâhil edilmiştir.

Zorunluluk kapsamına alınan sektörler; ağaç işleri, kâğıt ve kâğıt ürünleri, inşaat, enerji, kimya, petrol, lastik ve plastik, metal, elektrik/elektronik, otomotiv, tekstil, hazır giyim, deri, ulaştırma, lojistik ve haberleşeme sektörleridir. Sayılan bu sektörlerde ve 4 adet Tebliğ ile kapsama dahil edilen meslek gruplarında “Mesleki Yeterlilik Belgesi” (MYB) aranacaktır. Aksi halde bu belgeye sahip olmayan kişiler çalıştırılamayacaktır.

Ayrıca 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanununa eklenen bir madde ile mesleki yeterlilik belge masrafı ile sınav ücretinin belli şartların sağlanması ile İşsizlik Sigortası Fonun (kısaca Fon)’dan karşılanması temin edilmiştir.

Çalışmanın ilerleyen bölümlerinde MYB alınması zorunlu olan meslek grupları için getirilen bu sistemin tüm detayları açıklanmaya çalışılacak ve akla gelen tüm sorular için bilgi verilerek gerek uygulayıcılarına ve gerekse meslektaşlarımıza konu hakkında fikir edinmeleri için zemin hazırlanacaktır. Ayrıca çalışma ekine bahse konu 4 Tebliğ ile MYB’i alma zorunluluğu getirilen meslek grupları liste halinde sunulacaktır.

SORU VE YANITLARALA MESLEKİ YETERLİLİK BELGESİ ALINMASININ ESASLARI

1) Mesleki Yeterlilik Uygulamasının Kapsamı Nedir?

Yukarıda bahsedilen 5544 sayılı Kanunun temel amacı ulusal ve uluslararası meslek standartlarını temel alarak, teknik ve meslekî alanlarda ulusal yeterliliklerin esaslarını belirlemek; denetim, ölçme ve değerlendirme, belgelendirme ve sertifikalandırmaya ilişkin faaliyetleri yürütmek için gerekli ulusal yeterlilik sistemini kurmak ve işletmektir. Bu maksatla Meslekî Yeterlilik Kurumu (MYK) kurulmuştur.

“Ulusal Mesleki Yeterlilik Sistemi” (UMYS) teknik ve meslekî eğitim standartlarının ve bu standartları temel alan yeterliliklerin geliştirilmesi, uygulanması ve bunlara ilişkin yetkilendirme, denetim, ölçme ve değerlendirme, belgelendirme ve sertifikalandırmaya ilişkin kurallar ve faaliyetler bütünü olarak ifade edilebilir.

Avrupa Yeterlilikler Çerçevesi (Avrupa Birliği tarafından kabul edilen referans çerçeve) ile uyumlu olacak şekilde tasarlanan; ilk, orta ve yüksek öğretim dâhil, meslekî, genel ve akademik eğitim ve öğretim programları ve diğer öğrenme yolları ile kazanılan tüm yeterlilik esaslarını ele alan “Türkiye Yeterlilikler Çerçevesi” (TYÇ) belirlenmiştir.

TYÇ’nin oluşturulmasına, geliştirilmesine ve güncelliğinin korunmasına ilişkin işlemler MYK tarafından yürütülmektedir.

2) Belge Nasıl Alınır?

Kapsam dâhiline giren kişiler, belge almak istedikleri ulusal yeterliliklerde yetkilendirilmiş belgelendirme kuruluşlarını MYK web portalından öğrenecekler ve bu kuruluşlardan alacakları eğitime müteakip açılan sınavda başarılı olmaları halinde ilgili yeterlilik belgesine kavuşacaklardır.

Sınav ve belgelendirme sürecinin tamamı, yetkilendirilmiş belgelendirme kuruluşlarınca yürütülecektir. Kapsama dâhil kişiler sınav başvurularını belge almak istedikleri ulusal yeterliliklerde yetkilendirilmiş belgelendirme kuruluşlarına yapacaklardır.

