Yıl: 2019

Cevap:

1. Uzlaşma vakı olduğu takdirde, uzlaşma tutanağı vergi ve cezaların ödeme zamanlarından önce ilgiliye tebliğ edilmişse kanuni ödeme zamanlarında; ödeme zamanları kısmen veya tamamen geçtikten sonra tebliğ edilmişse ödeme süreleri geçmiş olanlar uzlaşma tutanağının tebliğinden itibaren bir ay içinde;

2. Uzlaşma vaki olmadığı takdirde, 213 sy. Kanunun 112 ve 368 inci maddeleri hükümleri ile 2577 sayılı İdari Yargılma Usulü Kanununun 27 nci maddesinin 8 numaralı bendi hükmü dairesinde;Ödenir.

Dr. Koray ATEŞ
korayates@muhasebetr.com

(07.11.2019)

Kaynak: www.MuhasebeTR.com

Sigortalımız 2001 yılında doğum yapmış,2 yıllık doğum borçlanması yapmak istiyor.2001-2002 yıllarına denk gelen bu sürelere göre doğum borçlanmasının emekli aylığına etkisini soruyor.

Özellikle emeklilikte tüm süreler dikkate alındığı için sigortalı da tek doğum borçlanmasını etkisi borçlanma miktarına göre değişecektir.

Bunu da ezbere değil mal edilecek dönemlerin prime esas tavan ve taban değerleri,ayrıca oranlamasını da bilmek gerekiyor.

TAVAN	TABAN	ORANLAMA
2.340.000.000,00	11.250.000.000,00	4,81
3.429.115.740,00	17.145.578.700,00	5

BORÇLANMA TABLOSU

BORÇLANMA	GÜNLÜK	AY	24 AY
1 KATI	27,29	818,7	19648,8
2 KATI	54,58	1637,4	39297,6
3 KATI	81,87	2456,1	58946,4
4 KATI	109,16	3274,8	78595,2
5 KATI	136,45	4093,5	98244

 

SİGORTALININ TABLOSU

yıl	gün	abo	gösterge/kazanç
1999	2219	54,80%	14275
2008/09	887	47%	1.026,60
2008/10	2669	33,45%	2.637,00
	5775

 

Yukarıdaki tabloya göre borçlanma olmazsa bağlanacak emekli aylığı ek ödeme dahil..1.881.-TL.

Borçlanma miktarlarına göre max emekli aylığına etkisi..546 .-TL.

Asgari Ücretin 2 Katı olursa..163.-TL.

Asgari Ücretin 3 Katı olursa..295.-TL.

Asgari Ücretin 4 Katı olursa..427.-TL.

Asgari Ücretin 5 Katı olursa..546.-TL.

Etkisi olacaktır.

Bunun teknik olarak hesaplamasını yapan uzmandan destek almanız halinde emekli aylığına etkisini,borçlanma tutarı ile orantılayarak bulabilir,doğru cevabı alırsınız.

(Alitezel | 07.11.2019)

 

Kaynak: http://www.muhasebetr.com/ulusalbasin/haber_oku.php?haber_id=27792

Elektronik defteri iki döneme ayırıyorum 2020 öncesi ve sonrası. 2020 sonrasında bildiğiniz üzere elektronik defterin bir kopyasının mükellefler dışında muhafaza edilmesi zorunluluğu geldi. Artık defterlerdeki zayi olayını nadiren görebilecek gibiyiz. Benim anlatacaklarım ise 2020 öncesi üretilen elektronik defterleri ilgilendiriyor. Bu döneme ilişkin defterleriniz zayi olduğunda aşağıdaki adımları izlemeniz lazım:

1 – Durum Tespiti: Elektronik defterin zarar görmesine veya silinmesine neden olan vakanın tarafsız bir merci tarafından tespit edilmiş olması şartı bulunuyor. Polis tutanağı, itfaiye raporu, veri kurtarma merkezlerinden alınan durum tespit tutanağı gibi,

2- Üretici Firmadan Yazı Alınması:  Bazı durumlarda mükelleflerin kullandıkları (yazılım uyumluluk onayı almış) programın üreticisi firmalardan yazı alması ve bu yazıda defterlerin mükellefin iradesi dışında zarar gördüğünün ifade edilmesi hususu önem arz ediyor,

3– Özel Amaçlı Rapor: Mükellefler ayrıca özel amaçlı bir YMM raporu almak zorunda. Bu raporun YMM sonuç bölümünde yapılacak işlemlerin vergisel anlamda bir kayba neden olmayacağına yönelik YMM’lerimiz taahhütte bulunuyor,

4- Gelir İdaresi Başkanlığına Başvuru: Son olarak bu topladığınız belgelerle Gelir İdaresi Başkanlığına başvuruyorsunuz ve Başkanlık durumunuzu değerlendiriyor.

Gelir İdaresi Başkanlığı tarafından izin verildiğinde yeniden defter üretip beratlarını alabiliyorsunuz. 2020 öncesi dönemde zayi olan tüm defterlerde bu usulün uygulandığını söyleyebiliriz. Belki farkında değilsiniz ama elektronik defterleriniz zayi olduğunda takip edilmesi gereken bu dört adım, mali dünyanın en önemli bilmecelerinden birisini oluşturuyor. İzin verirseniz açıklayayım.

Ben Yazmadım Kuzenim Yazmış

Tam olarak bu usule nerede denk geldiğiniz çok önemli. Yani vergi kanunlarımızın hangi kısmında böyle bir usule denk geldiğinizi merak ediyorum. Hatta vergi kanunlarını bir kenara bırakmakla beraber bu usule ilişkin bir yönetmelik, bir tebliğ, en basitinden bir özelge okudunuz mu? E-defterin zayi olması durumunda bu usulün takip edilmesini öğütleyen yazılar, konu anlatan meslek mensupları, sirküler çıkartan YMM şirketleri gördüm. Yeti efsanesi gibi kulaktan kulağa yayılıyor. Buna karşın, ben henüz mevzuatımız içerisinde böyle bir usulü göremeyenlerdenim. Vergi Usul Kanunu 242. Maddesinde “Bu Kanunda ve diğer vergi kanunlarında defter, kayıt ve belgelere ilişkin olarak yer alan hükümler elektronik defter, kayıt ve belgeler için de geçerlidir.” der. Türk Ticaret Kanunu’nun 82/7. Maddesi ise aşağıdaki gibidir:

“Bir tacirin saklamakla yükümlü olduğu defterler ve belgeler; yangın, su baskını veya yer sarsıntısı gibi bir afet veya hırsızlık sebebiyle ve kanuni saklama süresi içinde zıyaa uğrarsa tacir zıyaı öğrendiği tarihten itibaren onbeş gün içinde ticari işletmesinin bulunduğu yer yetkili mahkemesinden kendisine bir belge verilmesini isteyebilir. Bu dava hasımsız açılır. Mahkeme gerekli gördüğü delillerin toplanmasını da emredebilir.”

