Ay: Ağustos 2020

İzahsız İzaha Davet de nedir diyecek olursanız sizi 30.07.2020 tarihli, 31201 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 519 Sıra No.lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğine bir göz atmaya davet ederiz. Ya da daha iyisi sizi yormadan konuyu biz açıklayalım.

Adı “İzaha Davet” Ama İşleyişi Tam Olarak Öyle Değil

2016 yılında Vergi Usul Kanunu’nun 370’inci maddesinde yapılan değişiklik ile hayatımıza giren, sonrasında 2019 yılında yapılan yasal değişiklik ile genel hatları oluşturulan ve 519 Sıra No.lu VUK Genel Tebliği ile de detayları belirlenen İzaha Davet Uygulaması mevcut haliyle adıyla tam da uyumlu olarak çalışmıyor. Uygulamanın adı “İzaha Davet” ancak sahte fatura kullanımına ilişkin süreçte mükelleflerden, izaha davet edilmeksizin doğrudan düzeltme yapmaları isteniyor.

Bu konuyu 21 Mayıs 2020 tarihinde yine bu platformda yayımlanan “Maliye: Sahte Fatura Kullandın Diyorsam, Kullanmışsındır. Nokta…” başlıklı yazımızda detaylıca açıklamıştık. O yüzden burada aynı hususlara tekrar değinmeyeceğiz. Bu yazımızda, İzahsız İzaha Davet uygulamasına muhatap olan mükelleflerin neler yapabileceğini, neler yapmaları gerektiğini açıklamaya çalışacağız.

Maliye’den Gelen Bir Acı Tebligat!

İdareden bir yazı aldınız ve yazıda, alım yaptığınız bir firmadan bahsedilerek bu alıma ilişkin KDV’lerin kayıtlarınızdan çıkarılarak beyannamelerinizin düzeltilmesi isteniyor. Peki şimdi ne yapmanız lazım?

Önce uygun komisyon karşılığı “şeytan”a uyan mükellefler açısından bakalım olaya. Lisedeki edebiyat öğretmenimin yazılı sınav öncesinde sınıfa yaptığı bir uyarı bu duruma uygun düşecek. “Çocuklar, kopya çekmek serbest ama yakalarsam sıfır veririm!”. Evet sahte belge kullanan mükellefler, kopya çekerken yakalandınız ve disiplin kuruluna sevkedilmek yerine aldığınız sıfıra şükredeceğiniz bir noktadasınız. O yüzden Maliye’nin sunduğu bu fırsatı sakın kaçırmayın, İdarenin istediği düzeltmeleri hemen yapın ve böylece konuyu en az hasarla kapatın.

Buradaki “en az hasar” kavramının muhteviyatı ise: (kullanılan sahte belgede gösterilen KDV tutarı) + (bu tutarın ödemesinin geciktiği her ay ve kesri için 6183 sayılı Kanunun 51’inci maddesinde belirtilen nispette uygulanacak gecikme zammı (izah zammı)) + (kesilecek vergi ziyaı cezasının %20’si). Ve tabi bir de sahte faturayı aldığınız firmaya ödediğiniz komisyon tutarı! Bu aşamada yararlanılabilecek “Vergi Cezalarında İndirim Uygulaması” hasar miktarını biraz olsun azaltacaktır. Bu uygulamaya göre, vergi dairesine dilekçe ile başvurulması durumunda vergi ziyaı cezasında %50’lik bir indirimden faydalanılabilir.

Peki ya alımları gerçek olan mükellefler? İdare onlara da iki seçenek sunuyor: “Ya istediğim düzeltmeleri yap ya da defter ve belgelerini hazırla, vergi incelemesine giriyorsun”. Yani alımları gerçek de olsa İzaha Davet Uygulamasına tabi tutulan mükellefler, verecekleri yeni beyannameler ile İdarenin istediği düzeltmeleri yaparak konuyu yukarıda açıkladığımız “en az hasar”la kapatabilirler.

Diğer bir seçenek olarak ise konuyu, vergi incelemesine taşıyarak bu inceleme sonucunda çözüme kavuşturmak. Bu inceleme sonucunda da iki olası ihtimalden birisi gerçekleşecektir.