Ulusal yeterliliklere göre yürütülen teorik ve performansa dayalı sınavlarda başarılı olan adaylara, Mesleki Yeterlilik Belgesi ve taşınabilir cüzdan tipi Mesleki Yeterlilik Kimlik Kartı düzenlenecektir.

3) Mesleki Yeterlilik Belgesi Ücreti Ve Ödenmesi Ne Şekilde Yapılır?

Tehlikeli ve çok tehlikeli işlerden olup, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı (kısaca Bakanlık)’nca çıkarılacak Tebliğlerde belirtilen mesleklerde, 21/9/2006 tarihli ve 5544 sayılı Kanunu kapsamında yetkilendirilmiş sınav ve belgelendirme kuruluşlarının gerçekleştireceği sınavlarda başarılı olan kişilerin 31/12/2017 tarihine kadar belge masrafı ile sınav ücreti, 1/1/2018 tarihinden 31/12/2019 tarihine kadar ise belge masrafı ile sınav ücretinin yarısı İşsizlik Sigortası Fonundan (kısaca Fon) karşılanacaktır.

4) Belge Masrafları Hangi Şartlarda İşsizlik Sigortası Fonundan Ödenir?

Bakanlık tarafından çıkarılacak Tebliğlerde bu mesleğe yer verilmiş olması ve ilgili Tebliğin yayım tarihinden itibaren 12 ay içinde MYB alınması halinde belge masrafları Fon tarafından ödenecektir.

Fondan karşılanacak sınav ücreti, brüt asgari ücretin yarısını geçmemek üzere meslekler itibarıyla Bakanlığın teklifi ve Cumhurbaşkanı (eski adı Bakanlar Kurulu) Kararıyla belirlenecektir. Fondan karşılanan bu desteklerden başvuru sahibi ancak bir kez yararlanabilecektir.

5) Sınavdan Başarısız Olan Adayların Ücretleri Fondan Karşılanacak Mı?

Hayır. Sınavlardan başarısız olan adayların sınav ve belgelendirme ücretleri Fondan karşılanmayacaktır.

6) Mesleki Yeterlilik Belgesi Alma Süresi Ne Kadardır?

Bakanlıkça çıkarılan Tebliğler yürürlüğe girdikten itibaren bu Tebliğlerde ismen sayılan ve kapsama dâhil edilen meslekler 12 ay içinde bu belgeleri almak zorundadırlar aksi halde yani MYB olmayan kişiler çalıştırılamayacaklardır.

7) Tebliğlerin Düzenleme Tarihleri Ve Kapsamının Genişletilme Süreci

5544 sayılı Kanunun Ek 1 inci maddesinde belirtildiği üzere Bakanlıkça çıkarılacak Tebliğlerde belirtilen meslekler Tebliğ çıkarıldıktan itibaren 12 ay içinde mesleki yeterlik belgesi almaları gerekmektedir. Bu kapsamda Bakanlık ilk olarak 25.5.2015 tarihinde 2015/1 nolu Tebliğ ile 40 adet, 24.03.2015 tarihinde 2016/1 nolu Tebliğ ile 8 adet, 26.9.2017 tarihinde 2017/1 nolu Tebliğ ile 33 adet ve en son 11.11.2018 tarihinde 2018/1 nolu Tebliğ ile 36 adet yani toplamda 117 adet meslek grubunu mesleki yeterlilik belgesi alınması zorunluluğuna dâhil etmiştir. Bu Tebliğlerin ekinde sayılan her bir meslek grubu için belge alma zorunluluğu, anılan Tebliğlerin yayım tarihinden itibaren 12 ay olarak dikkate alınacaktır.

8) Herkes Mesleki Yeterlilik Belgesi Sahibi Olabilir Mi?

MYK tarafından yayımlanan ulusal yeterliliklere göre mesleki yeterliliğini belgelendirmek isteyen her şahıs, MYB sahibi olmak için ilgili yeterlilikte Yetkilendirilmiş Belgelendirme Kuruluşlarına (YBK) başvuru yapabilir.