1 seri no.lu Elektronik Defter Tebliğinin 7. maddesinde; elektronik defterlere ait kayıtların bozulması, silinmesi, zarar görmesi, işlem görememesi halleri ile olağanüstü durumların meydana gelmesine ilişkin bir düzenleme bulunmaktadır. Bu düzenleme gereğince durumun on beş gün içinde doğrudan Gelir İdaresi Başkanlığına bildirilmesi ve kayıtların nasıl tamamlayacağına ilişkin ayrıntılı bir plan sunulması gerekmektedir. Bu ayrıntılı planın ne olduğuna ilişkin tek bir açıklama yoktur. Türkiye’de birçok şeyin plansız programsız olmasından dert yananlar var. Oysa, vergi okur yazarlığı artsa ve bu arkadaşlar şu hükmü görseler, planlı olmaya ne kadar değer verildiğini anlayabilirlerdi.

Merakınızı gidermek için bu usulü görebileceğiniz yeri söyleyeyim: Gelir İdaresi Başkanlığı tarafından mükellef sorunlarının cevaplandığı forum.efatura.gov.tr. Dikkatli bakarsanız verilen cevapların altında şöyle bir ifade göreceksiniz.

“Bu forum sitesinde yazılanlar özelge niteliği taşımamaktadır, sadece mükelleflerimize yardımcı olma amaçlıdır. Verilen cevaplar sistemde yapılan güncellemelerle birlikte değişebilmektedir. Cevaplanma tarihine bakınız, daha güncel bir cevap verilmiş olabilir.”

Malumunuz buradaki cevapları çoğunlukla bu uygulamaların alt yapısı ile ilgilenen teknik arkadaşlar veriyorlar. Çok sorun yaşarsanız işler, ben yazmadım kuzenim yazdı görünce hemen sildim demek kadar kolay. Eğer ben söylediklerimde haksızsam 1 Sıra No.lu Elektronik Defter Genel Tebliği’nde 3 Sıra No.lu Elektronik Defter Genel Tebliği ile yapılan değişikliği görüşlerinize sunmak isterim.

“E-Defter tutanlar, Vergi Usul Kanununda belirtilen “Mücbir Sebep” halleri nedeniyle e-Defter veya beratlarına ait kayıtlarının bozulması, silinmesi, zarar görmesi veya işlem görememesi ve e-Defter ve berat dosyalarının muhafaza edildiği e-Defter saklama hizmeti veren özel entegratör kuruluşlardan veya Başkanlıktan ikincil örneklerinin temin edilemediği hallerde, söz konusu durumların öğrenilmesinden itibaren tevsik edici bilgi ve belgeleri ile birlikte 15 gün içinde ticari işletmesinin bulunduğu yetkili mahkemesine başvurarak kendisine bir zayi belgesi verilmesini istemelidir. Mahkemeden zayi belgesinin temin edilmesini müteakip, zayi belgesi ile birlikte durumun Başkanlığa yazılı olarak bildirilmesi ve Başkanlık tarafından istenilen bilgi ve belgelerin (talep edilecek bilgi ve belgeler e-Defter Uygulama Kılavuzunda açıklanır) ibraz edilmesi halinde, mükelleflerin zayi olan e-Defter kayıtlarının yeniden oluşturulması ve bunlara ait yeni oluşturulan e-Defter ve berat dosyalarının e-Defter uygulaması aracılığı ile Başkanlık sistemine yeniden yüklenmesi için Başkanlık tarafından yazılı izin verilir.”

Bu tebliğle en başından beri olması gereken usulün, 2020 yılında ancak devreye girdiğini ve takip edilmesi gereken adımların mükelleflere tebliğ düzeyinde açıklandığını görüyoruz. Kanun gereği e-defter için ayrı bir usul belirleyebilirsiniz. Buradaki en önemli sorun öncelikle bir usul belirlemelisiniz. Galiba bu atlandı.

Program Üreticisinden Alınan Yazı

Bazı mükelleflerden istenen “mükellefin iradesi dışında defterler zarar görmüştür” yazısının bu bilmecenin en gizemli parçalarından biri olduğunu düşünüyorum. Tam olarak ulaşılmak istenen amacı anlamak zor. Yazılım uyumluluk onayı alınması, e-defter üretme ve berat yükleme sürecinin bir simülasyonu. Başkanlığın elinde hiçbir programın satır satır kodları bulunmuyor. Bu programların nasıl log tutması gerektiğine ilişkin bir standart yok. Dahası log kayıtlarının değişmezliğini sağlayacak veya log kayıtlarının belirli aralıklarla programlar tarafından Başkanlığa gönderilmesini gerektirecek bir zorunluluk da bulunmuyor. Aksini iddia etmiyorum ama program üreticilerinin, defteler mükellef tarafından bilerek silinmiştir dediği bir vaka oldu mu merak ediyorum. Tam tersi durumda bunun doğruluğunu teyit edebileceğimiz bir argüman da elimizde mevcut değil. Bu kadar beyan esaslı olunmaması gerekli. Belki de defter beyan sisteminin ismi buradan gelmiştir diye düşünmüyor değilim.

Özel Amaçlı Raporun Özel Amacı

Değerli meslek mensuplarımız alınmasınlar, özel sektörde kısmen zarar görmüş bir elektronik defter hangi programla açılarak analiz edilebiliyor. Diyelim ki bu defteri açabildik veya harici verilere gittik meslek mensuplarından tam olarak istenen yapılacak işlemlerin vergisel anlamda bir kayba neden olmayacağına yönelik taahhüt verilmesi. Mükellef olarak sahte fatura kullandığımı farz edin. BA bildiriminde bu faturaya yer vermedik. Sonra sahte fatura temin ettiğimiz alt mükellefin incelemeye alındığını öğrendik. Defterdeki fatura kaydından kurtulmak için o defter parçasını veri kaybına uğrattık ve henüz sahteci olduğu keşfedilmemiş ikinci bir sahteciden aynı tutarda başka bir fatura temin ettik. Defterde rakamsal olarak bir değişiklik yok. Değerli Yeminli Mali Müşavirlerimiz bu değişliği fark edebilecek hangi araçlara sahipler? Yanlış anlamayın özel amaçlı raporun özel amacını sorgulamak gibi bir niyetim yok. Sadece masanın öbür tarafını merak ediyorum.