1. İhtimal: Vergi Müfettişi yapacağı araştırmalar sonucunda alımın gerçek olduğu ve dolayısıyla faturanın sahte olmadığı sonucuna varabilir. Bu sonuçta parasal bir maliyet ortaya çıkmayacaktır ancak bu sonuca ulaşmak için uzun bir zaman geçmesi gerekecektir. Çünkü;

• Düzeltme beyannameleri verilmeyen izaha davet dosyasının vergi incelemesine dönüştürülmesi için ilgili grubun İhbar ve İnceleme Taleplerini Değerlendirme Komisyonuna sevki,
• Bu komisyonda işlem görerek dosyanın bir vergi inceleme görevine dönüştürülmesi,
• Oluşturulan inceleme görevinin ilgili grubun görev havuzuna tanımlanması,
• Bu inceleme görevinin bir vergi müfettişine işemri olarak gönderilmesi,
• Vergi müfettişinin 1 aylık incelemeye başlama süresi içerisinde yapacağı ön çalışmalar,
• İncelemeye başlama tutanağı alınarak incelemeye başlanılması,
• İnceleme görevi için müfettişe tanınan 6 aylık süre,
• Müfettişin talep etmesi durumunda verilebilecek 6 aylık ek süre,
• Düzenlenen raporun Rapor Değerlendirme Komisyonuna sevki,
• Bu komisyonda raporun değerlendirilmesi için gereken süre,
• Komisyonun gerek görmesi halinde raporda yapılacak düzeltmeler için verilecek ilave süre,
• Son halini alan raporun vergi dairesine gönderilmesi ve mükellefe sonuç hakkında bilgi verilmesi

için gereken süreleri dikkate aldığımızda 1 yılı aşkın bir süreç karşımıza çıkacaktır.

2. İhtimal: Vergi Müfettişi yapacağı araştırmalar sonucunda alımın ve dolayısıyla faturanın sahte olduğu sonucuna varabilir. Yukarıda sıraladığımız ve 1 yılı aşkın süre sonunda ulaşılan bu sonuç akabinde mükellefe çıkacak maliyet; (faturalardaki KDV tutarı) + (bu tutarın bir katı vergi ziyaı cezası (düzeltme yapılsaydı %20 oranında ödenecek olan)) + (faturaların kayıtlara alındığı tarihten rapora istinaden yapılan tarhiyata kadar olan süre için hesaplanan gecikme faizi (yukarıda anlatılan süreçteki 1 yılı aşkın süre de buna dahil edilmiş olacak)) + (sahte olduğu iddia edilen faturaların %10’u oranında hesaplanan özel usulsüzlük cezası). Bu noktada belirtmeden geçmeyelim, her ne kadar idare sahte belge kullanma incelemelerinde özel usulsüzlük cezası yazmakta ısrarcı olsa da Danıştay özellikle de son dönem kararlarında[1] özel usulsüzlük cezalarını kaldırmaktadır.

İncelemeye konu olan tutar düşük olduğu için vergi müfettişi büyük olasılıkla “bilmeden sahte fatura kullanma” sonucuna varacağından söz konusu raporlar için uzlaşma talep edilebilecektir. Uzlaşmada ise vergi aslı aynen korunurken vergi ziyaı cezasının yaklaşık %80’lik kısmı silinmektedir. Özel usulsüzlük cezası ise uzlaşmanın konusuna girmemektedir. Dolayısıyla inceleme sonucunda ortaya çıkan vergi ziyaı cezası için uzlaşmaya gidilmesi, uzlaşmanın kapsamı dışında kalan özel usulsüzlük cezası için ise vergi cezalarında indirim uygulamasından yararlanılarak %50’lik indirimden faydalanılması mantıklı olacaktır.

Bir İhtimal Daha Var. O da…

Ölmek değil elbette, “İhtirazi Kayıtla Beyanname Vermek”. Vergi hukukunda temel olarak, mükellefler kendi verdikleri beyannamelere ve bu beyannamelere göre tarh edilen vergilere dava yoluyla itiraz edemezler (VUK md. 378). Ancak ihtirazi kayıtla verilen beyannameler bu durumun istisnasını oluşturmaktadır. İhtirazi kayıtla beyanname vermenin detaylarını ise Vergi Daireleri İşlem Yönergesi’nde bulabiliriz. Yönergenin 55’inci maddesinin 2’nci fıkrasında, mükelleflerce kanuni gerekçe gösterilerek dava hakkının saklı tutulması yolunda şerh ile verilen beyannamenin ihtirazi kayıtla verilmiş kabul edileceği belirtilmiştir. Yönergenin diğer maddelerinde ise ihtirazi kayıtla verilen beyannameler için ne gibi işlemler yapılacağı açıklanmıştır.