YBK’ler söz konusu yeterlilikte yer alan başvuru şartlarına göre sınav ve belgelendirme başvurularını değerlendirip başvuruları uygun bulunan kişileri, başvuruda bulundukları ulusal yeterlilikte yer alan esaslar doğrultusunda sınav ve/veya diğer ölçme yöntemlerine göre değerlendirirler. Değerlendirme sonucunda başarılı olanlar MYB’si almaya hak kazanırlar.

9) Birden Fazla Mesleki Yeterlilik Belgesine Sahip Olunabilir Mi?

Kişiler diledikleri takdirde birden fazla ulusal yeterlilikte belge sahibi olabilirler. Kişiler kendilerini geliştirerek ya da hâlihazırda sahip olduğu diğer alan(lar)da bilgi, beceri ve yetkinliklerini kanıtlayarak, yatay ve dikey geçişlerle farklı ulusal yeterliliklerde ve seviyelerde belge alma imkânına sahiptirler.

10) Hangi Meslekler Mesleki Yeterlilik Kapsamına Dâhil Değildir?

5/6/1986 tarihli ve 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanununa göre ustalık belgesi almış olanlar ile Millî Eğitim Bakanlığına bağlı meslekî ve teknik eğitim okullarından ve üniversitelerin meslekî ve teknik eğitim veren okul ve bölümlerinden mezun olup, diplomalarında veya ustalık belgelerinde belirtilen bölüm, alan ve dallarda çalıştırılanlar ile tabiplik, diş hekimliği, hemşirelik, ebelik, eczacılık, veterinerlik, mühendislik ve mimarlık meslekleri ile en az lisans düzeyinde öğrenimi gerektiren ve mesleğe giriş şartları kanunla düzenlenmiş olan meslekler kapsama dâhil değildir. Ancak bu sayılanlar dışında kalan tüm meslekler Bakanlığın Tebliğ düzenlemesi yapması koşuluyla Mesleki yeterlilik kapsamına girmektedir.

11) Denetim Yapılması, Zorunluluğa Uyulmaması Halinde Uygulanacak Cezalar Nelerdir?

Her hangi bir meslek grubunun mesleki yeterlik belgesi alınma kapsamında olması konusundaki incelemeler ve denetimler iş müfettişlerince yapılacaktır. Eğer yapılan denetimlerde Bakanlıkça çıkarılan Tebliğ ile 5544 sayılı Kanunla belirtilen zorunluluğa uyulmadığı anlaşılırsa, hükümlere aykırı davranan işveren veya işveren vekillerine Çalışma ve İş Kurumu İl müdürü tarafından her bir çalışan için 500 TL idari para cezası verilecektir. Bu idari para cezası tebliğ edildiğinden itibaren bir ay içinde ödenmek zorundadır.

12) Mesleki Yeterlilik Şartı Aranmayacak Belgeler Nelerdir?

Mesleki Yeterlilik Belgesi,

Ustalık Belgesi,

Mesleki Eğitim Lise Diploması, (mezun olduğu alanda çalışanlar için)

Üniversite ve Yüksekokul Diplomasıdır (mezun olduğu alanda çalışanlar için).

13) Mesleki Yeterlilik Belgesi Alma Zorunluluğu Bulunan Meslek Adları Ve Yeterlilik Seviye Kazanımları Nelerdir?

Kasım 2018 tarihi itibariyle Bakanlıkça yayımlanan 4 adet Tebliğ ile MYB alınması zorunlu kılınan meslek grupları bu çalışmanın ekindeki tabloda özetlenmiştir.

