/ Yazar: admin / Genel/ • / 0 Yorum

Yapılandırması Bozulana Af

7143 sayılı Vergi Ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanunu bildiğiniz üzere 11/05/2018 tarihinde TBMM tarafından kabul edilip 18/05/2018 tarihinde Resmi Gazete’de yayınlanıp yürürlüğe girmiş ve bu kanunun getirdiği imkanlardan 7,3* milyon vatandaşımız faydalanmış ve borçlarını kanundaki usuller çerçevesinde taksitlendirmiştir.

İlgili kanunun Ortak Hükümler başlıklı 9. Maddesinin 6. bendinde açıkça bu kanun kapsamında yapılandırmadan faydalanan mükelleflerin ilk iki taksiti süresinde ve tam ödememesi durumunda yapılandırma hakkı kaybedilir denilmektedir.

Aynen bir önceki kanunda olduğu gibi bu kanun kapsamında yaklaşık 3** milyon vatandaşımız ilk iki taksiti ödememiş/ödeyememiş ve bu vatandaşlarımızın yapılandırması bozulmuştur. Yapılandırması bozulan kişi sayısının çok olması ve ekonomik koşulların durumu karşısında TBMM 27/12/2018 tarihinde 7159 sayılı Karayolları Trafik Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanununun 11 inci Maddesine bu durum ile ilgili vatandaşları rahatlatıcı bir hüküm koymuş ve bu kanun 28/12/2018 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

İlgili maddeye göre yapılandırma başvurusunda bulunduğu hâlde bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla ödenmesi gereken tutarları süresinde ödemeyerek 7143 sayılı kanun hükümlerini ihlal edenler, ihlale neden olan tutarları, 2019 yılı Şubat ayı sonuna kadar, ödemeleri gerektiği tarihten ödeme tarihine kadar (bu tarih dâhil) geçen süre için 7143 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin altıncı fıkrasında belirlenen geç ödeme zammı ile birlikte, ödemeleri şartıyla yapılandırmadan faydalanmaya devam edebilirler.

Aynı zamanda bu kanunla beraber 2018 yılı Aralık ve 2019 yılı Ocak ayında ödenmesi gereken taksitlerin ödeme süreleri, 2019 yılı Şubat ayı sonuna kadar uzatılmıştır.

Görüldüğü üzere bu kanunla beraber yapılandırması bozulan yaklaşık 3 milyon kişi ödemedikleri/ödeyemedikleri taksitleri, kanunda belirtilen şekilde 28 Şubat Perşembe günü mesai bitimine kadar ödedikleri taktirde yapılandırmadan faydalanmaya devam edeceklerdir.

Bu durumu affın affı olarak tanımlayabiliriz. Zaten her çıkan vergi affı vatandaşların vergi ödeme bilinçlerini öldürmekte, vergiye uyum sürecini baltalamakta ve vatandaşın vergi ahlakını her geçen gün yozlaştırmaktadır. Vergisini tam olarak ödeyen, vergi kanunlarına azami uyan mükellefler bu vergi afları karşısında tabiri caiz ise cezalandırılmaktadır.

2002 yılından bu yana toplamda 9 adet Vergi Affı niteliğinde Kanun çıkmıştır. En net hatırladığım 6111 sayılı Af kanunu çıktığında dönemin Maliye Bakanı Mehmet ŞİMŞEK “bundan sonra kesinlikle vergi affı çıkmayacak” diye demeç vermişti. Ama gelin görün ki kazın ayağı öyle değil. 7143 sayılı kanun kapsamında yapılandırmadan faydalananların yaklaşık %41 i ilk iki taksiti ödememiş veya ödeyememiş durumdadır. Öncelikle Maliye Bakanlığı ve Gelir İdaresi Başkanlığı bu durumun altında yatan sebepleri sorgulamalı ve çözümler aramalı, çünkü borçların faizlerinin büyük kısmını silmelerine ve taksitlendirme yapmalarına rağmen kanun kapsamından faydalanan vatandaşların neredeyse yarısı ilk iki taksiti ödeyememiş ve bu durum her af kanununda süregelen kronik bir durum.

Nihayetinde vergi aflarına prensip olarak karşı biri olmakla beraber devletin getirmiş olduğu bu imkandan vatandaşların mutlaka faydalanması gerektiği kanaatindeyim.

Unutmayın son gün 28 Şubat 2019.

Kaynaklar

http://www.gib.gov.tr/sites/default/files/fileadmin/mevzuatek/7143.pdf

http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2018/12/20181228.htm

https://www.yenisafak.com/ekonomi/yapilandirmasi-bozulan-3-milyon-kisiye-yeni-hak-3414289

https://www.yenisafak.com/ekonomi/yapilandirmasi-bozulan-3-milyon-kisiye-yeni-hak-3414289

03.01.2019

Kaynak: www.MuhasebeTR.com

/ Yazar: admin / Genel/ / 0 Yorum

Matrah Artımı İle İlgili Ödemeler Şubat 2019 Tarihine Kadar Ödenmelidir. Aksi Takdirde 2013 Yılı İle İlgili Tarih Zaman aşımı Süresi Uzar

Bilindiği üzere, 7143 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan matrah ve vergi artırımına ilişkin ortak hükümlerin uygulanması hususunda açıklamalar aşağıda yer almaktadır.

Matrah ve Vergi Artırımı ile Matrah Beyanı Dolayısıyla Hesaplanan Vergilerin Ödenmesi

7143 sayılı Kanunun 5 inci maddesi hükmünden yararlanılarak artırımda veya beyanda bulunanlar, anılan hükümlere göre hesaplanan veya artırılan gelir, kurumlar ve katma değer vergisi ile gelir (stopaj) ve kurumlar (stopaj) vergisi tutarlarını 30/9/2018 tarihi Pazar gününe rastladığından 1 Ekim 2018 tarihine (bu tarih dâhil) kadar tamamen ödeyebilecekleri gibi talep etmeleri hâlinde ilk taksiti Kanunun yayımını izleyen dördüncü ay olan Eylül/2018 ayından başlamak üzere ikişer aylık dönemler halinde altı eşit taksitte ödeyebilirler.

Taksitli ödeme seçeneğinin tercih edilmesi durumunda ödenecek tutara, Kanunun 9 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (ç) bendinde 6 eşit taksit için öngörülmüş olan (1.045) katsayısı uygulanacaktır. Matrah ve vergi artırımı hükümlerine göre hesaplanan vergilerin, peşin veya altı eşit taksit halinde ödenmesi ile ilgili olarak da 7143 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin hükümleri uygulanacak ve bu Tebliğin ilgili bölümlerinde belirtilen açıklamalar ile (II/D-9 ve II/D-10) bölümlerinde belirtilen diğer açıklamalara göre işlem yapılacaktır. Buna göre, matrah ve vergi artırımına ilişkin ortak hükümlerin düzenlendiği Kanunun 5 inci maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan düzenleme uyarınca matrah ve vergi artırımında bulunanların bu vergileri, Kanunda öngörülen süre ve şekilde ödememeleri halinde artırım hükümlerinden yararlanma hakkı kaybedilecektir. Bu takdirde, matrah ve vergi artırımı üzerine tahakkuk eden vergiler, ilk taksit ödeme süresinin son günü olan 30 Eylül 2018 tarihi vade tarihi kabul edilerek 6183 sayılı Kanunun 51 inci maddesine göre gecikme zammıyla birlikte takip ve tahsil edilecektir. Diğer taraftan, 7143 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin onbeşinci fıkrasında “… bu Kanun kapsamındaki alacaklarla ilgili olarak mevzuatlarında yer alan özel hükümler saklı kalmak kaydıyla taksit ödeme süresince zamanaşımı süreleri işlemez.” hükmü yer almaktadır.

7143 sayılı Yasa mad. 9/15 tarh zamanaşımı durması hakkında bir örnek;

Bu hüküm çerçevesinde, matrah ve vergi artırımında bulunan ancak tahakkuk eden vergileri bu Kanunda öngörülen süre ve şekilde ödemeyen mükellefler nezdinde yapılacak vergi incelemeleri ve tarhiyat işlemlerinde taksit ödeme süresince işlemeyen süre, tarh zamanaşımı süresinin hesabında işlemeyen süre olarak dikkate alınacaktır.

Örneğin, 2013 yılına ilişkin olarak kurumlar vergisi yönünden matrah artırımında bulunan ve altı eşit taksitte ödeme seçeneğini tercih eden mükellef, Eylül/2018 taksitini ödemiş olmakla birlikte ikinci taksit olan Kasım/2018 taksitini süresinde ödemediğinden Kanun hükümlerinden yararlanma hakkını kaybetmiştir. Bu durumda mükellefin matrah artırımı şartlarını ödeme yönünden ihlal ettiği tarihe kadar olan süre tarh zamanaşımının hesabında işlemeyen süre olarak dikkate alınacaktır. Dolayısıyla işlemeyen süre 1 Eylül 2018 ila 1 Aralık 2018 tarihleri arasında geçen 91 gün olup 2013 yılıyla ilgili yapılacak tarhiyatlarda zamanaşımı süresi 1 Nisan 2019 tarihine kadar uzamış olacaktır.

Öte yandan, 7159 sayılı Yasa ile yapılan bir düzenleme sonucunda (Bkz: 28.12.2018 gün ve 30639 sayılı R.G.’de yayınlanmıştır.) 7143 sayılı Yasaya eklenen geçici bir madde ile yapılandırmalar ve bu arada matrah artırımı ile ilgili ödemeler de Şubat 2019 tarihine kadar uzatılmıştır. Bu durumda, gerek bütün taksitlendirmeler ve gerekse matrah artırımı kaynaklı taksit ödemeleri Şubat 2019 tarihine kadar ödenmesi halinde matrah artırımları geçerli olacaktır. Böylece, bozulan matrah artımı ödeme planları güncellenerek vergi incelemesinden kurtulmuş olacaklardır.

03.01.2019

Kaynak: www.MuhasebeTR.com

/ Yazar: admin / Genel/ / 0 Yorum

Şirketler Alacaklarını Nasıl Sigortalayacak

Değerli okurlar, 01.01.2019 tarihinde yürürlüğe girecek olan KOBİ’lerin ticari alacaklarının sigortalanması ile ilgili bilinmesi gereken hususlar aşağıdaki gibidir.

1- ALACAK SİGORTASI NEDİR?

Müşterilerin satın aldıkları mal veya hizmet bedelini nakit sıkıntısı nedeniyle ödeyememeleri sonucunda mal veya hizmeti satan şirketin zararını tazmin eden sigorta mekanizmasıdır.