Söz konusu düzenlemeler Vergi Usul Kanunu’nda ya da tebliğlerinde açıkça düzenlenmediği için geçmiş dönemlerde uygulamada tereddütler yaşanmış, yargıya intikal eden bazı olaylarda mükellef aleyhine kararlar alınmış ancak Danıştay’a[2] ve Anayasa Mahkemesi’ne[3] taşınan örnek olaylar için verilen kararlar neticesinde mükelleflerin ihtirazi kayıtla vereceklere beyannamelere karşı dava açabilecekleri sonucuna varılmıştır.

Sonuç olarak, mükellefler izaha davet uygulaması nedeniyle kendilerinden istenen düzeltmeleri yaptıkları ihtirazi kayıtlı beyannamelere dava açabileceklerdir.

Sonuç

Yapılan son düzenlemeler ile hayata geçen “İzahsız” İzaha Davet Uygulamasına tabi tutulan mükellefler, İdarenin istediği düzeltmeleri yaparak işlemi sonuçlandırabileceği gibi vergi incelemesine girerek de olayın gerçek mahiyetinin açıklığa kavuşmasını sağlayabilirler. Ancak bu seçenekler dışında yukarıda açıkladığımız şekilde istenilen düzeltmelerin yapıldığı beyannameleri ihtirazi kayıtla vererek ve sonrasında bu beyannamelere dava açarak da haklarını arayabileceklerdir. Dava yoluna gitmeyi tercih eden mükelleflerin, titizlikle hazırlanmış, hukuki alt yapısı sağlam bir dilekçe ile açacakları davanın, alımlarının gerçek olduğunun sağlam delillerle desteklenmesi durumunda lehlerine sonuçlanacağına inanıyoruz. Hatta mahkemelerde mükellefler lehine alınan kararların artması neticesinde İdarenin de bu uygulamayı yeniden gözden geçirebileceğini düşünüyoruz.

[1] Danıştay VDDK 21.11.2008 gün E:2007/334; K:2008/737 sayılı Kararı

[2] Danıştay 9. Dairesi’nin 13.12.2012 tarih ve E.2010/4896, K.2012/9474 sayılı kararı ve yine aynı Dairenin 27.03.2014 tarih ve E.2011/6478, K.2014/1243 sayılı kararı.

[3] 2015/15100 numaralı başvuruya istinaden 27.02.2019 tarihinde alınan ve 03.04.2019 tarihli, 30734 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan karar.

04.08.2020

Kaynak: www.MuhasebeTR.com

Emekliliğinizin Uzamaması İçin Sigortanızla İlgili Bu Hususlara Dikkat!

SGK’dan malullük, emeklilik (yaşlılık) ve ölüm sigortalarına prim ödeyenlerin, sigorta kollarından yapılması gereken yardımlara hak kazanıp kazanmadıklarının tespitinde, sigortalılık süresi, prim ödeme gün sayısı ve yaş faktörlerine bakılmaktadır. Özelikle sigortalılık süresi ile ilgili bazı hususların göz önünde bulundurulması ve kontrolü ileride emeklilik yönünden yaşanması muhtemel sorunları bertaraf edecektir.

Boşluk için endişe etmeyin

Sigortalılık süresi, sigortalının malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarih ile aylık bağlanması için yazılı istekte bulunduğu tarih, ölen sigortalılar için de ölüm tarihi arasında geçen süre olarak dikkate alınmaktadır.

Bu sürenin tamamen çalışılarak ya da prim ödenerek geçirilmiş olması koşul olmadığı gibi, bu sürenin başlangıç ve sonu arasında sigortalının aralıklı ya da birden çok sigortalılık hâline tabi çalışmasının, sigortalılık süresinin belirlenmesinde bir önemi bulunmamaktadır.