Ekli tablodan tespit edileceği üzere belirlenen her meslek grubu için “seviye” numaraları verilmiştir. Bu ifade esas olarak TYÇ olarak anılan ve her bir meslek grubu için öğrenme ve kazanım eksikliğini gidermek maksadıyla sunulması planlanan “bilgi[1], beceri[2] ve yetkinlik[3] ” alanlarındaki seviyeyi ifade etmektedir. TYÇ, sekiz (8) seviyeden meydana gelen bir yapıda tasarlanmıştır. Her seviye, söz konusu seviyedeki yeterliliklerin sahip olduğu ortak öğrenme kazanımlarına göre tanımlanmıştır. Bu manada;

  1.  “2 nci Seviye” meslek grupları için bir iş veya öğrenme alanına ait başlangıç düzeyinde olgusal bilgiye sahip olma, görevleri yerine getirmek ve olası basit sorunları çözmek için gerekli bilgiyi kullanma becerisine sahip olma ve basit görevleri gözetim altında sınırlı özerklik ile gerçekleştirme ile hayat boyu öğrenme yaklaşımı kapsamında öğrenme ihtiyaçlarının farkında olma yetkinliği,
  2.  “3 üncü Seviye” meslek grupları için bir iş veya öğrenme alanına ait başlangıç düzeyinde kuramsal ve orta düzeyde olgusal bilgiye sahip olma, görevleri yerine getirmek ve problem çözmek için gerekli veri, yöntem ve araç gereçleri seçip kullanma becerisine sahip olma ve görevleri yerine getirmede sorumluluk alma, değişen şartları dikkate alarak görevi tamamlama ile hayat boyu öğrenme yaklaşımı kapsamında öğrenme ihtiyaçlarını rehberlik eşliğinde belirleme ve karşılama yetkinliğini,
  3.  “4 üncü Seviye” meslek grupları için bir iş veya öğrenme alanına ait orta düzeyde kuramsal ve işlemsel, orta düzeyin üzerinde olgusal bilgiye sahip olma, Bir iş veya öğrenme alanına özgü iş ve işlemleri yerine getirmek ve sorunlara çözüm üretmek amacıyla bilişsel ve uygulamalı becerilere sahip olma ve öngörülebilir, ancak değişime açık ortamlarda, görevleri tamamlamak için tam sorumluluk alma, başkalarının yürüttüğü sıradan görevlerin gözetimini yapma, bu görevlerin değerlendirilmesinde ve iyileştirilmesinde sınırlı sorumluluk alma ve hayat boyu öğrenme yaklaşımı kapsamında öğrenme ihtiyaçlarını karşılama ve rehberlik eşliğinde ileriye yönelik öğrenme hedeflerini belirleme, bir iş veya öğrenme alanındaki bilgi, beceri, tutum ve davranışlar ile etik meseleler ve toplumsal sorunların ilişkisi konusunda farkındalığa sahip olma yetkinliğini,
  4.  “5 inci Seviye” meslek grupları için bir iş veya öğrenme alanının sınırlarının farkında olarak, bu alana özgü, kapsamlı, kuramsal ve olgusal bilgilere sahip olma, sınırları belirlenmiş soyut ve somut sorunlara yaratıcı çözümler geliştirmede gerekli, kapsamlı, bilişsel ve uygulamalı becerilere sahip olma, öngörülemeyen değişikliklerin olduğu ortamlarda yönetim ve gözetim görevi yapma, kendisinin ve başkalarının başarım düzeyini değerlendirme ve geliştirme projelerin yönetimi dâhil iş veya öğrenme ortamlarında işleme dair etkileşimde bulunma, bir iş veya öğrenme alanına yönelik hayat boyu öğrenme yaklaşımının kapsamına ve bu kapsamın örgün ve yaygın eğitim ile serbest öğrenme yollarıyla ilişkisi konusunda genel farkındalığa sahip olma, bir iş veya öğrenme alanındaki bilgi, beceri, tutum ve davranışlar ile toplumsal ve etik meseleler ve sorumluluklar ilişkisinin farkında olma yetkinliğini,

hedeflenmektedir.

SONUÇ

Bu çalışmanın (II) bölümünde yer alan açıklamalardan anlaşılacağı ve özetleneceği üzere tehlikeli ve çok tehlikeli işlerde çalıştırılan belli iş gruplarına yönelik bazı meslek gruplarında çalışanlar için zorunlu mesleki yeterlik belgesi alınması, bu mesleki konularda eğitim verilmesi ve böylece anılan çalışanların bilgi, beceri ve yetkinliklerinin artırılarak daha güvenli ve daha sağlıklı bir zeminde çalışma hayatının oluşturulması hedeflenmiştir.