2- ALACAK SİGORTASINA KİMLER DAHİLDİR?

Sistem dahilinde KOBİ kapsamında faaliyet gösteren şirketler dahildir.

3- SİGORTADAN YARARLANACAK ŞİRKETLERİN KRİTERLERİ NASIL BELİRLENECEK

Alacak sigortası sunulacak olan KOBİ’lere ilişkin kriterler tarife ve talimatla belirlenecektir. Sigorta kapsamında teminat sağlanacak alıcıların tespitine yönelik risk değerlendirmesi Merkez tarafından yapılacaktır.

4- ALACAK SİGORTASINA İLİŞKİN TALEP NASIL YERİNE GETİRİLECEKTİR?

Alacak sigortasına ilişkin talep, Sisteme katılan sigorta şirketlerine veya aracılara iletilir. Risk değerlendirme sürecinde ortaya çıkacak sorgulama ücreti poliçe talebinde bulunan KOBİ tarafından karşılanır. Aynı KOBİ adına farklı sigorta şirketleri üzerinden yapılan her bir sorgulama, aynı kredi limiti ve alıcılara ilişkin olsa bile, ayrı ayrı ücretlendirilir. Sorgulama ücretinin tutarı tarife ve talimatla, sorgulama ücretinin tahsiline ve aktarımına ilişkin hususlar ise Merkez ile sigorta şirketi arasında yapılacak protokol ile belirlenir.

5- SİGORTA YAPTIRMAK İSTEYEN BAŞVURU FORMU DOLDURACAKLAR MI?

Alacak sigortası talep girişi sigorta şirketi veya aracıların yetkilendirdiği kullanıcılar tarafından, içeriği Merkezce belirlenen ve 24/3/2016 tarihli ve 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu gereklilikleri saklı kalmak kaydıyla alınmış bilgileri içeren başvuru formu ile yapılır.

6- PRİM VE TEMİNAT TUTARI NASIL HESAPLANACAKTIR?

Prim hesabında, alacak sigortası talebinde bulunan işletmenin son mali yılda vadeli satışlardan elde ettiği cirosu esas alınır. Net prim ve azami teminat tutarı, vadeli satışlardan elde edilen ciro esas alınmak suretiyle, aşağıdaki tablo kullanılarak hesaplanır:

7- PRİM TUTARININ TAMAMININ PEŞİN ÖDENMESİ HALİNDE İNDİRİM VAR MIDIR?

Bu tarife ve talimata göre belirlenen prim tutarı sigorta şirketi tarafından tahsil edilir. Prim tutarının tamamının peşin olarak ödenmesi durumunda tarife fiyatı üzerinden %10 oranında indirim uygulanır.

8- PRİM TUTARLARI BANKA HAVALESİ YOLUYLA KREDİ KARTI İLE DE ÖDENEBİLİR Mİ?

Prim tutarının, en az %25’i peşin ve geri kalanı en fazla üç taksit olacak şekilde ödenmesi koşuluyla, kredi kartı ve benzeri başka düzenli ödeme yöntemleriyle taksitlendirilmesi mümkündür.

9- ŞİRKETİN SİGORTALATMAK İSTEDİĞİ TİCARİ ALACAĞINA İLİŞKİN RİSK DEĞERLENDİRMESİ YAPILACAK MIDIR?

Alacak sigortası kapsamında teminat verilecek alıcılara ilişkin risk değerlendirmesinde kullanılacak kriterler Merkez tarafından belirlenir.

Risk değerlendirmesinde, sigorta talebinde bulunan işletmenin vadeli satışlardan elde ettiği cirosunun en az %50’sini oluşturan ve ciro büyüklüğüne göre büyükten küçüğe doğru sıralanan alıcılar dikkate alınır. Risk değerlendirmesi sonucunda, bu alıcılardan her birine “1 (en düşük riskli)” ile “6 (en yüksek riskli)” arasında skor verilir.

10- RİSKİ ÇOK YUKSEK ALACAKLAR SİGORTALANABİLECEK MİDİR?

Yukarıda belirtilen risk değerlendirmesi sonucunda skoru 6 olan alıcılara alacak sigortası kapsamında kredi limiti sağlanmaz.

11- HERBİR ALACAK İÇİN EN FAZLA KAÇ LİRALIK KREDİ LİMİTİ AÇILACAKTIR?

Skoru 1 ile 5 arasında olan her bir alıcıya, alacak sigortası talebinde bulunan işletmenin vadeli satışlardan elde edilen cirosuna göre aşağıda yer alan tabloda belirtilen azami tutarları geçmemek üzere kredi limiti sağlanır:

12- TEMİNAT ORANLARI ALACAĞINI SİGORTA YAPMAK İSTEYEN FİRMAYA NASIL BİLDİRİLECEKTİR?

Alacak sigortası kapsamında kredi limiti sağlanan alıcılar için uygulanan teminat oranları poliçede belirtilir. Teminat oranları ilgili alıcının skoruna göre, %70 ile %90 arasında belirlenir.

13- SİGORTA DÖNEMİ İÇİNDE MEYDANA GELEN ZARARLARDA NASIL BİR YOL İZLENECEK?

Sigorta dönemi içerisinde meydana gelen zararlar; zararın 2.500 TL’nin altında kalması durumunda sigortalı tarafından, 2.500 TL’yi aşması durumunda ise birinci fıkrada belirtilen teminat oranları kapsamında Merkez tarafından ödenir.

14- SİGORTA SÖZLEŞMESİ KAPSAMINDA KOMİSYON ORANI VAR MIDIR? VARSA ORAN NE KADARDIR?

Sistem kapsamında düzenlenen sigorta sözleşmeleri için vergi ve diğer yasal yükümlülükler düşüldükten sonra kalan prim tutarı üzerinden uygulanacak komisyon oranı %12’dir. Söz konusu prim tutarının asgari %9’u ilgili sigorta şirketi tarafından kesinti yapılmaksızın sigorta aracısına ödenir.

15- SİSTEM YÜRÜRLÜĞE NE ZAMAN GİRECEKTİR?

1/1/2019 tarihinde yürürlüğe girecektir.

03.01.2018

Kaynak: www.MuhasebeTR.com

/ Yazar: admin / Genel/ • • • • / 0 Yorum

2019 Yılında Kimler E-Fatura, E-Müstahsil Makbuzu ve E-İrsaliyeye Geçmek Zorundadır?

I-E-BELGELERLE İLGİLİ MEVCUT ZORUNLULIKLAR 

A) E-Fatura ve E-Defter Uygulamalarına Geçiş Zorunluluğu: 

(454 Sıra Numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği)

1- İlgili Yıl Brüt Satışları 10 Milyon TL ve üzeri olanlar (izleyen 2 yılın başından itibaren)

2- ÖTV 1 sayılı Liste kapsamındaki malların imali, ithali, teslimi vb. faaliyetleri nedeniyle EPDK dan lisans alanlar (Lisans aldığı tarihi izleyen yıl başından itibaren) (Bayilik lisansı hariç)

3- ÖTV III sayılı Liste kapsamındaki malları imal inşa ve ithal edenler (ÖTV mükellefiyet tesis tarihi izleyen yıl başından itibaren)

B) İhracat Faturalarının  E-Fatura Olma Zorunluluğu:

(454 Sıra Numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği)

e-Fatura uygulamasına kayıtlı olan ihracatçıların Gümrük beyannameli mal ihracı faturaları 01.07.2017tarihinden itibaren e-Fatura olarak düzenlenmek zorundadır.

C) Yolcu Beraberi Eşya İhracı Faturalarının  E-Fatura Olma Zorunluluğu (454 Sıra Numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği)

e-Fatura uygulamasına kayıtlı olan mükelleflerin “aracı kurumlar yoluyla iade usulünden yararlandığı durum” la sınırlı olmak üzere “Yolcu Beraberi Eşya İhracı Faturaları” 01.07.2017 tarihinden itibaren e-fatura olarak düzenlenmek zorundadır.

D) Bavul Ticareti Kapsamında Düzenlenen Özel Faturaların E-Fatura Olma Zorunluluğu:

Yürürlükte bulunan tebliğler Özel Faturaların e-Fatura olması zorunluluğunu getirmemektedir.

E) E-Arşiv Fatura Uygulamasına Geçiş Zorunluluğu: 

(464 Sıra Numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği )

İnternet üzerinden mal ve hizmet satışı yapan ve 2015 ve müteakip hesap dönemlerinde brüt satış hasılatları 5 Milyon TL ve üzerinde olan mükellefler (izleyen 2 yılın başından itibaren)

F) E-İrsaliye Uygulamasına Geçiş Zorunluluğu

(487 Sıra Numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği)

İsteğe bağlıdır. Herhangi bir mükellef grubu için zorunluluk öngörülmemiştir.

G) E-Serbest Meslek Makbuzu Uygulamasına Geçiş Zorunluluğu 

(487 Sıra Numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği)

İsteğe bağlıdır. Herhangi bir mükellef grubu için zorunluluk öngörülmemiştir.

H) E-Müstahsil Makbuzu Uygulamasına Geçiş Zorunluluğu 

(487 Sıra Numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği)

İsteğe bağlıdır. Herhangi bir mükellef grubu için zorunluluk öngörülmemiştir.

İ-E-Dekont Uygulamasına Geçiş Zorunluluğu

Yürürlükte değildir.

II-TEBLİĞ TASLAKLARINA GÖRE 2019 YILINDA GELECEK ZORUNLULUKLAR (HENÜZ YÜRÜRLÜĞE GİRMEMİŞTİR.)  

A-E-Fatura Ve E-Defter Uygulamalarına Geçiş Zorunluluğu:

1- İlgili Yıl Brüt Satışları 5 Milyon TL ve üzeri olanlar (izleyen 2 yılın başından itibaren) (2017 yılında belirtilen ciroyu aşanlar 01.07.2019 tarihinden itibaren e-Fatura, 01.01.2020 den itibaren e-Defter)

2- ÖTV 1 sayılı Liste kapsamındaki malların imali, ithali, teslimi vb. faaliyetleri nedeniyle EPDK dan lisans alanlar (Lisans aldığı tarihi izleyen dördüncü ayın başından itibaren) (Bayilik lisansı dahil)  (2018 yılında lisans alanlar için 01.07.2019 tarihinden itibaren e-Fatura, 01.01.2020 den itibaren e-Defter)

3- ÖTV III sayılı Liste kapsamındaki malları imal inşa ve ithal edenler (Mükellefiyet tesis tarihi izleyen dördüncü ayın başından itibaren)  (2018 yılında mükellefiyet tesis ettirenler için 01.07.2019 tarihinden itibaren eFatura, 01.01.2020 den itibaren e-Defter)

B-İhracat Faturalarının  E-Fatura Olma Zorunluluğu:  

Aynı durum halen geçerli olacaktır.