Virüs ve Siber Saldırı

Elektronik defterler elektronik verilerden oluştuğundan bu verilerin siber saldırı ve virüsten etkilenme olasılığı her zaman mevcut. Mücbir sebep olarak anılmaya başlayan bu her iki olay da yangın veya sel basması gibi ilahi temellere dayanmıyor olabilir. Örneğin ülkemizde mükelleflerin güvenlik duvarı(firewall) ve virüs tarayıcısı kullanmasına ilişkin doğrudan spesifik bir düzenleme yok. Güvenliği sağlanır demekle de olmuyor. Proxy kullanarak görünürde yurtdışından kendi bilişim sisteminize girip kendi dosyalarınıza zarar verebilirsiniz. Bu iş için Usb’den ayağa kaldırılabilen Tails gibi bir işletim sistemini ve brute force saldırısını taklit edecek şekilde brutus yada benzeri bir aracı kullanabilirsiniz.  Yurtdışından böyle bir hizmet dahi satın alabilirsiniz. Sonuçta size yardım edecek çok sayıda hacker grubu var. Bu kadar zahmet etmek istemiyorsanız sisteminizdeki önemli dosyaları yedekledikten sonra kendinize bir adet fidyeci(ransomware) virüs bulmalısınız. İnternet kafelerde ara ara filizlenir. Deep web’te kompleks bir aramayla veya kırılmış bir program kullanarak ya da Arif’in Manchester’a attığı golü ararken güzel örneklerine sahip olabilirsiniz. Fidyeci virüslerin bir kısmı gerçekten sanat eseri. Bu kadar kısa bir kodla bir sisteme bu kadar zarar vermek akıl alır gibi değil. Bazı türleri değişken anahtar kullanarak bilgisayarlardaki dosyaları şifreliyor. Sabit anahtarlı şifrelemelerden döndürme kolay olsa da değişken anahtardan dönüş çok zor.

Geçmiş Dönem Defterleri

Virüs ve siber saldırısı senaryoları kafa ağrısına neden olmadan e-defterin zayi edilmesinin sadece iki yolu. Boş bir zamanımda bu yöntemleri sekize dokuza kadar çıkarmayı başardığımı söyleyebilirim. Kimsenin aklına karpuz kabuğu düşürmek istemem çünkü diğerleri bunlardan daha basit yöntemler. Sonuçta elektronik defterin imza değerini berata kaydettikten sonra muhafazasını sadece mükellefe bırakmak ve tarafsız bir mecrada yedek tutma zorunluluğu getirmemek büyük bir mimari dehayı gerektiriyor. İşin ilginç yanı eskiden kağıt ortamındaki defterde bir kazıntı silinti olduğunda anlayabiliyordunuz. Elektronik defterde ise sadece defterin değiştiğini tespit edebiliyorsunuz, içinde bir bitlik değişiklik de yapılmış olabiliyor tamamı da değişmiş olabiliyor. Değişen bilginin ne olduğunu ve değişikliğin yerini tespit etmek sadece deftere bakarak hemen hemen imkânsız. Yani çok kolay zayi edilebilir ve çok kolay değiştirilebilir elektronik defterlerimiz var ve mükelleflerimize emanet. Onlara iyi bakın çünkü bu son tebliğde bu defterlerin yedeklerinin alınmasına ilişkin bir karar alınmadı.

07.11.2019

Kaynak: www.MuhasebeTR.com

Bu makalemizde ;Bilanço usulüne tabi şirketlerin geçmiş yıl zararları hesabında yer alan tutarların  geçmiş yıllar  kârları ve/veya yasal yedekler hesabında yer alan tutarlardan  mahsup edilmesi işleminin kâr dağıtımı sayılıp sayılmayacağı ve tevkifata tabi olup olmayacağı hususu incelenecek ve konu hakkında T.C.Gelir İdaresi Başkanlığı İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı Gelir Kanunları Gelir ve Kurumlar Vergileri Grup Müdürlüğü’nün 17.05.2019 Tarih 62030549-120(94-2019/605)-E.419438 sayılı özelgesi paylaşılacaktır.

5520 sayılı  Kurumlar Vergisi Kanununun 6/1inci maddesinde,kurumlar vergisinin mükelleflerin bir hesap dönemi içinde elde ettikleri safi kurum kazancı üzerinden hesaplanacağı ve 6/2 inci maddesinde ,safi kurum kazancının tespitinde ,Gelir Vergisi Kanununun ticari kazanç hakkındaki hükümlerinin uygulanacağı hükme bağlanmıştır.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun’’ Bilanço esasında ticari kazancın tespiti’’ başlıklı 38 inci maddesinin birinci fıkrasında , bilanço esasına göre ticari kazancın ,teşebbüsteki öz sermayenin hesap dönemi sonunda  ve başındaki değerleri arasındaki müspet fark olduğu,bu dönem zarfında sahip veya sahiplerce işletmeye ilave olunan değerlerin bu farktan indirileceği , işletmeden çekilen değerlerin ise farka ilave olacağı belirtilmiştir.

Yine Gelir Vergisi Kanununun 94 üncü maddesinde, maddede belirtilen kişi ve kurumların bentler halinde sayılan ödemeleri (avans olarak ödenenler dahil) nakden veya hesaben yaptıkları sırada istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben tevkifat yapmaya mecbur oldukları belirtilmiştir.

Gelir Vergisi Kanunu açısından  vergiyi doğuran olay, gelirin elde edilmesi ile gerçekleşmekte olup,elde etme , geliri oluşturan kazanç ve iratlara hukuken ve iktisaden tasarruf edebilme olanağını ifade eder.Gelirin elde edilmesi ticari ve zirai kazançlarda tahakkuk esasına ,serbest meslek kazancı,gayrimenkul sermaye iradı ile diğer kazanç ve iratlarda tahsil esasına,menkul sermaye iratları ile ücret gelirlerinde ise hukuki ve ekonomik tasarrufun gerçekleşmesine bağlanmıştır.

Menkul sermaye iradında elde etme; hukuki ve ekonomik tasarruf imkanının doğduğu anda gerçekleşir. Elde etmede asıl ölçü; gelirin gelir sahibinin emrine amade kılınması anlamına gelen ekonomik tasarruf olmakla birlikte, hukuki tasarrufun esas alınması gerekir. Buna göre gelirin sahibi tarafından hukuken talep edilebilir hale geldiği anda ekonomik tasarrufun da doğduğu kabul edilir. Bu itibarla söz konusu menkul sermaye iradı gelirinin fiilen tahsil edilip edilmemesi gelirin elde edilmesine etki etmemektedir.

Şirketlerin kâr dağıtımına ilişkin esaslarını düzenleyen 6102 sayılın YTTK.408/2 nci maddesinin (d) bendinde

Anonim şirketlerde kâr dağıtma yetkisi genel kurula verilmiştir.

Aynı kanunun yedek akçelerle  ilgili hükümlerine 519-523 üncü maddelerinde yer verilmiş olup, 509/2 inci

Maddesinde ‘’ kâr payı  ancak net  dönem kârından ve serbest yedek akçelerden dağıtılabilir’’denilmektedir.

Yukarıda belirtilen hüküm ve  açıklamalara göre, geçmiş yıl zararlarının geçmiş yıl kârlarına ve/veya yasal yedeklere mahsup edilmesi işleminde, nakden veya hesaben yapılmış bir ödeme söz konusu olmadığından, bu mahsup işlemi kâr payı dağıtımı olarak değerlendirilmeyecek ve kâr payı dağıtımına bağlı vergi kesintisi yapılmayacaktır.