Emekli Sandığı sigortalılarının durumu

Tahsis talep tarihi itibarıyla Emekli Sandığı (4/1-c) kapsamında sigortalı olanların sigortalılık süresi, sigortalılığın başlangıç tarihi ile yetkili makamdan emekliye sevk onayı alınarak görevi ile ilişiğinin kesildiği ayın son günü arasında geçen süre, sigortalılıkları herhangi bir nedenle sona eren (4/1-c) kapsamındaki sigortalılar için ise, sigortalılığın başlangıç tarihi ile aylık bağlanması için yazılı istekte bulunduğu tarih arasında geçen süredir. Bu kapsamdaki sigortalıların sigortalılık süresinin bitiş tarihi belirlenirken, ölüm veya aylık bağlanmasını gerektiren hâllerde görev aylıklarının kesildiği tarih, Emekli Sandığı Kanunu’nda belirtilen yaş hadleri ile sıhhi izin sürelerinin doldurulması hâlinde bu süre ve hadlerin doldurulduğu tarihleri takip eden ay başı, diğer hâllerde ise görevden ayrıldıkları tarih esas alınmaktadır.

Vazife malullüğü aylığı almakta olanlar

Vazife malullüğü aylığı almakta iken, çalışmaya başlamaları nedeniyle haklarında uzun vadeli sigorta hükümleri uygulananlar için malullük, yaşlılık ve ölüm aylığı bağlanmasında veya toptan ödeme yapılmasında esas alınacak sigortalılık süresi, prim ödeme gün sayısı ve prime esas kazancın hesaplanmasında, vazife malullüğü aylığı bağlandığı tarihten önceki süreler dikkate alınmamaktadır.

Sigortalılık başlangıcının belirlenmesinde esas alınan kanun

SGK (5510 s.) Kanunu’na göre, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarının uygulanmasında dikkate alınacak sigortalılık süresinin başlangıcı; uluslararası sosyal güvenlik sözleşme hükümleri saklı kalmak kaydıyla, sigortalının, SGK’dan önce yürürlükte bulunan SSK, Bağ-Kur, Emekli Sandığı…. ile diğer kanunlar kapsamındaki sandıklara veya kanuna tabi malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olarak ilk defa kapsama girdiği tarih kabul edilmektedir. Bu nedenle ilk defa tabi olduğunuz sigortalılık başlangıcı SGK sisteminde yoksa bununla ilgili gerekli işlemleri başlatmanızda yarar vardır. Aksi taktirde emeklilik süreniz uzayabilir.

İşe giriş tarihi ile primlerin ödenmeye başlanan tarihin farklı olması 

4/1-a (SSK) sigortalıları için söz konusu olup, işe giriş tarihi ile primlerin ödenmeye başladığı tarih farklı ise, ilk defa malullük, yaşlılık ve ölüm sigortasına tabi prim ödenmeye başlanan tarih sigortalılık süresinin başlangıcı olarak alınacaktır.

SGK tarafından devralınan sandıklara tabi olarak ilk defa prim veya kesenek ödenmeye başlanılan tarih sigortalılık süresinin başladığı tarih olarak dikkate alınacaktır.

Sigortalıların, birden fazla sigortalılık hâline tabi hizmetlerinin bulunması hâlinde ise sigortalılık başlangıç tarihi en eski olanı, sigortalılık süresinin başlangıcı olarak dikkate alınacaktır.

“Ve sordular: Neresi daha karanlık bu âlemin? Ve ben cevap verdim; Sevginin olmadığı her yer…”  Ferit Farjad

(Kaynak: İsa Karakaş / Türkiye Gazetesi | 04.08.2020)

Kaynak: http://www.muhasebetr.com/ulusalbasin/haber_oku.php?haber_id=29302

Ücret, işçinin iş görme edimi karşılığında hak etmiş olduğu temel haklardandır. Sözleşme serbestisi gereği taraflar asgari ücret düzeyinin altında kalmamak şartıyla diledikleri ücret seviyesi üzerinde anlaşabilirler. Ancak işverenlerin daha az prim ödemek için ücretin asgari ücrete tekabül eden kısmını bankaya yatırması, kalan kısmını ise işçiye elden ödemesi şeklinde uygulamalara başvurduğu bilinmektedir. İşçinin gerek çalışma döneminde gerekse de emeklilik sürecinde aleyhine olacak bu tür uygulamaları kabul etmesi aslında sözleşmenin zayıf tarafını teşkil etmesinden kaynaklanmaktadır. Gerçekten birçok çalışan işsiz kalma korkusuyla bu türden uygulamalara rıza göstermektedirler. Ancak işçinin rıza göstermesi sözleşme serbestisi kapsamında değerlendirilebilecek bir husus değildir. Çünkü iş ve sosyal güvenlik mevzuatı gereği işçinin ücreti tam olarak ödenmeli ve ödemelere ilişkin sigorta primleri eksiksiz yatırılmalıdır. Yazımızda ücreti gerçek ücret üzerinden kayıt altına alınmayan işçinin nasıl bir yol izleyebileceği, iş akdini haklı nedenle fesih hakkı olup, olmadığı ve gerçek ücretin nasıl tespit edileceği konuları değerlendirilecektir.