C-Yolcu Beraberi Eşya İhracı Faturalarının  E-Fatura Olma Zorunluluğu:  

Aynı durum halen geçerli olacaktır.

D-Bavul Ticareti Kapsamında Düzenlenen Özel Faturaların E-Fatura Olma Zorunluluğu

e-Fatura uygulamasına kayıtlı olan mükelleflerin bavul ticareti işlemlerine ait faturalar 01.07.2019 tarihinden itibaren e-Fatura olarak düzenlenmesi zorunluluğu öngörülmektedir.

E) E-Arşiv Fatura Uygulamasına Geçiş Zorunluluğu 

Taslak Tebliğ ile aşağıda belirtilen mükellef gruplarının e-ARŞİV FATURA UYGULAMASINA (e-Arşiv Fatura uygulamasına başvuru şartları arasında e-Fatura geçiş zorunluluğu da bulunması nedeniyle, e-Fatura da olmayanlar için ayrıca E-Fatura Uygulamasına da)  geçiş zorunluluğu getirilmesi öngörülmektedir.

1- Halihazırda 421 ve 454 Sıra No.lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğleri kapsamında e-Fatura ve e-Defter uygulamalarına dahil olma zorunluluğu bulunan mükelleflerin, 01.07.2019 tarihine kadar e-Arşiv Fatura uygulamasına da geçme zorunluluğu öngörülmektedir.

2- E-Ticaret Aracı Hizmet Sağlayıcıları, İnternet Reklamcılığı Hizmet Aracıları ile İnternet Ortamında İlan Yayınlayan mükelleflere 01.07.2019 tarihine kadar e-Arşiv Fatura uygulamasına zorunlu olarak dahil olmaları öngörülmektedir.

3- 2017 veya müteakip hesap dönemleri brüt satış hasılatı (veya satışları ile gayrisafi iş hasılatı) 5 Milyon TLve üzeri olan mükelleflere Gelir/Kurumlar Vergisi Beyannamelerinin verildiği tarihi izleyen hesap dönemi başından itibaren (2017 yılı cirosundan dolayı aşanlar için 01.07.2019 tarihine kadar)        e-Arşiv Fatura uygulamasına zorunlu olarak geçmeleri öngörülmektedir.

4- e-Fatura ve e-Arşiv uygulamalarına kayıtlı olmayan mükelleflerce aynı günde aynı kişi veya kurumlaradüzenlenen faturaların vergiler dahil toplam tutarının 50.000 TL’yi aşması halinde söz konusu faturaların 01.07.2019 tarihinden itibaren GİB tarafından ücretsiz olarak sunulan e-Arşiv İnternet Portali üzerinden eArşiv Fatura olarak düzenleme zorunluluğu getirilmesi öngörülmektedir.

5- Gelir İdaresi Başkanlığının, yapacağı analiz çalışmalarıyla riskli ya da vergiye uyum düzeyi düşük mükelleflere ve Başkanlıkça belirlenen diğer mükellef gruplarına yazılı bildirimle en az 3 aylık süre vermek suretiyle e-Fatura ve             e-Arşiv Fatura uygulamalarına geçme zorunluluğu getirilebilmesi öngörülmektedir.

6- 483 SN VUK Genel Tebliğinin 6 ncı maddesinde belirtilen ÖKC kullanımından muafiyeti şartlarını sağlayarak ÖKC kullanımından muaf olan ve e-Arşiv Fatura uygulamasına dahil olan mükelleflerin;  vergiler dahil 500 TL yi aşmayan perakende mal ve hizmet satışlarında düzenlenecek eArşiv Faturalarında müşterinin adı bölümüne “Nihai Tüketici” açıklaması ile düzenlenmesi halinde perakende satış fişi veya ödeme kaydedici cihaz fişi yerine kullanılabilmesine imkan verilmesi öngörülmektedir.

F) E-İrsaliye Uygulamasına Geçiş Zorunluluğu:

Taslak Tebliğ ile aşağıda belirtilen mükellef grupları ve mal sevkiyatı işlemleri için e-İRSALİYE UYGULAMASINA  (e-İrsaliyeye başvuru şartları arasında e-Fatura geçiş zorunluluğu da bulunması nedeniyle e-Fatura olmayan mükellefler için ayrıca E-FATURA UYGULAMASINA da)  geçiş zorunluluğu getirilmesi öngörülmektedir.

1- 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanununa ekli (I) sayılı listedeki malların imali, ithali, teslimi vb. faaliyetleri nedeniyle Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK)’ndan lisans (bayilik lisansı dahil) alan mükellefler ve bu mükelleflerin lisans konusunu oluşturan mal sevkiyatı işlemleri,

2- 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanununa ekli (III) sayılı listedeki malların imal, inşa, ithalini ve ana bayi/distribütör şeklinde pazarlamasını gerçekleştiren mükellefler ve bu mükelleflerin vergi mükelleflerine yönelik (III) sayılı listeye konu malların sevkiyatı işlemleri,

3- 3213 sayılı Maden Kanunu kapsamında düzenlenen işletme ruhsatı/sertifikası sahipleri ve işletme ruhsatı/sertifikası sahipleri ile yaptıkları sözleşmeye istinaden maden üretim faaliyetinde bulunan gerçek ve tüzel kişi mükellefler ve bu mükelleflerin ruhsat veya sertifikalarına konu malların sevkiyatı işlemleri,

4- 4/4/2001 tarihli 4634 sayılı Şeker Kanununun 2 nci maddesinin (e) bendinde tanımına yer verilen şekerin imalini gerçekleştiren mükellefler ve bu mükelleflerin şeker sevkiyatı işlemleri,

5- e-Fatura uygulamasına kayıtlı bulunan mükelleflerden demir ve çelik (GTİP:72) ile demir veya çelikten eşyaların (GTİP:73) imali, ithal ve ihracı faaliyetinde bulunan mükellefler ve bu mükelleflerin vergi mükelleflerine yönelik söz konusu mallara ait sevkiyat işlemleri,

6- Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığınca gübre üretim ve tüketiminin kayıt altına alınmasına yönelik oluşturulan Gübre Takip Sistemi’ne kayıtlı kullanıcılar ve bu mükelleflerin vergi mükelleflerine yönelik gübre sevkiyatı işlemleri,

7- e-Fatura uygulamasına kayıtlı olan ve 2017 veya müteakip hesap dönemleri brüt satış hasılatı (veya satışları ile gayrisafi iş hasılatı) 25 Milyon TL ve üzeri olan mükellefler.

G) E-Serbest Meslek Makbuzu Uygulamasına Geçiş Zorunluluğu 

Taslak Tebliğ ile aşağıda belirtilen meslek mensuplarının e-SMM uygulamasına geçiş zorunluluğu getirilmesi öngörülmektedir.

Serbest meslek erbabı olup, hukuk, muhasebe, denetim, tıp, mimar, mühendislik vb. alanlarında, vekil, danışman, müşavir, denetçi, bilirkişi, arabulucu, aracı, tabip, mimar, mühendis vb. adlar altında serbest meslek faaliyetinde bulunanlardan;

a) 31/03/2019 tarih itibariyle faaliyetine devam etmekte olanlar 01/07/2019 tarihine,

b) 01/04/2019 tarihinden (bu tarih dahil) itibaren faaliyetine başlayacak olanlar ise işe başladıkları ayı izleyen 3 üncü ayın sonuna,

kadar, e-Serbest Meslek Makbuzu uygulamasına dahil olmaları ve bu tarihlerden itibaren serbest meslek makbuzu belgelerini e-Serbest Meslek Makbuzu olarak düzenlemeleri zorunludur.

H) E-Müstahsil Makbuzu Uygulamasına Geçiş Zorunluluğu: 

Taslak tebliğlerle e-müstahsil makbuzu uygulamasına ilişkin herhangi bir zorunluluk öngörülmemektedir.

İ-E-Dekont Uygulamasına Geçiş Zorunluluğu:

Taslak tebliğ ile bankaların kağıt ortamda düzenlediği dekont belgesinin 01.01.2019 tarihinden itibaren elektronik ortamda e-dekont olarak düzenlenmesine imkan sağlanmaktadır.  Zorunluluk öngörülmemiştir.

03.01.2019

Kaynak: www.MuhasebeTR.com

/ Yazar: admin / Genel/ • / 0 Yorum

Esnaf Odası Aidatlarında Yeni Uygulama

Resmi Gazete’nin 31 Aralık 2018 tarih ve 30642 (4. mükerrer) nüshasında; 14 Şubat 2008 tarihli ve 26787 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Esnaf ve Sanatkârların Ödeyecekleri Kayıt Ücreti ve Yıllık Aidat Hakkında Yönetmeliğin 7’nci maddesi başlığı aşağıdaki şekilde değiştirildi ve değişiklik 1 Ocak 2019 tarihinden itibaren yürürlüğe girdi.

Yönetmeliğin ilgili maddesine geçmeden önce yeni uygulama ile kadın üyelere, gazilere, şehitlere, gazilere, dul ve yetimler ile vergiden muaf esnafa ve özürlülere muafiyet getirildiğini belirtmeliyim.

Kayıt ücreti ve yıllık aidat

(1) Kayıt ücreti ve yıllık aidatlar aşağıda belirtilmiştir.

a) Birinci grup odalar: Ankara, İstanbul ve İzmir illerindeki odalardır. Kayıt ücreti ve yıllık aidat; bu gruptaki iller ve büyükşehir belediyesi sınırlarına dâhil tüm ilçelerinde 350,00 TL’dir.

b) İkinci grup odalar: Ankara, İstanbul, İzmir ile kalkınmada öncelikli iller dışında kalan illerdeki odalardır. Kayıt ücreti ve yıllık aidat; bu gruptaki illerin merkez ilçelerinde ve büyükşehir belediyesi sınırlarına dâhil tüm ilçelerinde 300,00 TL, merkez ilçe haricindeki diğer ilçelerinde 256,00 TL’dir.

c) Üçüncü grup odalar: Kalkınmada öncelikli illerde bulunan odalardır. Kayıt ücreti ve yıllık aidat; bu gruptaki büyükşehir statüsünde bulunan iller ve büyükşehir belediyesi sınırlarına dâhil tüm ilçelerinde 256,00 TL’dir. Üçüncü grup odaların bulunduğu diğer illerin merkez ve ilçelerinde 256,00 TL’dir.