Konu hakkında T.C.Gelir İdaresi Başkanlığı İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı Gelir Kanunları Gelir ve Kurumlar Vergileri Grup Müdürlüğü’nün …………. Anonim Şirketi için verdiği 17.05.2019 Tarih 62030549-120(94-2019/605)-E.419438 sayılı özelgesi de bu yöndedir….

07.11.2019

Kaynak: www.MuhasebeTR.com

İş sözleşmesi hem işçi hem de işverene sürekli olarak borç yükleyen bir özel hukuk sözleşmesidir. Sözleşmenin taraflarından herhangi birinin iş akdini bozmak istemesi yani iş ilişkisini sona erdirmesi de her zaman mümkündür. İşte “İhbar Tazminatı” iş sözleşmesini sonlandırmak isteyen tarafın uymakla yükümlü olduğu bildirim sürelerine uymadığında karşı tarafa ödediği bir tazminattır. İş sözleşmesi işçi veya işveren tarafından sonlandırılırken işçinin işyerindeki kıdemine göre, ya belli bir süre önceden bildirimde bulunulması ya da bu süreye ait ücretin diğer tarafa peşin olarak ödenmesi gerekmektedir.

İş Sözleşmesinin Feshi Şarta Bağlanamaz

İş ilişkisinin sona erdirilmesinde fesih bildiriminde bulunulması açısından iş sözleşmesinin niteliği çok etkili değildir. Söz gelimi işçinin; tam süreli, kısmi süreli olarak ya da çağrı üzerine çalışması durumlarında dahi kendisine fesih bildirim süresi tanınması zorunludur.  Öte yandan fesih bildiriminin açık ve belirgin biçimde yapılması zaruridir. Bundan dolayı kural olarak şarta bağlı fesih bildirimi geçerli olmaz.

Kanunda İhbar Tazminatı Tavanı Yok

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir nedeni olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. İş sözleşmesinin haklı fesih kapsamı dışında tek taraflı sona erdirilmiş olması durumunda ve usulüne uygun olarak ihbar süresi tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı hayat bulur.

Hizmet Süresi	Bildirim Süresi	İhbar Tazminatı Tutarı
6 aydan az	2 hafta	2 Haftalık Ücret
6 aydan 1,5 yıla kadar	4 hafta	4 Haftalık Ücret
1,5 yıldan 3 yıla kadar	6 hafta	6 Haftalık Ücret
3 yıldan fazla	8 hafta	8 haftalık Ücret

İhbar tazminatı tabloda belirtildiği üzere çalışma süresine göre değişiklik göstermektedir. Bildirim süreleri taraflarca bildirim süreleri ortadan kaldırılamaz ya da azaltılamaz. Ancak, taraflar bildirim sürelerini sözleşme ile arttırabilirler. Bu bakımdan 4857 Sayılı Kanun’da ihbar tazminatı için bir tavan belirtilmemiştir.

Yargı Kararlarında İhbar Tazminatı Tavanı Uygulanıyor

Yargı kararlarında ise ihbar tazminatına ilişkin üst sınırın hâkim tarafından belirlenmesi gerektiği üzerinde durulmaktadır. Yargıtay ihbar tazminatına ilişkin kararlarında üst sınırın en çok ihbar ve kötü niyet tazminatlarının toplamı kadar olabileceğini belirtmektedir[1].

İhbar Tazminatı Tavanı 32 Haftalık Ücrettir

Yargıtay içtihatlarına göre ihbar tazminatının tavanı, yasal ihbar tazminatına ve kötü niyet tazminatının eklenmesiyle oluşacak miktarı geçmemelidir. Bilindiği üzere kötü niyet tazminatı, ihbar tazminatının üç katıdır. Buna göre 3 yıldan fazla süreyle çalışan bir işçinin sözleşmesi feshedildiğinde, yasal ihbar tazminatı olan 8 haftalık miktara hak kazanır. Aynı işçi için hesaplanacak kötü niyet tazminatı ise ihbar tazminatını üç katı yani (8 hafta x 3=) 24 hafta olacaktır. Son tahlilde örnekteki işçimiz için ihbar tazminatı tavanı 8 hafta + 24 hafta = 32 haftalık ücret olmalıdır.

---

[1]  Yrg. 9. HD.’nin, 21.03.2006 tarih ve E. 2006/109, K. 2006/ 7052 sayılı; Yrg. 9. HD.’nin, 14.07.2008 tarih ve E. 2007/ 24490, K. 2008/ 20203 sayılı; Yrg  9. HD.’nin, 12.03.2009 tarih ve E. 2007/41150, K. 2009/6661sayılı Kararları.

 

07.11.2019

Kaynak: www.MuhasebeTR.com

Bilindiği üzere 5520 sayılı KVK.’nun 32/2. maddesinde “Kurumlar vergisi mükelleflerince, (dar mükellefiyete tabi kurumlarda ticari ve zirai kazançlarla sınırlı olarak) cari vergilendirme döneminin kurumlar vergisine mahsup edilmek üzere Gelir Vergisi Kanununda belirtilen esaslara göre ve cari dönemin kurumlar vergisi oranında geçici vergi ödenir” düzenlemesine yer verilmiştir. Üçer aylık dönemlerde ödenen geçici vergi yıllık beyanname üzerinden hesaplanan gelir vergisinden mahsup edilir. Ayrıca beyannameye dahil kazançlar üzerinden daha önce tevkif yoluyla kesilen vergiler KVK.’nun 34. maddesine istinaden mahsup edilebilmektedir. Dolayısı ile GV. Mükellefleri GVK. 120. Ve 121 madde düzenlemelerine göre geçici vergi ve tevkif suretiyle kesilen vergileri, kurumlar ise KVK. 32. 34. 15. 30. 44. maddeleri ile GVK.’nun ilgili düzenlemeleri doğrultusunda mahsuben ya da nakden iade işlemlerini gerçekleştireceklerdir. Ayrıca Kurumlar Vergisi kanunun 34. maddesinin 5. fıkrasında “Bu maddede belirtilen sınırlar dahilinde mahsup edilecek vergiler, beyanname üzerinden hesaplanan kurumlar vergisinden fazla olduğu takdirde, bu durum vergi dairesince mükellefe yazı ile bildirilir. Aradaki fark, mükellefin söz konusu yazıyı tebellüğ tarihinden itibaren bir yıl içinde başvurusu halinde kendisine iade olunur. Bir yıl içinde başvurmayan mükelleflerin bu farktan doğan alacakları düşer.” ve 7. fıkrasında “Mahsuben iade işlemi, aranan tüm belgelerin tamamlanması şartıyla, yıllık kurumlar vergisi beyannamesinin verildiği tarih itibarıyla yapılır. İkmalen veya re’sen yapılan tarhiyatlarda mahsup işlemi, mahsup talebine ilişkin dilekçe ve eklerinin eksiksiz olarak vergi dairesi kayıtlarına girdiği tarih esas alınarak yapılır. Aranan belgelerin tamamlanması aşamasında yapılan tahsilatlar yönünden düzeltme yapılmaz.” Düzenlemelerine yer verilmiştir.