Bu maksatla yapılan mevzuat düzenlemeleri sayesinde son yapılan değişikliklerle 117 adet meslek grubu içim bu eğitim ve belge alma zorunluluğu getirilmiştir. Aksi halde işveren ve vekilleri bu tür meslek grupları için çalışan istihdam edemeyecekleri gibi belgesi olmayanları da çalıştıramayacaklardır. Hatta bu durumun iş müfettişlerince tespiti yapılması halinde her çalışan için 500 TL idari para cezası ile karşı karşıya kalınabilecektir.

K A Y N A K Ç A

1)  İlgili Kanunlar.

2) 25.5.2015 tarih ve 2015/1, 24.03.2015 tarih ve 2016/1, 26.9.2017 tarih ve 2017/1ve 11.11.2018 tarihi ve  2018/1 nolu Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca çıkarılan Tebliğler.

3)  2015/1 sayılı Türkiye Yeterlilikler Çerçevesine Dair Tebliğ.

 

EK:1: Sektörlere Göre MYB Alması Zorunlu Meslek Grupları

S/N Yeterlilik Adı Seviye Sektör
1 Orman Üretim İşçisi Seviye 3 Ağaç İşleri, Kağıt ve Kağıt Ürünleri
2 Orman Yetiştirme ve Bakım İşçisi Seviye 3 Ağaç İşleri, Kağıt ve Kağıt Ürünleri
3 Asansör Bakım ve Onarımcısı Seviye 4 Elektrik ve Elektronik
4 Asansör Bakım ve Onarımcısı Seviye 3 Elektrik ve Elektronik
5 Asansör Montajcısı Seviye 4 Elektrik ve Elektronik
6 Asansör Montajcısı Seviye 3 Elektrik ve Elektronik
7 Elektrik Pano Montajcısı Seviye 5 Elektrik ve Elektronik
8 Elektrik Pano Montajcısı Seviye 3 Elektrik ve Elektronik
9 Elektrik Pano Montajcısı Seviye 4 Elektrik ve Elektronik
10 İşletme Elektrik Bakımcısı Seviye 5 Elektrik ve Elektronik
11 Otomasyon Sistemleri Montajcısı Seviye 4 Elektrik ve Elektronik
12 Baca Kontrol Personeli (Bacacı) Seviye 4 Enerji
13 Baca Montaj Personeli (Bacacı) Seviye 3 Enerji
14 Doğal Gaz Altyapı Yapım Kontrol Personeli Seviye 4 Enerji
15 Doğal Gaz Isıtma ve Gaz Yakıcı Cihaz Servis Personeli Seviye 4 Enerji
16 Doğal Gaz İşletme Bakım Operatörü Seviye 4 Enerji
17 Doğal Gaz Polietilen Boru Kaynakçısı Seviye 4 Enerji
18 Doğal Gaz Polietilen Boru Kaynakçısı Seviye 3 Enerji
19 Elektrik Dağıtım Şebekesi İşletme Bakım Görevlisi Seviye 4 Enerji
20 Elektrik Dağıtımı Scada Operatörü Seviye 5 Enerji
21 Isıtma ve Doğal Gaz İç Tesisat Yapım Personeli Seviye 3 Enerji
22 Plastik Kaynakçısı Seviye 3 Enerji
23 Röle Görevlisi Seviye 4 Enerji
24 Ahşap Kalıpçı Seviye 3 İnşaat
25 Alçı Levha Uygulayıcısı Seviye 3 İnşaat
26 Alçı Sıva Uygulayıcısı Seviye 3 İnşaat
27 Betonarme Demircisi Seviye 3 İnşaat
28 Betoncu Seviye 3 İnşaat
29 Duvarcı Seviye 3 İnşaat
30 Endüstriyel Boru Montajcısı Seviye 3 İnşaat
31 İnşaat Boyacısı Seviye 3 İnşaat
32 İnşaat İşçisi Seviye 2 İnşaat