(2) Kayıt ücreti ve yıllık aidatlar aşağıda belirtilen esnaf ve sanatkârlar için ülke genelinde 256,00 TL olarak uygulanır.

a) 30/3/2013 tarihli ve 28603 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğe göre özürlü sayılanlar.

b) Gaziler, şehit, gazi dul ve yetimleri.

c) 31/12/1960 tarihli ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununa göre vergiden muaf sayılan esnaf ve sanatkârlar.

ç) Esnaf ve sanatkâr siciline kayıtlı kadın esnaf ve sanatkârlar.

(3) Birinci fıkranın (a), (b) ve (c) bentleri ile ikinci fıkrada belirtilen ücretler; 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Kanununun 61 inci maddesinde belirlenen hadler içerisinde kalmak kaydıyla, 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununa göre Hazine ve Maliye Bakanlığınca belirlenen yeniden değerleme oranını aşmamak kaydıyla her yıl Konfederasyon Yönetim Kurulunca yeniden belirlenebilir. Konfederasyon Yönetim Kurulu tarafından aidatın yeniden tespit edilmesi halinde keyfiyet onaylanmak üzere Ticaret Bakanlığına bildirilir, ayrıca esnaf ve sanatkârlar meslek kuruluşlarına da bir genelgeyle duyurulur.”

Türkiye Esnaf ve Sanatkârlar Konfederasyonu web sitesindeki genelge Resmi Gazete’de yayımlanan Yönetmeliğe yer verilmiş ve muafiyetlerle ilgili açıklamada aşağıdaki şekildedir:

“Kayıt ücreti ve yıllık aidatlar aşağıda belirtilen esnaf ve sanatkârlar için ülke genelinde 256,00 TL olarak uygulanır.

a)30/03/2013 tarihli ve 28603 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğe göre özürlü sayılanlar.

b) Gaziler, şehit, gazi dul ve yetimleri.

c) Gelir Vergisi Kanununa göre vergiden muaf sayılan esnaf ve sanatkârlar.

ç) Esnaf ve sanatkâr siciline kayıtlı kadın esnaf ve sanatkârlar.”

03.01.2019

Kaynak: www.MuhasebeTR.com

/ Yazar: admin / Genel/ / 0 Yorum

Bir Anda Hayatımızın Odak Noktası Ücretli Poşetler

Hayatımıza bir anda giren ücretli poşet hakkında kısaca bilgilendirme yapmak istiyorum.

Bilindiği üzere, çevrenin korunması ve çevre kirliliğinin önlenmesine yönelik düzenlemelerin yer aldığı Çevre Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun, 10.12.2018 tarih ve 30621 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

Kanuna göre, çevrenin korunması, çevre kirliliğinin önlenmesi ve giderilmesi için plastik poşet, plastik ambalaj kullanımının azaltılması, depozito uygulaması, kirliliğin önlenmesine yönelik teminat alınması gibi mekanizmalar kullanılacaktır.

Çevre Kanunu’na eklenen, geri kazanım katılım payı başlıklı Ek Madde 11’de “Yurt içinde piyasaya arz edilen bu Kanuna ekli (1) sayılı listede yer alan ürünlerden poşetler için satış noktalarından, diğer ürünler için piyasaya süren/ithalatçılardan bu listede belirtilen tutarda geri kazanım katılım payı tahsil edilir…” hükmü yer almakta olup bu çerçevede geri kazanım katılım payının tahsiline yönelik gerekli düzenleme anılan Kanunu’nun 18’inci maddesi hükmü gereği Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelik kapsamında gerçekleştirilecektir.

Bu kapsamda, Çevre Kanunu’nun Ekli (1) Sayılı Listesinde yer alan plastik poşet hariç diğer kalemlerden geri kazanım katılım payı alınmasına ilişkin uygulamaya söz konusu yönetmeliğin yürürlüğe girmesi ile başlanacaktır.

MADDE, 4 – (1) Bu Usul ve Esasların uygulanmasında;

Ambalaj Komisyonu: Yürütülen çalışmaları ve uygulamaları değerlendirmek üzere Bakanlık temsilcisinin başkanlığında ilgili taraflardan oluşan komisyonu,

Bakanlık: Çevre ve Şehircilik Bakanlığını,

Bilgi Sistemi: Plastik poşetlere ilişkin beyan ve bildirimlerin gerçekleştirileceği, bilgi ve belgelerin sunulacağı Bakanlıkça belirlenen çevrimiçi program/programları,

Geri kazanım katılım payı: 2872 sayılı Çevre Kanununun ek Il inci maddesi gereğince

Kanunun ekli (1) sayılı listesinde yeralan, plastik poşetler için satış noktalarından alınacak payı,

İl Müdürlüğü: Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüklerini,

Kanun: 2872 sayılı Çevre Kanununu,

Plastik poşet: Plastikten yapılmış, satış noktalarında tüketicilere mal veya ürünleri taşıma amacıyla temin edilen saplı veya sapsız poşetleri,

Satış noktası: Toptan ve/veya perakende olarak mal, ürün satışını yapan mağaza, market ve benzeri satış yerlerini,

&) Uzaktan satış: Mektup, katalog, telefon, faks, radyo, televizyon, elektronik posta mesajı, kısa mesaj, internet gibi hertürlü araç veya ortamı kullanarak yapılan satışı,

Üretici: Plastik poşetleri üretenler ve/veya bu ürünleri ithal edenleri, ifade eder.

Bakanlığın ve il müdürlüklerinin görev ve yetkileri

MADDE 6 —(1) Bakanlık,

Bu Usul ve Esasların uygulanmasına yönelik işbirliğini ve koordinasyonu sağlamakla ve gerekli idari tedbirleri almakla yetkilidir.

Bu Usul ve Esaslar ile getirilen düzenlemeler doğrultusunda yapılacak izleme, kontrol ve/veya denetim faaliyetlerini gerçekleştirmekle yetkilidir.

Plastik poşetlerin kullanımının azaltılması ve raporlanmasına ilişkin esasları belirler.

Ambalaj komisyonunu toplar ve komisyonun önerisini dikkate alarak plastik poşetlere uygulanacak taban fiyatı heryıl belirler.

Plastik poşet üreticileri ve satış noktalarının bu Usul ve Esaslarda tanımlı bildirim ve beyanlarını yapmalarını sağlamak için çevrimiçi programı hazırlar ve kullanıma sunar.

İl Müdürlükleri, üreticileri ve satış noktalarının Bilgi Sistemine kayıtlarını yapmak, beyan yükümlülüklerini ve yapılan beyanlarını izlemek, kontrol etmek, denetlemek ve değerlendirmekle Bakanlıkla birlikte yetkilidir.

Üreticilerin yükümlülükleri

MADDE 7 – (1) Ambalaj Atıklarının Kontrolü Yönetmeliği kapsamında kalan yükümlülükleri saklı kalmak koşulu ile üreticiler; üretmiş/ithal etmiş oldukları satışa tabi tüm plastik poşetlere ilişkin olarak, Bilgi Sistemine kayıt olmak ve gerekli bilgileri sisteme girmekle yükümlüdür.

Satış noktalarının yükümlülükleri

MADDE 8 —(1) Satış noktaları, Ambalaj Atıklarının Kontrolü Yönetmeliği kapsamında kalan yükümlülükleri saklı kalmak koşulu ile plastik poşet kullanımının azaltılması amacıyla;

1/1/2019 tarihinden itibaren plastik poşetleri ücretsiz vermemekle ve tahsil edilen ücretleri satış belgelerinde adet bazlı göstermekle,

Çevrenin korunması maksadıyla plastik poşetlerin satışına ilişkin tüketiciyi bilinçlendirme amaçlı yazılı, basılı görsel materyal kullanmakla,

Bilgi Sistemine kayıt olmak, gerekli beyanları bilgi ve belgeleri ile birlikte bu sisteme yüklemekle,

Plastik poşet satışı miktarı beyanına istinaden hesaplanacak geri kazanım katılım payı tutarını Bakanlık Merkez Saymanlık Müdürlüğü hesabına aktarmakla,

Plastik poşetler yerine çok kullanımlık taşıma ekipmanını alternatif olarak tüketiciye

sunmakla,yükümlüdürler.

Bilgi sistemi ve beyanlar

MADDE 9 – (1) Üreticiler/ithalatçılar tarafından yapılacak beyanlarda; plastik poşet adedi, ağırlığı, kalınlık, boyut, ambalaj malzemesi cinsi, firma bazında yurt içinde veya yurtdışında kime satıldığı yer almalıdır.

(2) Satış Noktaları tarafından yapılacak beyanlarda; temin edilen firma bilgisi (yurt içi ve yurtdışı), temin edilen plastik poşet adedi, ağırlığı, kalınlık, satılan plastik poşet adedi ve birim fiyatı yer almalıdır.

Mali Hususlar

Ücretlendirme

MADDE        10 — (1) 1/1/2019      tarihinden       itibaren geçerli olmak üzere plastik poşetlere uygulanacak asgari ücret adet başına vergiler dahil 25 kuruştur.

(2) Plastik poşet satışının yapıldığı işlemlere ait belgelerde satış kalemi ve adedinin gösterilmesi ve poşetlerde barkod kullanılması zorunludur.

Tarh, Tahakkuk ve Tahsilat işlemleri

MADDE 11 – (1) Satış noktaları, plastik poşetlerin satışının gerçekleştiği aya ait beyanı, takip eden ayın biri ile onbeşi arasında Bilgi Sistemi üzerinden yapar.

Satış noktası tarafından yapılan beyanlara istinaden ödeyeceği geri kazanım katılım payı tutarı Bilgi Sisteminde hesaplanır.

Satış noktası tarafından Bilgi Sistemine beyan edilen geri kazanım katılım payı, beyan

dönemini takip eden ikinci ayın son gününe kadar Bakanlık Merkez Saymanlık Müdürlüğü hesabına yatırılır.

Kanununun Ek 11 inci maddesi gereği, katılım payının beyan edilmediğinin veya eksik beyan edildiğinin tespiti halinde, beyan edilmeyen veya eksik beyan edilen katılım payının bir ay içinde ödenmesi gerektiği ilgiliye tebliğ edilir. Süresinde beyan edilmeyen veya eksik beyan edilen katılım payının beyan edilmesi gereken son günden ödendiği tarihe kadar geçen süre için 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci maddesine göre hesaplanacak gecikme zammı oranında faiz uygulanır. Süresinde ödenmeyen katılım payı Bakanlığın bildirimi üzerine ilgili vergi dairesince 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre takip ve tahsil edilir. Bu madde kapsamında tahsil edilen tutarlar genel bütçeye gelir kaydedilir.