Konuya ilişkin ayrıntılı açıklamaların yapıldığı 252 Seri no.lu Gelir Vergisi Genel Tebliğinin birinci bölümünde tevkif yoluyla kesilen vergilerin mahsup ve iadesine ilişkin açıklamalara ver verilmiştir. Buna göre Gelir Vergisi Kanununun 121 ve Kurumlar Vergisi Kanununun 44. maddelerinde; beyannamede gösterilen gelire dahil kazanç ve iratlardan Gelir/Kurumlar Vergisi Kanunlarına göre kesilmiş bulunan vergilerin, beyanname üzerinden hesaplanan gelir/kurumlar vergisine mahsup edileceği, mahsubu yapılan miktarın gelir/kurumlar vergisinden fazla olması halinde aradaki farkın vergi dairesince mükellefe bildirileceği ve mükellefin tebliğ tarihinden itibaren bir yıl içinde müracaatı üzerine kendisine red ve iade olunacağı belirtilmiştir. Tebliğin 1.3.1. mahsup yoluyla iade bölümünde kurumlar vergisinden mahsup sonunda arta kalan kısmın diğer vergilere mahsubunun, tutarına bakılmaksızın, inceleme raporu ve teminat aranılmadan yerine getirileceği hükmü yer almaktadır. Sözü geçen tebliğ mükellefin muaccel (ödenebilir) hale gelmiş vergi borcunun bulunmaması halinde, iade alacağının sonraki dönemlerde muaccel hale gelecek vergi borçlarına mahsubunu da mümkün kılmaktadır. Tebliğin 1.3.2. bölümünde yapılan açıklamalara göre nakden iadelerde 10.000,00 TL için inceleme raporu ve teminat aranmadan, 100.000,00 TL.’na kadar olan kısmı için 252 Sıra No.lu G.V. Genel Tebliği’ne göre inceleme yetkisi bulunanlarca yapılacak inceleme raporuna göre yerine getirileceği, 100.000,00 TL.’nı aşan kısmın iadesinin ise denetim elemanlarınca düzenlenen vergi inceleme raporu sonucuna göre yerine getirileceği düzenlenmiştir.

Yine tebliğin ikinci kısmında Geçici Verginin mahsubu ve iadesine ilişkin açıklamalar yapılmıştır. Buna göre Gelir Vergisi Kanununun mükerrer 120. maddesinde; üçer aylık dönemler halinde tahakkuk ettirilerek tahsil edilen geçici verginin, yıllık beyanname üzerinden hesaplanan gelir vergisinden mahsup edileceği, mahsup edilemeyen tutarın mükellefin diğer vergi borçlarına mahsup edileceği, bu mahsuplara rağmen kalan geçici vergi tutarının da o yılın sonuna kadar yazılı olarak talep edilmesi halinde mükellefe red ve iade edileceği belirtilmiştir. Bu esasların kurumlar vergisi mükellefleri açısından da geçerli olduğu ifade edilmiştir. Geçici verginin mahsup edilmesi için ödenmesi şarttır. Tebliğin 2.3. Diğer Vergi Borçlarına Mahsup veya Nakden İade bölümünde Gelir Vergisi Kanununun mükerrer 120. maddesi hükmü uyarınca, mahsup işleminin yapılabilmesi için yazılı başvuru şartının aranmayacağı, söz konusu mahsup işleminin 6183 sayılı Kanunun 47. maddesi hükmü de dikkate alınarak ilgili vergi dairesince re’sen yapılacağı ifade edilmiştir.

Mükelleflerin, tevkif yoluyla ve nakden ödenen geçici vergileri hangi amme alacaklarına mahsup edilecekleri konusunda oluşan tereddütleri nedeniyle Maliye Bakanlığına bağlı daireler marifetiyle konu hakkında görüşler verilmiştir.

Antalya Vergi Dairesi Başkanlığı tarafından ödenen geçici verginin mahsubu ile alakalı olarak 09.07.2019 tarihli mukteza verilmiştir.  Muktezada ödenen geçici verginin yıllık beyannameden mahsup edildikten sonra kalan kısmının diğer amme alacaklarına mahsubuna dair açıklamalar aynen aşağıdaki gibidir;

“………Öte yandan, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun “Tahsil edilen amme alacaklarından yapılacak reddiyat sebebiyle mahsuplar” başlıklı 23 üncü maddesinde “Tahsil edilip de kanuni sebeplerle reddi icabeden amme alacakları, istihkak sahiplerinin reddiyatı yapacak olan amme idaresine olan muaccel borçlarına mahsup edilmek suretiyle reddolunur…” hükmü yer almaktadır. Anılan Kanun maddesinin, amme idaresi lehine getirdiği hükümle, amme alacağının korunmasına öncelik verilmiştir. Madde, borçlunun vergi dairelerine muacceliyet (ödenebilirlik) kazanmış borcu bulunması halinde, iadesi gereken amme alacağının bu borçlara mahsup edilmesi ve bakiyesinin borçluya nakden iade edilmesi sonucunu getirmektedir.

Diğer taraftan, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Primlerin ödenmesi” başlıklı 88 inci maddesinin onaltıncı fıkrasında “…6183 sayılı Kanunun 23 üncü maddesine göre Maliye Bakanlığına bağlı tahsil dairelerince reddiyat yapılması durumunda anılan maddenin birinci fıkrasına göre yapılacak mahsuptan sonra Kurumun prim ve diğer alacaklarından muaccel olanlara mahsup yapılır. Kurumun tahsil ettiği prim ve diğer alacaklardan reddi icap edenler, istihkak sahiplerinin Kuruma olan muaccel borçlarına mahsubundan sonra Maliye Bakanlığına bağlı tahsil dairelerine olan muaccel borçlara mahsup edilmek üzere reddolunur. Bu suretle yapılan ödemelerde, reddedilen tutarın Kuruma ve/veya alacaklı tahsil dairesinin hesabına geçtiği tarihte ödeme yapılmış sayılır. Bu fıkranın uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar Maliye Bakanlığı ile Kurum tarafından müştereken belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, 23/12/2017 tarihli ve 30279 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Seri:A Sıra No:9 Tahsilat Genel Tebliği ile Seri:A Sıra No:1 Tahsilat Genel Tebliğinde yapılan değişiklikle Tebliğin Birinci Kısım, İkinci Bölümüne “VI. Tahsil Edilen Amme Alacaklarından Yapılacak Reddiyat Sebebiyle Mahsuplar” başlıklı bölüm eklenmiş ve söz konusu bölümde 6183 sayılı Kanunun 23 üncü maddesi ile 5510 sayılı Kanunun 88 inci maddesinin onaltıncı fıkrasının uygulanmasına ilişkin açıklamalara yer verilmiştir.