33 Isı Yalıtımcısı Seviye 3 İnşaat
34 İskele Kurulum Elemanı Seviye 3 İnşaat
35 Panel Kalıpçı Seviye 3 İnşaat
36 PVC Doğrama Montajcısı Seviye 3 İnşaat
37 Seramik Karo Kaplamacısı Seviye 3 İnşaat
38 Ses Yalıtımcısı Seviye 3 İnşaat
39 Sıvacı Seviye 3 İnşaat
40 Su Yalıtımcısı Seviye 3 İnşaat
41 Tünel Kalıpçı Seviye 3 İnşaat
42 Yangın Yalıtımcısı Seviye 3 İnşaat
43 Plastik Enjeksiyon Üretim Elemanı Seviye 3 Kimya, Petrol, Lastik ve Plastik
44 Plastik Enjeksiyon Üretim Elemanı Seviye 4 Kimya, Petrol, Lastik ve Plastik
45 Plastik Profil Üretim Operatörü (Ekstrüzyon) Seviye 3 Kimya, Petrol, Lastik ve Plastik
46 Plastik Şişirme Film Üretim Operatörü (Ekstrüzyon) Seviye 3 Kimya, Petrol, Lastik ve Plastik
47 Alüminyum Kaynakçısı Seviye 3 Metal
48 Çelik Kaynakçısı Seviye 3 Metal
49 CNC Programcısı Seviye 4 Metal
50 CNC Programcısı Seviye 5 Metal
51 Direnç Kaynak Ayarcısı Seviye 4 Metal
52 Doğal Gaz Çelik Boru Kaynakçısı Seviye 3 Metal
53 Frezeci Seviye 3 Metal
54 Frezeci Seviye 4 Metal
55 Hidrolik – Pnömatikçi Seviye 4 Metal
56 Hidrolik – Pnömatikçi Seviye 5 Metal
57 Kaynak Operatörü Seviye 4 Metal
58 Makine Bakımcı Seviye 5 Metal
59 Makine Bakımcı Seviye 4 Metal
60 Makine Bakımcı Seviye 3 Metal
61 Makine Montajcısı Seviye 3 Metal
62 Makine Montajcısı Seviye 4 Metal
63 Metal Kesim Operatörü Seviye 4 Metal
64 Metal Kesimci Seviye 3 Metal
65 Metal Levha İşleme Tezgâh İşçisi Seviye 3 Metal
66 Metal Levha İşleme Tezgâh Operatörü Seviye 4 Metal
67 Metal Sac İşlemeci Seviye 3 Metal
68 Metal Sac İşlemeci Seviye 4 Metal
69 NC/CNC Takım Tezgahları Elektrik/Elektronik Servis Görevlisi Seviye 5 Metal
70 NC/CNC Takım Tezgahları Mekanik Servis Görevlisi Seviye 5 Metal
71 NC/CNC Takım Tezgahları Uygulama ve Servis Görevlisi Seviye 5 Metal
72 NC/CNC Tezgah İşçisi Seviye 4 Metal
73 NC/CNC Tezgah İşçisi Seviye 3 Metal
74 Otomotiv Sac ve Gövde Kaynakçısı Seviye 3 Metal
75 Otomotiv Sac ve Gövde Kaynakçısı Seviye 4 Metal
76 Refrakterci Seviye 3 Metal
77 Refrakterci Seviye 4 Metal
78 Tornacı Seviye 3 Metal
79 Tornacı Seviye 4 Metal
80 Motor Testçisi Seviye 4 Otomotiv
81 Motor Testçisi Seviye 5 Otomotiv
82 Motosiklet Bakım Onarımcısı Seviye 4 Otomotiv
83 Otomotiv Boya Onarımcısı Seviye 4 Otomotiv
84 Otomotiv Boyacısı Seviye 4 Otomotiv
85 Otomotiv Boyacısı Seviye 3 Otomotiv
86 Otomotiv Elektrikçisi Seviye 4 Otomotiv
87 Otomotiv Elektromekanikçisi Seviye 5 Otomotiv
88 Otomotiv Gövde Onarımcısı Seviye 4 Otomotiv
89 Otomotiv Gövde Onarımcısı Seviye 5 Otomotiv