Sonuç

Öncelikle bu usul ve esaslarda kullanılan tanımlardan ve daha sonra bunların yükümlüklerinden bahsettiğimizde hayatımıza ne gibi değişimler olduğunu kimlerin ne kadar bilgi sahibi olması gerektiği hakkında sizlere yardımcı olmaya çalıştım.Umarım faydalı bir çalışma olmuştur.

04.01.2019

Kaynak: www.MuhasebeTR.com

/ Yazar: admin / Genel/ • / 0 Yorum

Maliyet Artı Yönteminin Transfer Fiyatlandırması İşlemlerinde Uygulanması

Vergi mevzuatımızın 5520 Sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu 13. Maddesi düzenlemesi gereğince Türkiye’deki tam ve dar mükellef gerçek kişi ve kurumlar ilişkili kişilerle gerek yurt içi gerekse yurt dışı faaliyetleri ile ilgili olarak yapılan mal veya hizmet alım ya da satım işlemleri transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımı kapsamına alınmış ve  mükellefler açısından bazı yükümlülükler doğurmuştur. Bu yükümlülük kapsamında vergi idaresine yapılacak bildirim ve kullanılacak olan yöntemler ile ilgili tebliğler yayınlanmıştır.

Öncelikle mükelleflere  ilişkili kişilerle yaptıkları işlemlerde uygulayacağı fiyat veya bedeller için  işlemin mahiyetine en uygun olan yöntemi kullanma konusunda seçim hakkı tanınmıştır.

Bu yöntemlerden biri olan maliyet artı yöntemi  emsallere uygun fiyatın, ilgili mal veya hizmet maliyetlerinin makul bir brüt kâr oranı kadar artırılması suretiyle hesaplanmasını ifade eder.

Maliyet artı yöntemi özellikle hammadde ve yarı mamul satışlarında, fason üretimlerde, ve uzun vadeli alım-satım anlaşması yapılan durumlarda uygulama alanı bulmaktadır.

İşletme içinde ilişkisiz kişilere uygulanan genel bir brüt kar marjı varsa (iç emsal) bu kar oranı uygulanması uygun olacaktır. Emsal uygulama için iç işlem sayısı yetersiz ise, o zaman dış emsallerde dikkate alınarak maliyete uygun bir brüt kar marjı ilave edilmelidir.

Buradaki makul brüt kâr oranı, işlemi yapan mükellefin bu mal veya hizmetlere ilişkin olarak ilişkisiz kişilerle yaptığı işlemlerde uyguladığı brüt kâr oranı olacaktır.

Maliyet Artı Yöntemi Uygulamasında Dikkat Edilecek Hususlar:

1) Maliyete hangi kalemlerin girdiğini tespit etmek çok önemlidir.

2) Sadece değişken maliyet unsurlarını dikkate alan maliyet bazı ile sabit maliyetleri de hesaba katan toplam maliyet bazının farklı sonuçlar doğuracağı noktasına dikkat edilmelidir.

3) Standard maliyet ve fiili maliyet ayrımı dikkate alınmalıdır.

Maliyet artı yönteminin uygulanabilmesi için kontrol dışı bir işlemin kontrol altındaki bir işlemle karşılaştırılmasında; karşılaştırılan işlemler arasında taraflarca üstlenilen risk ve gerçekleştirilen işlevlerle birlikte maliyetler arasındaki farklılıklar göz önünde bulundurularak, bir farklılık var ise bu farklılıkların maddi etkilerini ortadan kaldıracak düzeltmelerinde yapılabilir olması gerekmektedir. Ayrıca, kontrol altındaki ve kontrol dışı işlemlerde uygulanan muhasebe yöntemleri arasında farklılıklar varsa tutarlılığı sağlamak için kullanılan bilgilerde uygun düzeltmeler yapılmalı ve aynı usul ve esasların kullanımında süreklilik bulunmalıdır.

Standart maliyet mi? Fiili maliyet mi?

VUK’a göre emtialar maliyet bedeli ile değerlenir.(VUK Md. 274-275)

Maliyet bedeli, iktisadi bir kıymetin iktisap edilmesi veyahut değerinin artırılması münasebetiyle yapılan ödemelerle bunlara müteferri bilumum giderlerin toplamını ifade eder. (VUK Md. 262)

İlgili maddelerde de belirtildiği üzere VUK’a göre Maliyet artı yöntemi uygulanırken standart maliyet değil fiili maliyet esas alınmalıdır.

Örnek Uygulama:

ABC Üretim işletmesinin ilişkili QYZ işletmesine 100 adet ürün satışı gerçekleştirmiştir.

ABC Üretim İşletmesi ilgili dönemde ilişkisiz XYZ  İşletmesi ve ilişkili QYZ İşletmesine yapmış olduğu satış işlemleri sonucunda oluşan rakamlar kullanılarak karşılaştırma yapılmış ve maliyet artı yöntemi uygulaması yapılarak aşağıda ki tablo hazırlanmıştır.

 

QYZ XYZ
DİREK İLK MADDE VE MALZEME 1.000,00 1.000,00
DİREK İŞÇİLİK GİDERLERİ 1.500,00 1.500,00
DİREK GİDERLER 1.000,00 1.000,00
BİRİNCİL MALİYET 3.500,00 3.500,00
GENEL ÜRETİM GİDERLERİ 500,00 500,00
GENEL YÖNETİM GİDERLERİ 300,00 300,00
ÜRETİM MALİYETİ 4.300,00 4.300,00
BRÜT KAR MARJI 860,00 1.720,00
SATIŞ FİYATI 5.160,00 6.020,00
BRÜT KAR MARJI 0,20 0,40
BRÜT KAR MARJI 860,00
SATIŞ İSKONTOSU 0,00 140,00
PAZARLAMA SATIŞ GİDERİ 420,00 200,00
DÜZELTİLMİŞ BRÜT KAR 440,00 1.380,00
DÜZELTİLMİŞ BRÜT KAR 0,10 0,32

 

DÜZELTİLMİŞ BRÜT KAR MARJI( İLİŞKİSİZ) %32,09
DÜZELTİLMİŞ BRÜT KAR MARJI (İLİŞKİLİ) %10,23
BRÜT KAR MARJI ARASINDAKİ FARK %21,86
BİRİM BAŞINA GERÇEK ÜRETİM MALİYETİ 4.300,00
BİRİM BAŞINA ARTTIRILMIŞ BRÜT KAR (4.300*%21,86) 939,98
GERÇEK SATIŞ FİYATI (4.300+860) 5.160,00
BİRİM BAŞINA EMSAL FİYAT(5.160+939,98) 6099,98
QYZ İÇİN KAYDEDİLMİŞ GERÇEK GELİR(100*5.160) 516.000,00
EMSAL FİYATLA SATIŞ TUTARI(100*6099,98) 609.998,00
MALİYET ARTI YÖNTEMİYLE ARTTIRILCAK EMSAL FİYAT FARKI GELİRİ 93.998,00

04.01.2019

Kaynak: www.MuhasebeTR.com

/ Yazar: admin / Genel/ • • / 0 Yorum

E-Fatura, E-Arşiv Fatura, E-Defter ve E-Tebligat Hakkında Notlarımız

1.Giriş

Bu yazımızda E Fatura, E Arşiv Fatura ve E Defter hakkında detaylı bilgiler vereceğiz. Bu konular hakkında maalesef çok yanlış anlaşılan ve uygulanan bilgiler bulunmaktadır. Karşılaşılan bu durumları vergi mevzuatımıza uygun bir şekilde anlatacağız.

Aslında genel olarak baktığımızda kağıt fatura ile E Faturanın mevzuat uygulaması açısından hiçbir farklılık yoktur. Kağıt fatura işlemimizi yaparken nelere dikkat ediyorsak aynı zamanda E Fatura içinde aynı konularda dikkat etmemiz gerekecektir.

Bunların yanında mesleki hayatımızda 01.01.2019 tarihinden itibaren yeni bir uygulama olan E Tebligat uygulaması ile tanışacağız.

2. E Fatura

E fatura uygulaması ilk olarak 25.000.000 TL Brüt satış hacmi olan mükellefler için zorunlu hale getirilmişti. Daha sonra 10.000.000 TL ‘ ye kadar bu tutar indirilmiştir. Şu anda da tebliğ taslak aşamasında olduğu için 5.000.000 TL ‘ ye kadar indirileceği öngörülmektedir. Ama hali hazırda şu an için geçerli olan 10.000.000 TL dir.

Örnek : 2017 yılına ait Kurumlar Vergisi Beyannamesinde;

600 Yurt İçi Satışlar :    7.000.000 TL

601 Yurt Dışı Satışlar : 2.000.000 TL

602 Diğer Gelirler :       1.000.000 TL

—————————————————

Brüt Satış Hasılatı        10.000.000 TL

olduğu için bu vergi mükellefi 01.01.2019 tarihinden itibaren E fatura uygulamasına geçiş yapması zorunludur. Bu örnekten de anlaşıldığı gibi vergi mükellefi için geçiş şartları oluştuğu yıl değil daha sonraki yıl da geçiş yapmaları gerekir.

Gerekli şartları haiz vergi mükellefleri  http://www.efatura.gov.tr/efaturabasvuru.html bu adresten gerekli başvuruları yapması gerekmektedir. Bunun için öncellikle vergi mükellefi adına mali mühür alması ve başvurunun bu şekilde yapması gerekmektedir.

Bunun haricinde vergi mükellefleri ihtiyari olarak ta,  gerekli şartları taşımasalar dahi E fatura uygulamasına geçebilmektedir.

E Fatura oluştururken aynı kağıt faturadaki gibi Vergi Usul Kanunu 231/5.maddesine göre 7 günlük zamanı dikkate alarak karşı firmaya göndereceğiz.

Burada herkesin bildiği gibi E Fatura gönderirken iki gönderme seçeneğinden birini tercih ederek gerekli işlemleri yapıyoruz. Bunlar Ticari Fatura ve Temel Fatura olarak iki şekildedir. Özellikle burada dikkat etmemiz gereken bir konuya detaylı bir şekilde anlatacağız. Fatura iptal konusu, vergi mevzuatımıza göre FATURA İPTALİ adında hiçbir işlem yapılmaz. Oluşan bir faturanın hem kağıt fatura olarak hem de e fatura olarak iptali yani tamamen ortadan kaldırılması vergi mevzuatımıza aykırıdır. Böyle bir işlem yapılmaz bunun yerine DÜZELTME işlemi vergi mevzuatımıza uygun bir işlemdir. Ancak E Fatura da nasıl bir işlem yapılmalı ve vergi mevzuatımıza uygun olan nedir? Bunu detaylı bir şekilde anlatalım.