Bu hüküm ve açıklamalara göre, 2018 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde hesaplanan kurumlar vergisinden mahsup edildikten sonra kalan ödenen geçici vergi kaynaklı iade alacağınızın;

– öncelikle Bakanlığımıza bağlı tüm tahsil dairelerine olan muaccel borçlarınıza mahsup yapılması,

– bu mahsup sonrası kalan bir tutarın bulunması halinde bu tutarın, alacaklı amme idaresi olan Devletin gümrük mevzuatından doğan amme alacaklarını takiple görevli Ticaret Bakanlığına bağlı tahsil dairelerine bulunan muaccel borçlarınıza mahsup edilmesi,

– bu mahsup sonrasında da iadesi gereken bir tutarın bulunması halinde Sosyal Güvenlik Kurumuna (SGK) olan ve 6183 sayılı Kanuna göre takip edilen muaccel prim ve diğer borçlarınıza ödenmek üzere SGK’ya aktarılması gerekmektedir………..”

Verilen muktezada görüleceği kurumlar vergisi beyannamesinde mahsup edildikten sonra kalan ödenen geçici vergi kaynaklı iade alacağının SGK.’na olan borçlarına mahsubu mümkündür.

Ancak tevkif yoluyla kesilen vergilerin yıllık beyannamedeki mahsuplar sonunda kalan kısmının yalnızca diğer vergi borçlarına mahsubuna imkan tanınmış olup, vergi borcu niteliğinde bulunmayan idari para cezaları ile anılan tebliğde mahsubunun talep edilebileceğine dair 252 sayılı GV. Genel Tebliğinde ve diğer mevzuatta herhangi bir açıklamaya olmadığından SGK Prim borçlarına mahsubundan söz edilemeyecektir. Bu konu hakkında da Ankara Vergi Dairesi Başkanlığı tarafından verilen 13.05.2013 tarihli muktezada aşağıdaki açıklamalara yer verilmiştir.

“………Bu hüküm ve açıklamalara göre, tevkif yoluyla kesilen vergilerin kurumlar vergisi beyannamesindeki mahsuplar sonunda kalan kısmının, vergi borcu kapsamında değerlendirilen 492 sayılı Harçlar Kanunu hükümlerine göre ödenmesi gereken harç borçlarınıza mahsubunun talep edilmesi halinde, iade talebinizin mahsuben iade esaslarına göre yerine getirileceği tabiidir. Ancak, 252 seri nolu Gelir Vergi Genel Tebliğinde, tevkif yoluyla kesilen vergilerin yıllık beyannamedeki mahsuplar sonunda kalan kısmının yalnızca diğer vergi borçlarına mahsubuna imkan tanınmış olup, vergi borcu niteliğinde bulunmayan idari para cezaları ile anılan tebliğde mahsubunun talep edilebileceğine dair herhangi bir açıklamaya yer verilmeyen SSK Prim borçlarına mahsubu mümkün bulunmamaktadır……”

Yukarıda yapılan açıklamalar ve Vergi Daireleri tarafından verilen görüşlere göre nakden ödenen geçici vergi ile tevkif yoluyla ödenen vergilerin mahsubunda farklılık bulunmaktadır. Özellikle Maliye Bakanlığı bünyesinde yer alan vergilere mahsup açısından ödenen geçici vergi ile tevkif edilen vergi yönünden ayrım yoktur. Ancak Sosyal Güvenlik Kurumuna olan borçlar açısından, nakden ödenen geçici verginin mahsubu mümkün olabilmektedir.

Kaynak;

252 Sayılı GV. Genel Tebliği

09.07.2019 tarih ve 49327596-125.32[KVK.2019.ÖZ.33]-E.125694 sayılı özelge

13.05.2013 tarih ve 38418978-125[34-12/6]-441 sayılı özelge

07.11.2019

Kaynak: www.MuhasebeTR.com

Katma değer vergisinin Türkiye vergi hukukunda yerini aldığı ilk yıllarda ihracatın ekonomi için baskın kılınmaya çalışılan önemi, dış satım yoluyla ülkeye gelir sağlama çabası açısından katma değer vergisi iade sisteminin kurgusunu gerekli kılmıştır.

Katma değer vergisi iade sistemi, ihracat yönünden ihraca konu değerin bünyesinde biriken yüklenilmiş katma değer vergisinin mükellefe iadesi şeklinde çalışır. Bu sistemde varış ülkesi ilkesi gereği ihracat sırasında vergi hesaplanmaz.

Dolayısıyla yüklenilen vergilerin indirilebileceği bir hesaplanan katma değer vergisi olmadığından yüklenilen vergiler yönünden iade sistemi işletilir.

1985 yılında hukukumuza giren katma değer vergisi, ekonomik yaşamda fiyat yapısının vergi kadar yükselmesi sonucunu doğurduğundan, ticari işlemlerin belgesiz yapılmaması, o günlere değin işlemler için belge almayan taraflar için belge istemeyi özendirmek üzere ücretlilere vergi iadesi gibi sistemler de uygulanmıştır.

Katma değer vergisi, herhangi bir tarafın gelirini ya da giderini temsil etmemekle birlikte ekonomik yaşamda bir anda fiyatların vergi ile birlikte yüksek seyretmesi algısı oluşturmuş, bu algı reel olarak da hazine adına tahsil edilse de hazineye intikal için ödense de yükümlüler yönünden “bir yük” olarak değerlendirilmiştir.

Katma değer vergisi hesaplayarak hazineye vergi idaresi aracılığıyla bildiren yükümlüler, bu vergilerinden indirebildikleri verginin düşük olduğu ve ödenecek vergi yüklerinin yüksek kabul edildiği süreçlerde, ödenecek vergi tutarını en aza indirmenin bir yöntemi olarak gerçekte bir işleme dayanmayan belgeler temin etmeye başlamışlardır. Bu belgeler piyasada anıldığı şekliyle “naylon fatura” kavramıyla betimlenmiştir.

Naylon fatura zaman içinde vergi literatüründe de yer bulmuştur. Bir nükte unsuru olarak da faturanın naylon değil kağıt olduğu değerlendirmelerine değin yanılsamalar da yaşanmıştır.

Hukukun tanımıyla sahte belge olan naylon fatura, kavramsal olarak zamanla terkedilmiş, sahte belge, içeriği yanıltıcı belge betimlemeleri ağırlık kazanmıştır.

Katma değer vergisinin uygulanmaya başladığı günlerden bugüne ekonomik sistemde sahte veya içeriği yanıltıcı belgenin güncelliğini yitirmediği bilinmektedir.