I-         SİGORTA PRİMLERİNİN EKSİK BİLDİRİLMESİNİN SONUÇLARI:

Sigorta Primi Eksik Bildirilmesi Nedeni İle Ortaya Çıkan Kayıplar:

Çalışma hayatında kayıt dışı istihdam probleminden sonra uygulamasına sıklıkla rastlanan bir başka mesele de işçinin gerçek ücreti üzerinden bildirim yapılmaması sorunudur. İşçinin ücreti asgari ücretten yüksek olduğu halde, asgari ücrete tekabül eden kısım kayıt altına alınarak yasal bildirimleri bu tutar üzerinden yapılmakta, asgari ücretten arta kalan ücret miktarı ise kayıt dışı olarak işçiye ödenmektedir. Bu durum bir taraftan Devlete ödenecek vergi ve sigorta primlerinin eksik ödenmesine, diğer taraftan işçinin geçici iş göremezlik ödeneği, işsizlik ödeneği gibi ödenekleri ile beraber emeklilik döneminde bağlanacak aylıkları ile başta kıdem ve ihbar olmak üzere hak edeceği tazminat tutarlarında kayıplara yol açmaktadır.

Sigorta Primlerinin Eksik Yatırılması Nedeni İle İşçinin İş Akdini Fesih Hakkı ve Tazminat Hakları:

4857 sayılı İş Kanunu 24 üncü maddesinde işçinin iş akdini haklı nedenle feshedebileceği haller düzenlenmiştir. Bunlardan birisi de işveren tarafından işçinin ücretinin kanun hükümleri veya sözleşme şartlarına uygun olarak hesap edilmemesi veya ödenmemesi durumudur. Bu maddeye dayanarak sigorta primleri eksik yatırılan işçinin iş akdini haklı nedenle feshedebileceği söylenebilir. Konuya ilişkin yargı kararları da aynı yöndedir. Nitekim Yargıtay bir kararında, “Davacının davalı işyerinde oto yedek parçacısı olarak çalıştığı, yaptığı iş ve davalı tanık anlatımları dikkate alındığında asgari ücretin üzerinde ücretle çalıştığı anlaşılmakta olup, davacının aldığı ücretin sigorta kayıtlarına yansıtılmaması 4857 sayılı Yasanın 24/II-e hükmü gereği işçiye iş sözleşmesini haklı nedenle fesih imkanı verir. Bu nedenle davacının kıdem tazminatı isteminin kabulü gerekirken hatalı değerlendirme ile reddi bozmayı gerektirmiştir.” şeklinde konuyu değerlendirmiştir. İşçinin iş akdini haklı nedenle feshetmesi işyerinde en az bir yıllık kıdem şartını sağlaması durumunda kendisine kıdem tazminatı hakkını da verecektir. Ancak her ne kadar iş akdi haklı nedenle de feshedilmiş olsa fesih işçiden geldiği için ihbar tazminatı hakkı doğmayacaktır.

Sigorta Primlerinin Eksik Yatırılması Nedeni İle İşçinin İdari Mercilere Başvuruda Bulunma Hakkı:

SGK primleri eksik yatırılan işçiler bu duruma istinaden gerek CİMER ve BİMER aracılığı ile gerekse de alo 170 bilgi hattı aracılığı ile konunun incelenmesini talep edebilirler. Denetim elemanlarınca yapılacak incelemelerde işçi ifadesi dahil her türlü delile başvurulmaktadır. Primlerin eksik yatırıldığı tespit edilirse bu takdirde işverene idari para cezası uygulanması ve eksik primlerin SGK ya bildirilmesi yoluna gidilmektedir.