Temel Fatura

1. Yanlış gönderilmiş bir fatura, iade faturası düzenleyerek gerekli düzeltme işlemi yapılır.

2. Noter veya KEP kullanarak faturaya itiraz edilir. İtiraz edilen fatura,  gönderici açısından değerlendirdiğimizde faturayı ters kayıtla işlemi düzeltmelidir. Alıcı açısından bu faturayı hiçbir şekilde kayıtlara almaz inceleme durumunda ise noter veya KEP kullanılarak yapılan bu itirazı göstermesi yeterli olacaktır.

Ticari Fatura

1.Fatura ticari olarak düzenlenmişse öncellikler 8 gün içinde red veya kabul edilir. Fatura kabul edildiğinde ise gönderici bu faturayı kayıtlarında gösterecektir. Alıcı da aynı işlemi yapacaktır.

2.Red olarak cevap verildiğinde ise, gönderici kayıtlarından ters kayıt ile çıkarmalıdır. Alıcı ise hiçbir işlem yapmayacaktır. Red sonrası fatura GİB sisteminde duracaktır ve inceleme olduğunda bu red yanıtını gösterilebilir.

Burada önemle durulması gereken konu Gelir Tablosu hesaplarında hem Gelir Hesapları olsun hem de Gider Hesapları olsun asla mahsuplaşma yapılmaz netleştirme yapılır bunu da unutmamak gerekir.

E Fatura göndermemiz gerekirken eğer kağıt fatura göndermiş isek, bunun da cezası bulunmaktadır. Cezası, vergi matrahının % 10 ‘ nu kadar özel usulsüzlük cezası kesilecektir.

3. E Arşiv Fatura

E Arşiv Faturada ise, internet üzerinden satış yapanlar ve Brüt satış hasılatı 5.000.000 TL ‘ yi geçenler E Arşiv Fatura kullanmak zorundalar. E Arşiv Fatura da vergi mükellefleri ihtiyari olarak geçebilmektedir.

E Arşiv Fatura için herhangi bir başvuru menüsü bulunmamaktadır. E Arşiv Fatura kullanmak isteyenler öncellikler E Fatura kullanmak zorundalar. E Arşiv Fatura için ayrıca başvuru yapmalarına gerek yoktur.

E Arşiv Faturaya geçen mükellefler artık kağıt fatura kullanmayacaktırlar. Vergi mükellefi olmayan ve E Fatura mükellefi olamayan  müşterileri için artık E Arşiv Fatura gönderecektir.

01.01.2019 tarihinden itibaren E Arşiv Fatura raporları GİB 15 günlük olarak değil günlük olarak gönderilecektir.

4. E Defter

E Defter uygulamasına geçiş şartları E Fatura şartları ile aynıdır. Gerekli şartları taşıyan mükellefler her ikisine de başvuru yapmak zorundadırlar.  E defter başvuru için http://www.edefter.gov.tr/edefterbasvuru.htmlbu adresten yapılabilir. Öncellikle mali mühürün alınması gerekmektedir.

E Defter uygulaması ilgili yılın ilgili ayında örneğin 2019/01 ayına ait e defter takip eden en geç üç ay içinde beratlarını Gelir İdaresi Başkanlığı sayfasına göndermesi gerekmektedir. Ancak 01.01.2019 tarihinden itibaren Berat dosyalarının yanı sıra Defter Rapor Beratının da  Gelir İdaresi Başkanlığına gönderilmesi gerekmektedir.

5. E Tebligat

Elektronik tebligat yönetmenliğinde 06/12/2018 tarihinde değişiklik yapılmıştır. Yönetmelikte, 7201 sayılı Tebligat Kanuna göre tebligat çıkarmaya yetkili kurumlarca PTT vasıtasıyla gönderilecek Elektronik tebligatlar için düzenleme yapılmıştır.

01/01/2019 – 31/01/2019 tarihleri arasında Elektronik Tebligat başvuruları yapılacaktır. İlgili kurum ve kuruluşların bu süre zarfında mutlaka Elektronik Tebligat adresi almaları gerekmektedir.

Alması gereken kurumlar;

Yönetmeliğe göre;

Tebligatın elektronik yolla yapılması zorunlu olanlar

MADDE 5

(1) Aşağıda belirtilen gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur:

a) 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I), (II), (III) ve (IV) sayılı cetvellerde yer alan kamu idareleri ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar.

b) 5018 sayılı Kanunda tanımlanan mahallî idareler.

c) Özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum ve kuruluşları ile kanunla kurulan fonlar ve kefalet sandıkları.

ç) Kamu iktisadi teşebbüsleri ile bunların bağlı ortaklıkları, müessese ve işletmeleri.

d) Sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait diğer ortaklıklar.

e) Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları ve üst kuruluşları.

f) Kanunla kurulanlar da dâhil olmak üzere tüm özel hukuk tüzel kişileri. (Anonim Şirketler, Limited Şirketler, Komandit Şirketler, Kooperatifler, Dernekler ve Vakıflar)

g) Noterler.

ğ) Baro levhasına yazılı avukatlar.

h) Sicile kayıtlı arabulucular ve bilirkişiler.

ı) İdareleri, kamu iktisadi teşebbüslerini veya sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait diğer ortaklıkları; adli ve idari yargı mercileri, icra müdürlükleri veya hakemler nezdinde vekil sıfatıyla temsile yetkili olan kişilerin bağlı bulunduğu birim.

(2) Birinci fıkra kapsamı dışında kalan gerçek ve tüzel kişilere, talepleri hâlinde elektronik tebligat adresi verilir. Bu durumda bu kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur.

1. 5’inci maddenin birinci fıkrası dışında kalanlar ilgili kurum, kuruluş veya birlikleri tarafından başvuru yapılacaktır.

2. Başvuruya aşağıdaki bilgi ve belgeler eklenir:

a) Kamu kurum ve kuruşları ile birlikler için Devlet Teşkilatı Merkezi Kayıt Sisteminde (DETSİS) yer alan benzersiz numara ve sistem bilgileri, DETSİS’e kayıtlı olmayanlar için tabi oldukları sistem bilgileri.

b) Merkezi Sicil Kayıt Sistemine (MERSİS) kayıtlı tüzel kişiler için MERSİS numarası ve sistem bilgileri, MERSİS’e kayıtlı olmayan tüzel kişiler için tabi oldukları sistem bilgileri.

c) Türk vatandaşı gerçek kişiler için Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası da dâhil olmak üzere kimlik bilgileri; yabancı gerçek kişiler için yabancı kimlik numarası da dâhil olmak üzere kimlik bilgileri.

3. PTT, ikinci fıkrada belirtilenler dışında da bilgi ve belge talep edebilir. Buna ilişkin usul ve esaslar Bakanlığın uygun görüşü alınmak suretiyle PTT tarafından belirlenir.

Bunların dışında, Elektronik Tebligat sistemiyle gelen bir tebligat olduğunda başvuru sırasında verilen telefon numarasına mesaj gelecektir ve 5 gün içerinde bu tebligata bakılmasa dahi yapılmış sayılacaktır.

Vergi dairesi tarafından verilen E Tebligat adresleri Vergi Usul Kanunu ilgilendirdiği için bu konun dışındadır.

Yine PTT başvurularak daha önce alınan Kep adresleri bu uygulamanın dışındadır.

04.01.2019

Kaynak: www.MuhasebeTR.com

/ Yazar: admin / Genel/ / 0 Yorum

Yıllara Sari İnşaat Onarım İşlerinde Özellikli Konular

I-GİRİŞ

Bir işin yıllara sari inşaat ve onarım işi olarak değerlendirilebilmesi için; inşaat ve onarım işi olması, taahhüde bağlı olarak başkaları hesabına yapılması ve birden fazla takvim yılına sirayet etmesi şartlarının hepsini birden rivayet etmesi gerekmektedir.

Yıllara sirayet etmesi ibaresinden; yapılan işin birden fazla takvim yılını ilgilendirmesi anlaşılmalıdır. Birden fazla yıl tanımı, 12 aylık zaman dilimlerini değil; işin başlanıldığı yıldan sonra gelen başka bir takvim yılında bitmesini ifade etmektedir. Örneğin; Mayıs 2017 tarihinde başlayıp Ocak 2018 tarihinde biten bir inşaat işi bu kapsama girmektedir. Ancak 1 Ocak 2018’da başlayıp 31 Aralık 2018’de biten bir inşaat işi bu kapsamda değerlendirilemez.

Yıllara sari inşaat, onarım ve yapım işleri dolayısı ile bu işleri yapanlara (Kurumlar dahil)ödenen istihkak bedellerinden 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun 94’ncü maddesinin 3’ncü bendine göre %3 gelir vergisi, 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 15.maddesi 1-a bendine göre % 3 kurumlar vergisi tevkifatı yapılacağı hükmü yer almaktadır. Kesilen bu vergiler, işin bitiminde verilecek yıllık gelir veya kurumlar vergisi beyannamesinde hesaplanan vergiden mahsup edilir.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 42. maddesine göre; yıllara sari inşaat ve onarım işlerinde kar veya zarar işin bittiği yıl kati olarak tespit edilmekte ve kar veya zararın tamamı o yılın geliri sayılmaktadır. Yıllara sari inşaat ve onarım işinde kazancın, normal ticari kazançlardaki hesap döneminden farklı olarak işin bitimde vergilendirilmesi vergi tahsilatında gecikmelere yol açabilmektedir. Bazen yıllarca devam eden inşaat ve onarım işi sırasında mükellefiyetin çeşitli nedenlerle son bulması nedeniyle vergi tahsilatı imkanı da ortadan kalkabilmektedir. Kanun koyucu, yukarıda zikredilen ve benzeri diğer nedenleri dikkate alarak, bir tür vergi güvenlik müessesesi olarak, birden fazla takvim yılına sirayet eden inşaat ve onarım işleri kapsamına giren işler dolayısıyla, bu işleri yapanlara (kurumlar dahil) ödenen istihkak bedellerinden vergi tevkifatı yapılması şeklinde bir sistem öngörmüştür.

II-YILLARA SARİ İNŞAAT ONARIM İŞİNDE ÖZELLİKLİ DURUMLAR

Yıllara sari inşaat ve onarım işlerine ilişkin ödemeler üzerinden yapılması gereken tevkifatlara ilişkin özellik doğuran işlemler aşağıda başlıklar halinde sunulmuştur.