Yoğun olarak vergi oranlarının yüksekliği nedeniyle bazı kullanıcıları tarafından bir zorunluk olarak da değerlendirilen sahte veya içeriği yanıltıcı belge, etkin mücadele çabalarının geliştirilmesine karşın tedavüldedir. Vergi denetim birimlerinin iş yükleri içindeki yerinin kendini koruduğu bilinmektedir.

Bir karışmış yün yumağı olarak değerlendirdiğimiz bu türdeki belge tedavülünün en aza indirilmesi için baskın olarak vergi oranlarının düşürülmesi yaklaşımı sunulmaktadır. Ancak vergi oranlarının düşürülmesi, sektörlere göre sıfır oran uygulanması durumunda dahi tedavülün tatminkar düzeyde azaldığına ya da azalacağına dair önemli veriler de bilinmemektedir.

Sahte veya içeriği yanıltıcı belge tedavülüne dair etkin çözümün, vergi oranlarındaki değişikliğe dair esnekliğin düşük olduğu dikkate alındığında, üretim ve ticaret birimleri zincirlerinin ilk halkadan itibaren cari denetimler ile süreğen şekilde izlenmesi ile başlatılması gerektiği kanaatindeyiz. Teslim ve hizmet unsurlarının katma değer oluşum süreçlerine dair zincirin bir bütün olarak cari denetimlerle kontrolü etkin kılınmadıkça, farklı nedenlerle vergi oranları değişikliklerinden bağımsız olarak sahte veya içeriği yanıltıcı belge tedavülü sürecektir.

NOT: Makalemiz www.vergisorunlari.com.tr adresinde yayınlanmıştır.

07.11.2019

Kaynak: www.MuhasebeTR.com

A) NEDİR BU E-ARŞİV FATURA?

1) E-Arşiv fatura uygulamasına dâhil olan mükellefler tarafından,

2) E-Fatura uygulamasına dâhil olmayanlara ve en az 2 nüsha olarak düzenlenen,

3) Alıcının talebine göre kâğıt veya elektronik ortamda iletilebilen,

4) Düzenleyenin elektronik ortamda muhafaza ve ibraz ettiği,

5) Kâğıt ortamdaki fatura ile aynı hukuki niteliklere sahip bir belgedir.

B) E-ARŞİV FATURA UYGULMASINA DÂHİL OLACAKLAR

1) E-Fatura uygulamasına dâhil olan mükellefler, 01.01.2020 tarihine kadar

2) Tebliğin yayım tarihi itibariyle ihtiyari olarak E-Fatura uygulamasına geçmiş mükellefler, 01.01.2020 tarihine kadar

3) Aracı hizmet sağlayıcıları, internet ortamında ilan yayımlayanlar ile internet reklamcılığı aracıları 01.01.2020 tarihine kadar (2020 veya müteakip hesap dönemlerinden itibaren işe başlayacak olan mükellefler ise; işe başlama tarihinden itibaren 3 ay içinde)

4) Başkanlık yapacağı analiz ve incelemeler neticesinde; riskli ya da vergiye uyumu düşük olduğu tespit edilen mükellef veya mükellef gruplarını; faaliyet, sektör ve ciro tutarına bağlı olmaksızın, yazılı bildirim yapmak ve geçiş hazırlıkları için en az 3 ay süre vermek suretiyle E-Arşiv Fatura uygulamasına geçme zorunluluğu getirmeye yetkilidir. Kendisine yazılı bildirim yapılan mükellef, belirtilen süreler içinde E-Arşiv Faturaya geçmek zorundadır.

– 509 Numaralı VUK Genel Tebliğinde yer alan V.7 ve VIII. numaralı bölümlerde belirtilen istisnalar haricinde E-Arşiv Fatura göndermek ve almak zorunludur!

C) TEBLİĞİN GETİRDİĞİ EN ÖNEMLİ YENİLİK

Aşağıdaki Durumlarda E-Arşiv Fatura Kesilmesi Zorunludur!

– Karşı taraf vergi mükellefi değilse ve KDV dâhil toplam tutarı 30.000 TL’yi geçiyorsa,

– Vergi mükelleflerine düzenlenenlerde ise KDV dâhil 5.000 TL’yi geçiyorsa,

Örnek: Diyelim Ki Karşı Taraf Vergi Mükellefiyetine Haiz Bir Firma ve Biz Bu Firmaya 5.000 TL Üzeri Fatura Keseceğiz!

E-Fatura ya da E-Arşiv Fatura mükellefiyetimiz olmasa da; vergiler dâhil 5.000 TL üstü keseceğimiz faturayı, E-Arşiv Fatura olarak kesmek zorundayız.

Burada önemli olan bir diğer husus ise; 5.000 TL limitini aşan fatura düzenledik diye E-Arşiv faturayı geçmiş olmuyoruz. Sadece limit üstündeki fatura, E-Arşiv Fatura oluyor.

E-Arşiv Faturanızı;

E-imza ya da mali mühür almadan, Entegratör ile anlaşmaya gerek olmadan,  ebelge.gib.gov.tr üzerinden kesebileceksiniz. Sistem şimdilik aktif değil ama yakın zamanda bu konu netleşecektir.

D) FATURA TUTARINI BÖLEREK, E-ARŞİV FATURA KESME SORUMLULUĞUNDAN KAÇINILABİLİR Mİ?

Aynı gün içinde aynı kişilere düzenlenen faturalar birlikte değerlendirilecek olup, faturaların vergi dâhil toplamının yukarıda belirtilen tutarları aşması durumunda; söz konusu faturaların E-Arşiv fatura olarak düzenlenmesi ve alınması gerekmektedir.

“Ay içinde birkaç güne bölerim, ertesi gün keserim” diye düşünenlere önerim;

BA-BS formları ile tespiti oldukça kolay, bu yüzden vazgeçin.

E-Arşiv Fatura düzenlenmemesi durumunda VUK 353. Maddesinde öngörülen cezai yaptırımlar uygulanır. (VUK 353. maddesindeki ilgili cezai tutarlar, bir önceki yazımda yer almaktadır)

E) E-ARŞİV FATURADA BULUNMASI GEREKEN BİLGİLER

1) E-Arşiv Faturanın düzenleme tarihi ve belge numarası.

2) E-Arşiv Faturayı düzenleyenin adı/soyadı, varsa ticaret unvanı, iş adresi, bağlı olduğu vergi dairesi ve vergi kimlik numarası.

3) Müşterinin adı/soyadı, ticaret unvanı, varsa vergi dairesi ve vergi kimlik numarası.

4) Malın veya işin nevi, miktarı, fiyatı ve tutarı, vergi türü, oranı ve tutarı.

5) Satılan malların teslim tarihi ve irsaliye numarası.

6)Başkanlık sistemlerinden elektronik ortamda sorgulanması, doğrulanması ve görüntülenmesine imkân vermek üzere, Başkanlık tarafından bilgi içeriği belirlenen karekod veya barkod (Başkanlık tarafından ebelge.gib.gov.tr adresinden yapılan duyuruda belirtilecek tarihten itibaren).