90 Otomotiv Kaportacısı Seviye 4 Otomotiv
91 Otomotiv Kaportacısı Seviye 3 Otomotiv
92 Otomotiv Mekanikçisi Seviye 4 Otomotiv
93 Otomotiv Montajcısı Seviye 3 Otomotiv
94 Otomotiv Montajcısı Seviye 4 Otomotiv
95 Otomotiv Ön Düzen ve Balansçısı Seviye 3 Otomotiv
96 Otomotiv Prototipçisi Seviye 4 Otomotiv
97 Otomotiv Prototipçisi Seviye 5 Otomotiv
98 Otomotiv Sac Şekillendirmecisi Seviye 4 Otomotiv
99 Otomotiv Sac Şekillendirmecisi Seviye 3 Otomotiv
100 Bitim İşlemleri Operatörü Seviye 4 Tekstil, Hazır Giyim, Deri
101 Bitim İşlemleri Operatörü Seviye 3 Tekstil, Hazır Giyim, Deri
102 Boyama Operatörü Seviye 3 Tekstil, Hazır Giyim, Deri
103 Boyama Operatörü Seviye 4 Tekstil, Hazır Giyim, Deri
104 İplik Bitim İşleri Operatörü Seviye 2 Tekstil, Hazır Giyim, Deri
105 İplik Eğirme Operatörü Seviye 2 Tekstil, Hazır Giyim, Deri
106 Ön İplik Operatörü Seviye 3 Tekstil, Hazır Giyim, Deri
107 Ön İplik Operatörü Seviye 4 Tekstil, Hazır Giyim, Deri
108 Ön Terbiye Operatörü Seviye 4 Tekstil, Hazır Giyim, Deri
109 Ön Terbiye Operatörü Seviye 3 Tekstil, Hazır Giyim, Deri
110 Köprülü Vinç Operatörü Seviye 3 Ulaştırma, Lojistik ve Haberleşme
111 Liman Kuru Yük Operasyon Elemanı (Puantör) Seviye 3 Ulaştırma, Lojistik ve Haberleşme
112 Liman Operasyon Planlamacısı Seviye 4 Ulaştırma, Lojistik ve Haberleşme
113 Liman Pompa ve Tank Saha Operatörü Seviye 3 Ulaştırma, Lojistik ve Haberleşme
114 Liman RTG Operatörü Seviye 3 Ulaştırma, Lojistik ve Haberleşme
115 Liman SSG Operatörü Seviye 3 Ulaştırma, Lojistik ve Haberleşme
116 Mobil Vinç Operatörü(Mhc, Sahil ve Gemi Vinci) Seviye 3 Ulaştırma, Lojistik ve Haberleşme
117 Tren Makinisti Seviye 4 Ulaştırma, Lojistik ve Haberleşme

[1] TYÇ kapsamında “bilgi”; bir çalışma veya öğrenme alanı ile ilgili gerçeklerin, ilkelerin, teorilerin ve uygulamaların anlaşılmasını içeren kuramsal ve/veya olgusal bilgi olarak tanımlanmıştır

[2] TYÇ kapsamında “beceri”; bir çalışma veya öğrenme alanında edinilen mantıksal, sezgisel ve yaratıcı düşünme ile el becerisi, yöntem, materyal, araç ve gereçleri kullanabilmeyi gerektiren “bilgiyi kullanma” ve “problem çözme” olarak tanımlanmıştır.

[3] TYÇ kapsamında “yetkinlik”; bilgi ve becerilerin bir çalışma veya öğrenme ortamında sorumluluk alarak ve/veya özerk çalışma göstererek kullanılması, öğrenme gereksinimlerinin belirlenmesi ve karşılanması, toplumsal ve etik meselelerin ve sorumlulukların dikkate alınması olarak tanımlanmıştır.

30.11.2018

Kaynak : http://www.muhasebetr.com/yazarlarimiz/muratdayanc/038/