1-Avans Ödemelerinde Vergi Tevkifatı

Gelir Vergisi Kanunun 94. maddesinde belirtilen kişi ve kurumlar 42’nci madde kapsamına giren işler dolayısıyla bu işleri yapanlara ödedikleri istihkak bedellerinden avans olarak ödenenler dahil nakden veya hesaben yaptıkları sırada, aynı maddenin 3 numaralı bendinde belirtilen % 3 Vergi kesintisi yapmakla yükümlüdürler.

Konu ile ilgili olarak İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı’nın 04/05/2012 tarih ve 42-1528 sayılı özelgesinde“Yıllara sari inşaat ve onarım işleri dolayısıyla yükleniciye ödenen avans ödemesi ileride yapılacak hakediş ödemelerinden mahsup edilecek olup avans ödemesinin yapıldığı dönemde Kurumlar Vergisi Kanununun 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca tevkifata tutulacağı tabiidir.” diyerek avans ödemelerinden de stopaj yapılması yükümlülüğünü ortaya koymuştur.

2-Geçici Kabul Onayından Sonra Ödenen İstihkaklardan Vergi Tevkifatı

GVK 44. maddesinin inşaat ve onarma işlerinde geçici ve kesin kabul usulüne tabi olan hallerde geçici kabulün yapıldığını gösteren tutanağın idarece onaylandığı tarih; diğer hallerde işin fiilen tamamlandığı veya fiilen bırakıldığı tarih bitim tarihi olarak kabul edilir, hükmüne göre geçici kabul onayının işin tamamlandığının bir emaresi olması gereği, geçici kabul sonrası yapılan ödemelerden %3 oranında stopaj kesintisi yapılmaz. Ancak geçici kabul onayından sonra yapılan ödemeler ve yapılan harcamalar takip eden ilk geçici vergi beyannamesine dahil edilerek geçici vergi beyanı konusu yapılmalıdır.

Konu ile ilgili olarak İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı’nın 24.05.2010 tarih ve B.07.1.GİB.4.34.16.01-GVK 42-130 numaralı özelgesinde; yıllara sari inşaat ve onarım işi kapsamında Toplu Konut İdaresi Başkanlığı’na ait Kars inşaatı işine 28.06.2007 tarihinde başladığınızı, 13.10.2009 tarihinde geçici kabulün idarece onaylandığını; yukarıda yer alan hüküm ve açıklamalara göre, geçici ve kesin kabul usulüne tabi olan ve birden fazla takvim yılına sirayet eden inşaat ve onarma işinde geçici kabulün yapıldığını gösteren tutanağın idarece onaylandığı tarih işin bitim tarihi olarak kabul edilecek olup, bu tarihe kadar, firmanıza ödenecek istihkak bedelleri üzerinden gerekli tevkifatın yapılması ve bu tarih itibariyle çıkarılan kar ve zararın bu yılın geliri olarak beyan edilmesi gerekmektedir. Ancak, işin bitim tarihini belirleyen geçici kabul tutanağının idarece onaylandığı tarihten, işin kesin kabulünü sağlamak için kesin (kati) kabul tarihine kadar yapılan işler karşılığında firmanıza ödenecek istihkak bedelleri, ilgili yılın hasılatı olarak beyan edileceğinden, bu istihkak bedelleri  ayrıca tevkifata tabi tutulmayacaktır.

3-Süre Uzatımı Nedeniyle Yıllara Sari Duruma Gelen İşlerde Vergi Tevkifatı

Yıl içerisinde başlayıp bitecek olan işlerde iş tamamlanmayıp bir sonraki yıla sarkıyorsa, işin yıllara sari olan kısmında % 3 lük stopaj yapılmalıdır. İşin sözleşme aşamasında yıllara sari olmayıp, işin tamamlanamaması, süre uzatımı verilmesi vb gibi durumlarla daha sonradan yıllara sari olması durumunda, yıllara sari olduğu tarihten sonra yapılacak ödemelerden stopaj yapılmalıdır. Bu gibi durumlarda daha önce ödenen geçici vergilerin, daha sonra yapılan stopajlarla birlikte, işin tamamlandığı yıl verilen Kurumlar Vergisi Beyannamesinde hesaplanan vergiden mahsup edilmesi gerekir.

Konu ile ilgili olarak Trabzon Vergi Dairesi Başkanlığı’nın 22.08.2011 tarih ve B.07.1.GİB.4.61.15.01-606-100-2010-107 numaralı özelgesinde; sözleşmeye istinaden 2010 yılında başlanıp aynı yıl içerisinde bitirilmesi öngerilen söz konusu  inşaat işinin, süre uzatımı alınması nedeniyle yıllara sari hale geldiği  anlaşılmış olup, süre uzatımının idarece onaylandığı tarihten itibaren yapılan hakediş ödemeleri üzerinden 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine göre %3 oranında kurumlar vergisi kesintisi yapılması gerekmektedir. Ancak, önceki dönemlerde kesinti yapılmaksızın ödenmiş olan hakedişlerden ise vergi kesintisi yapılmayacağı tabiidir.

4-Yıllara Sari İnşaat ve Onarma İşleri Kapsamına Giren İşlerde İşin Başlangıç Tarihi;

Yapılan sözleşmede yapılacak işin yer teslim tarihi öngörülmüş ise, yer teslim edildiği tarihi, sözleşmede yer teslim tarihi belirtilmemiş ise sözleşmede belirtilen işin başlangıç tarihi, sözleşmede bunların hiçbiri belirtilmemiş ise sözleşmenin imzalandığı tarih işe başlama tarihi olarak kabul edilir.

Konu ile ilgili olarak T.C. Maliye Bakanlığı’nın 27.04.2006 tarih ve 07.1.GİB.0.40/4076-112/ 31824 numaralı özelgesinde;  sözleşme tarihi 15.11.2005, yer teslim tarihi 28.11.2005 olan özelge konusu inşaat işine bu tarihte başlanılması gerekirken, inşaat alanının ağaçlarla kaplı olması nedeniyle işe başlanılamamasının ……………. İl Milli Eğitim Müdürlüğüne bildirilmesi üzerine, anılan Milli Eğitim Müdürlüğünün 27.12.2005 gün ve 27422 sayılı yazılarında alanın inşaata uygun hale getirildiğinin bildirildiği anlaşılmış olup, 27.12.2005 tarihinin işe başlama tarihi olarak kabul edilmesi ve iş tamamlama süresi 240 gün olan söz konusu inşaat işinin yıllara sari inşaat ve onarım işi olarak kabul edilerek yapılacak istihkak ödemelerinden Gelir Vergisi Kanununun 94 üncü maddesinin 3 numaralı bendi hükmü gereğince tevkifat yapılması gerekmektedir.

5-Yıllara Sari İnşaat Onarım İşlerinde Faiz Geliri

Bu konuda ileri sürülen görüşlerin ilki bu şekilde elde edilen faiz gelirlerinin yıllara sari inşaat işinin bir parçası olduğu ve dolayısıyla iş bitiminde vergilendirilmesi gerektiği yönündedir. Danıştay’ın bu görüşü destekleyici 8.6.1994 tarih ve E.1994/581, K.1994/3495 sayılı kararı bulunmaktadır.

İleri sürülen ikinci görüş ise bu şekilde elde edilen faiz gelirlerinin yıllara sari inşaat işinin bir parçası olmadığı ve bu gelirlerin elde edildiği yılın geliri olarak beyan edilip vergilendirilmesi gerektiğidir.

Konu ile ilgili olarak T.C. Maliye Bakanlığının 24.12.1984 tarih ve 22123 sayılı muktezası; “….inşaatını taahhüt eden şirketinizin bu işten elde ettiği istihkaklarını bankalarda mevduat hesaplarında tutması nedeniyle yıl sonunda şirketiniz adına tahakkuk ettirilen faizlerin o yılın kazancı olarak mı, yoksa inşaatın bittiği yılın kazancı olarak mı beyan edileceğinin bildirilmesi istenilmektedir. Bilindiği üzere, inşaat işi için alınan kredi faizleri inşaat maliyetinin bir unsurudur. Kaldı ki alınan kredi karşılığı ödenen faizler karşı kurumda o yılın geliri olarak beyan edilmekte ve vergilendirilmektedir. Şirketinizce alınan faiz gelirleri ise ödemeyi yapan banka tarafından aynı yılda gider yazılmakta, buna karşılık şirketinizce gelir yazılması inşaatın bitimine ertelenmektedir. Bu durum gelirin yıllık olması ilkesine aykırıdır. Çünkü faiz geliri özsermayenin bir unsurudur. Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında; şirketinizin adına tahakkuk ettirilen sözkonusu faiz gelirlerinin aynı yılın kazancı olarak beyanı gerekir. ” denilmektedir.

6-Döviz Üzerinden Yapılan Hakediş Ödemelerinde Tevkifat Uygulaması

Döviz üzerinden yapılan hakediş ödemeleri nedeniyle yapılacak tevkifatta özellikli bir konu da, hakediş onay tarihi ile ödeme tarihinin farklı olması ve bu nedenle kur farkının ortaya çıkması durumudur. Vergi İdaresinin bu tür durumlara ilişkin görüşü; hakedişin onay tarihi ile ödeme tarihi arasındaki kur artışından kaynaklanan fazla ödemelerin yıllara sari inşaat işi ile ilgili olması nedeniyle istihkak tutarına dahil edilmesi ve ödenen kur farkları üzerinden de tevkifat yapılması gerektiği yönündedir.

Konu ile ilgili olarak Ankara Vergi Dairesi Başkanlığı’nın 16.05.2012 tarih ve
B.07.1.GİB.4.06.17.01-130[2011-2-24-02]-571 numaralı özelgesinde; Diğer taraftan, döviz üzerinden düzenlenen hakedişlerde, hak edişin onay tarihi ile ödeme tarihi arasındaki kur artışından kaynaklanan fazla ödemeler yıllara sari inşaat işi ile ilgili olduğundan, istihkak tutarına dahil edilmesi ve ödenen kur farkları üzerinden de tevkifat yapılması gerekir.

7-Yüklenici (Taşeronlara) Yaptırılan İşler Karşılığında Yapılan Ödemelerde Tevkifat Uygulaması

Taşeronlar tarafından ifa edilen işler, eğer birden fazla takvim yılına sirayet ediyorsa, ana yüklenici tarafından taşerona yapılan istihkak ödemeleri üzerinden vergi tevkifatı yapılması gerekir. 