II-       GERÇEK ÜCRETİN TESPİTİ:

İş akdini haklı nedenle fesheden işçi, gerçek ücretin tespit edilmesi ve tazminat haklarının bu ücret üzerinden ödenmesini sağlamak amacıyla dava yoluna gidebilir. Kural olarak ücretin miktarını ispat yükü işçi üzerindedir. Ancak Yargıtay ilke kararlarında, 4857 sayılı İş Kanunu’nun ücret bakımından sağladığı korumalar ve işverenin işçiye belge verme yükümlülüklerine dikkat çekilerek, bu kurallara uymayan işverenler bakımından ispat noktasında işçinin yükünün hafifletilmesi gerektiği belirtilmiştir.(1)

İş Kanunu’nun iş sözleşmelerine ilişkin hükümlerinde; ücret düzeyinin, varsa ekleri ile ücret ödeme zamanının yazılı iş sözleşmelerinde gösterilmesi zorunlu tutulmuştur. İş sözleşmesinde ücret miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmemektedir. Böyle bir durumda dahi ücretin 6098 sayılı Borçlar Kanunu’nun 401 inci maddesine göre tespit olunması gerekmektedir. (2) 

Kural olarak ispat hukuku açısından yazılı delilin aksinin ancak yazılı delille kanıtlanabileceği bir gerçek olsa da, işçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında bu tür belgelerde yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında ücretin ispatı noktasında tanık beyanlarına başvurabilir. Tanık beyanları neticesinde de gerçek ücretin bordroya yansıtılmadığı şüphesi devam ediyorsa, bu kez işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren meslek kuruluşlarından emsal ücret araştırmasına gidilmelidir. (3)  Benzer şekilde Yargıtay,  işçinin yaptığı meslek itibari ile işverenliğin ileri sürdüğü ücret düzeyini hayatın olağan akışına aykırı bulduğunda, örneğin makina mühendisi olan işçinin asgari ücretle çalışmasında olduğu gibi yine emsal ücretin araştırılması gerektiğini kabul etmektedir. (4) Ücret araştırması sonucunda ilgili kurumlardan gelen cevapların birbirinden farklı olması durumunda bunların ortalaması alınarak elde edilecek ücretin esas alınması mümkündür. (5)

III-      SONUÇ:

Daha az prim ve vergi ödemek arzusunda olan işverenler işçi ücretlerini asgari ücret üzerinden bankaya yatırıp kalanını kayıt dışı olarak ödeme yoluna gidebilmektedir. Çalışma zorunluluğu olan işçiler ise işverenin bu tür uygulamalarını kabul etmek durumunda kalmaktadır. Ancak bu durumun ortadan kaldırılması adına işçinin başvurabileceği birçok idari yol bulunmaktadır, işçi yazılı başvurunun yanında Alo 170 hattını kullanmak suretiyle  sözlü olarak dahi şikayetini idari mercilere bildirebilmektedir. Böyle bir durumda primleri eksik yatıran işverenliğe idari para cezası uygulanması ve eksik primlerin SGK ya bildirilmesi yoluna gidilmektedir. İşçinin yargı yoluna başvurması durumunda ise yargı mercileri, işçinin işyerinde çalışma koşullarını bilebilecek tanık beyanlarından, yaptığı işe göre elde edeceği emsal ücret araştırmasına kadar birçok yönteme başvurabilmektedir. Hatta yüksek mahkeme yapılan işe göre alınan ücret düzeyini hayatın olağan akışına aykırı bulduğu durumlarda dahi ücret araştırması yoluna gidilmesi gerektiğini kabul etmektedir. Dolayısıyla işçinin gerçek ücreti başvurulan yöntemler neticesinde kolaylıkla tespit edilebilmektedir.

Kaynakça:

1- Şahin ÇİL, İş Hukuku Yargıtay İlke Kararları, 7.Baskı, Yetkin, 2016, s.673

2- Yargıtay. 7.H. D. E:2016/19134 K:2016/12306 T:06.06.2016

3- Yargıtay 9. H.D.  E: 2015/26342 K: 2018/22977 T: 12.12.2018

4- Yargıtay 9. H.D.  E: 2015/32762 K: 2015/36654 T: 23.12.2015

5- Yargıtay 22. H.D. E: 2014/10778 K: 2015/20341 T: 11.06.2015

05.07.2020

Kaynak: www.MuhasebeTR.com