Mükellefler E-Arşiv Fatura üzerindeki zorunlu bilgilere ilave olarak ihtiyaçları doğrultusunda farklı bilgilere de yer verebilir.

F) ELEKTRONİK TİCARET KAPSAMINDA DÜZENLENEN E-ARŞİV FATURALARA İLİŞKİN USUL VE ESASLAR

E-Arşiv Fatura uygulamasına dâhil olan mükelleflerin; internet üzerinden yaptığı satışları E-Arşiv Fatura olarak elektronik ortamda iletmeleri zorunludur. Söz konusu satışa ilişkin E-Arşiv faturanın kâğıt çıktısı irsaliye yerine geçer. ÖKC fatura bilgi fişi ya da sevk irsaliyesinin; sevk edilen malın yanında bulunması gerekir.

Elektronik ticaret kapsamında gerçekleştirilen mal ve hizmet satışlarına ilişkin düzenlenecek E-Arşiv faturalarda aşağıdaki bilgilerin yer alması zorunludur. Ayrıca fatura üzerinde “bu satış internet üzerinden yapılmıştır” ifadesi yer almalıdır.

1. Satış işleminin yapıldığı web adresi
2. Ödeme şekli
3. Ödeme tarihi
4. Mal satışlarında gönderiyi taşıyanın adı soyadı/unvanı ve VKN/TCKN bilgisi
5. Satışa konu olan malın gönderildiği veya hizmetin ifa edildiği tarih
6. İade bölümünde; malı iade edenin adı soyadı, adresi, imzası, iade edilen mala ilişkin cins, miktar, birim fiyat ve tutar

Müşteri aldığı ürünü iade etmek isterse; kendisine gönderilen faturanın arkasında yer alan iadeye ilişkin bilgileri doldurup imzalamak suretiyle satıcıya geri gönderir. (Bu belge satıcı tarafından düzenlenen gider pusulası yerine geçer)

07.11.2019

Kaynak: www.MuhasebeTR.com

Defter Beyan Sisteminde Güncelleme.

Brüt, net ve tahsil edilen tutardan hareketle serbest makbuzunda bulunması gereken bilgileri gösteren “Hesaplama Aracı” defterbeyan.gov.tr adresi ve portalda “Sistem Yönetimi” başlığı üzerinden kullanıma açılmıştır.

DEFTER BEYAN

(03.10.2019)

YAYINLANAN SON MEVZUATLAR:

1. Defter Beyan Sisteminde Güncelleme (03.10.2019)
2. TÜRMOB: Vergide Ayrımcılık Kabul Edilemez (02.10.2019)
3. 6183 Sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci Maddesinin Birinci Fıkrasında Yer Alan Gecikme Zammı Oranının, Her Ay İçin Ayrı Ayrı Uygulanmak Üzere % 2 Olarak Belirlenmesi Hakkında Karar (Karar Sayısı: 1592) (02.10.2019)
4. Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin Kararda Değişiklik Yapılmasına Dair Karar (Karar Sayısı: 1594) (02.10.2019)
5. GİB: Ba-Bs Formu Bildirim Yükümlülüğüne Yönelik Ceza İşlemlerine İlişkin Duyuru (01.10.2019)
6. İhale Sözleşmesinin Devri Halinde Yeni İşyeri Dosyası Tescil Edilmeksizin, Eski İşyeri Dosyasından Bildirim Yapılacak (01.10.2019)
7. Vergi Hatalarında Düzeltme İşlemleri Broşürü (01.10.2019)
8. Vergi Müfettişlerinin Görev Yerlerinin Belirlenmesine Dair Yönetmelik (27.09.2019)
9. İSMMMO ESBİS Duyurusu (25.09.2019)
10. Turizm Payı Uygulaması 1 Ekim 2019 Tarihinden İtibaren Başlıyor (25.09.2019)

http://www.muhasebetr.com/guncelmevzuat/mevzuat_oku.php?mevzuat_id=5090

Bilindiği gibi;

Eski Bağ-Kur’lular ile topluluk sigortasına tabi SSK lılar sağlık hakkından yararlanmak için ayrıca prim ödemek zorundalar idi. Buda nerede ise ödenen primlerin iki katını ödeme anlamına geldiğinden sigortalılar bakımından tercih edilmiyordu.

1.10.2008 dönemi sonrası genel sağlık sigortası yaygınlaştırıldı. Sigortalılar zorunlu olarak GSS kapsamına geçti. Prim ödemeyi seçmek hakkı kaldırıldı. Ayrıca tüm nüfus genel sağlık sigortası kapsamına alındı.

Yeni sistemi yerleştirmek kolay olmayınca, primler azaltıldı, işleyiş biraz daha kolaylaştı. Bazı dönemlerin borçları terkin edildi.

5510 sayılı kanunun geçici 45.maddesi ile gelen düzenleme ile,

Yersiz yapılan sağlık giderlerinin terkini

GEÇİCİ MADDE 45 – (Ek: 10/1/2013-6385/12 md.)

Bu Kanuna göre genel sağlık sigortalısı ya da bakmakla yükümlü olunan kişi kapsamına girmekle birlikte, asli olarak hak etmediği bir kapsamda sağlık hizmeti alanlara 31/1/2012 tarihine kadar verilen sağlık hizmetlerine ilişkin Kurumca tahakkuk ettirilmiş veya ettirilecek borçlar, varsa ilgililerin bu nedenle açtıkları davadan vazgeçmeleri halinde tahsil edilmez. Bu borçlara ilişkin açılmış olan dava ve icra takiplerinden Kurumca vazgeçilir.

Bu hükümle birlikte geçersiz aylıkların iptal edilmesi nedeni ile ödenen aylık dışında SGK tarafından yapılan sağlık harcamaları bu kapsamda kabul eden mahkeme kararları ile yersiz aylık alan kişilere çıkarılan aylık borçları için SGK açtığı davaları kazanırken, iptal edilen aylık döneminde yararlanılan sağlık giderlerine ilişkin davalar bu değişiklik nedeni ile reddedildi.

Ancak Yargıtay 21. H.D. E.2017/ 3770, K. 2018/8719 ve 27.11.2018 tarihli kararları ile  geçersiz sigortalılık nedeni ile ödenen aylıkların iptali halinde aylık ödenen dönemde yararlanılan sağlık hizmetleri nedeni ile kanun değişikliği öncesi dönem içinde SGK’nın istemde bulunabileceği, sağlık giderlerinin terkin edilmeyecek borçlardan olduğu kabul edilmiş oldu. (Karar Yargıtay internet sayfası karar arama bölümünden  alınabilir).

(Alitezel | 03.10.2019)

http://www.muhasebetr.com/ulusalbasin/haber_oku.php?haber_id=27631