Konu ile ilgili olarak Zonguldak Vergi Dairesi Başkanlığı’nın 07.10.2010 tarih ve
B.07.1.GİB.4.67.15.01-2010-GVK-94-KVK-15-15 numaralı özelgesinde; şirketinizce taahhüt edilen işlerden birden fazla yıla sirayet eden inşaat ve onarma işlerinin  alt yüklenicilere (taşeronlara) yaptırılması halinde yapılacak hakediş ödemeleri üzerinden, yukarıda belirtilen kanun hükümleri ve alt yüklenicilerin mükellefiyet durumuna göre 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunun 94 üncü maddesinin birinci fıkrasının (3) numaralı bendi veya 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunun 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca %3 oranında tevkifat yapılması gerekmektedir.

8-Yıllara Sari İnşaat İşinin Devamı Niteliğinde Olan Ancak Ayrı Sözleşmeye Bağlanan Bir Yıldan Kısa Süreli İşlerde Tevkifat Uygulaması

İdare, ayrı bir sözleşmeye bağlansa da yıllara sari işin devamı niteliğinde olan işleri ayrı iş olarak kabul etmemekte ve tevkifat yapılması gerektiğine özellikle vurgu yapmaktadır.

Konu ile ilgili olarak Adana Vergi Dairesi Başkanlığı’nın 13.03.2013 tarih ve
19341373-120[ÖZELGE-2012/7]-29 numaralı özelgesinde; İşletmeniz ile …….. Ltd. Şti. arasında 17.06.2011 tarihinde imzalan “Kaba İnşaat İşleri Yüklenici Sözleşmesi” kapsamında sitenin kaba inşaat işlerinin Ocak/2012 ayında bitirildiği; kaba inşaat işlerinin bitirilmesinden sonra, aynı firmayla 21.03.2012 tarihinde imzalanan “İnce İmalat İşleri Yüklenici Sözleşmesi” kapsamında ise, kaba inşaatı yapılan sitelerin ince inşaat işlerin imalatlarının taahhüt edildiği; bu işe sözleşmenin imzalanmasından sonra 7 işgünü içerisinde yer teslimi yapılarak başlanacağı ve sözleşme kapsamındaki işlerin 30.11.2012 tarihine kadar tamamlanacağı; anlaşılmaktadır. Bu hüküm ve açıklamalar çerçevesinde, işletmenizce taahhüt edilen ince inşaat işleri esas itibarıyla kaba inşaatın devamı niteliğinde olduğundan, söz konusu ince inşaat işleri dolayısıyla yapılacak hak ediş ödemelerinden de, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 94/3’üncü maddesi gereğince vergi tevkifatı yapılması gerektiği tabiidir.

9-Yıllara Sari İnşaat ve Onarım İşleri Kapsamında Yükümlülüklerini Gereği Gibi Yerine Getirmeyen Yüklenici Adına Başka Bir Firmayla Anlaşılması Halinde Tevkifat Uygulaması

Yıllara sari inşaat ve onarım işlerinde yüklenici şirketin görevini ifa etmemesi durumunda, işin kalan kısmı için yeni bir yüklenici ile sözleşme yapılabilmektedir. Bu tür durumlarda tevkifat uygulaması açısından öncelikle bakılması gereken konu, işin kalan kısımlarının yıllara sari inşaat işi niteliğini taşıyıp taşımadığıdır.

Konu ile ilgili olarak İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı’nın06.06.2011 tarih ve
B.07.1.GİB.4.34.16.01-GVK 42-621 numaralı özelgesinde; Yıllara sari inşaat ve onarım işi kapsamında sözleşme imzalanan … San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin yükümlülüklerini tam olarak yerine getirmemesi üzerine, işin kalan kısımları için yeni bir sözleşme imzalanarak … Ltd. Şti.’ne ihale edilen kısmın yıllara sari olmaması halinde bahse konu iş Gelir Vergisi Kanununun 42 nci maddesi kapsamında değerlendirilmeyeceği gibi söz konusu işe ilişkin hakediş ödemeleri üzerinden de Kurumlar Vergisi Kanununun 15 inci maddesi kapsamında tevkifat yapılmayacaktır.

III- SONUÇ

Yıllara sari inşaat, onarım ve yapım işleri dolayısı ile bu işleri yapanlara (Kurumlar dahil) ödenen istihkak bedellerinden 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun 94’ncü maddesinin 3’ncü bendine göre %3 gelir vergisi, 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 15.maddesi 1-a bendine göre % 3 kurumlar vergisi tevkifatı yapılacağı hükmü yer almaktadır.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 42. maddesine göre; yıllara sari inşaat ve onarım işlerinde kar veya zarar işin bittiği yıl kati olarak tespit edilmekte ve kar veya zararın tamamı o yılın geliri sayılmaktadır. Yıllara sari inşaat ve onarım işinde kazancın, normal ticari kazançlardaki hesap döneminden farklı olarak işin bitimde vergilendirilmesi vergi tahsilatında gecikmelere yol açabilmektedir. Bazen yıllarca devam eden inşaat ve onarım işi sırasında mükellefiyetin çeşitli nedenlerle son bulması nedeniyle vergi tahsilatı imkanı da ortadan kalkabilmektedir. Kanun koyucu, yukarıda zikredilen ve benzeri diğer nedenleri dikkate alarak, bir tür vergi güvenlik müessesesi olarak, birden fazla takvim yılına sirayet eden inşaat ve onarım işleri kapsamına giren işler dolayısıyla, bu işleri yapanlara (kurumlar dahil) ödenen istihkak bedellerinden vergi tevkifatı yapılması şeklinde bir sistem öngörmüştür. Yazımızda tevkifat uygulamasına ilişkin olarak özellik arz eden durumlar ana başlıkları ve konuya ilişkin idarenin görüşleri de dikkate alınarak açıklanmaya çalışılmıştır.

KAYNAKÇA

1-193 Sayılı Gelir Vergisi Kanunu

2-5520 Sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu

3- İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığının 04.05.2012 tarih ve 42-1528 sayılı özelgesi.

4- İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı’nın 24.05.2010 tarih ve B.07.1.GİB.4.34.16.01-GVK 42-130 numaralı özelgesi

5- Trabzon Vergi Dairesi Başkanlığı’nın 22.08.2011 tarih ve B.07.1.GİB.4.61.15.01-606-100-2010-107 numaralı özelgesi

6-T.C. Maliye Bakanlığı’nın 27.04.2006 tarih ve 07.1.GİB.0.40/4076-112/ 31824 numaralı özelgesi

 7-Danıştay’ın 8.6.1994 tarih ve E.1994/581, K.1994/3495 sayılı kararı

8-T.C. Maliye Bakanlığının 24.12.1984 tarih ve 22123 sayılı muktezası

9-Ankara Vergi Dairesi Başkanlığı’nın 16.05.2012 tarih ve
B.07.1.GİB.4.06.17.01-130[2011-2-24-02]-571 numaralı özelgesi

10-Zonguldak Vergi Dairesi Başkanlığı’nın 07.10.2010 tarih ve
B.07.1.GİB.4.67.15.01-2010-GVK-94-KVK-15-15 numaralı özelgesi

11-Adana Vergi Dairesi Başkanlığı’nın 13.03.2013 tarih ve
19341373-120[ÖZELGE-2012/7]-29 numaralı özelgesi

12-İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı’nın 06.06.2011 tarih ve
B.07.1.GİB.4.34.16.01-GVK 42-621 numaralı özelgesi

04.01.2019

Kaynak: www.MuhasebeTR.com

/ Yazar: admin / Genel/ • / 0 Yorum

Teşvik Belgesi Kapsamında Satış Yapanlar Dikkat (1.600 TL Cezası Var!)

Bilindiği üzere, 3065 sayılı KDV Kanununun (13/d) maddesine göre, Yatırım Teşvik Belgesi sahibi mükelleflere, belge kapsamında yapılan makine ve teçhizat teslimleri KDV’den istisnadır. Yine söz konusu teslimlerin, teslimin yapıldığı ilgili ay KDV beyannamesinde beyan edilmesi ve yine bu teslimin,  “yatırım teşvik belgesi kapsamında makine teçhizat istisnası bildirim formu” doldurularak internet vergi dairesi üzerinden bildiriminin yapılması gerekmektedir.

İnternet Vergi Dairesinin, internet sitesinde yapılan güncelleme sonucu, söz konusu bildirim formunun bulunduğu sekme değiştiğinden, birçok meslektaşımız söz konusu bildirim formunu dolduramadılar. Bu durum, bildirim zorunluluğu ortadan kalktı mı sorusunu akıllara getirdi. Ancak bu yönde bir düzeleme söz konusu değil yani bildirim zorunluluğu da cezası da devam ediyor.

Örneğin; A işletmesi 3 Ocak 2019 tarihinde Teşvik Belgesi sahibi B İşletmesine, 3065 sayılı KDV Kanununun (13/d) maddesi kapsamında satış yapmış ise, satışa ilişkin düzenlenen faturanın, Ocak/2019 dönemi KDV beyannamesinde beyan edilmesi yine ayrıca söz konusu satışın, Ocak/2019 dönemi KDV beyannamesinin verilme süresi içinde, internet vergi dairesi üzerinden “yatırım teşvik belgesi kapsamında makine teçhizat istisnası bildirim formu”  ile bildiriminin yapılması gerekmektedir.

Satıcı A İşletmesi tarafından söz konusu satışın, Ocak/2019 dönemi KDV beyannamesinin verilme süresi içinde, internet vergi dairesi üzerinden bildiriminin yapılmaması durumunda, söz konusu İşletmeye, 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu’nun Mükerrer 355/1-1 maddesi gereği, 2019 yılı için 1.600 TL tutarında Özel Usulsüzlük Cezası uygulanacaktır.

BİLDİRİM FORMUNU DOLDURMAYI UNUTMAYIN

Özel usulsüzlük cezası ile karşılaşmamak için teşvik belgesi kapsamında yapılan satışa ait bildirim formunu aşağıdaki şekilde doldurmayı unutmayın.

1-İnternet Vergi Dairesi Giriş ekranına aşağıdaki link üzerinden giriş yapılmalıdır. https://intvrg.gib.gov.tr/

2-Kullanıcı Girişi seçilerek; kullanıcı adı, parola ve şifre girilmelidir.

3- Sol en alt köşede “KDV İade İşlemleri” grubundan en alt satırdaki KDV İstisna Belgesi İşlemlerisekmesi seçilmelidir.

4- Bu sekme açıldıktan sonra “9-B Yatırım Teşvik Belgesi Kapsamındaki Makina Teçhizat İstisnası Bildirim Formu Girişi (Satıcılar İçin)” sekmesi seçilmelidir.

5- Bu sekme içerisine girildiğinde; Vergi Dairesi seçimi yapılarak, Giriş butonuna tıklanarak işlem devam ettirilmelidir.

04.01.2018

Kaynak: www.MuhasebeTR.com