/ Yazar: admin / Genel/ / 0 Yorum

2018 Yılı İçin Basit Usule Tabi Mükellefler İçin Uygulanacak İndirim ve İstisnalar

Bilindiği üzere 2019 Şubat dönemi Basit Usule Tabi Mükelleflerin Yıllık Beyannamelerinin beyan dönemi geldi çattı. Basit Usul Mükelleflerinin uygulanabilecek indirim ve istisnaları hakkındaki yazının faydalı olması dileğiyle keyifli okumalar..

Basit Usulde Ticari Kazancın Tespiti Basit usulde ticari kazanç, bir hesap dönemi içinde elde edilen hasılat ile giderler ve satılan malların alış bedelleri arasındaki müspet farktır. Bu fark, faaliyetle ilgili olarak alınması ve verilmesi mecburi olan alış ve giderler ve hâsılatlara ilişkin belgelerde yazılı tutarlara göre hesaplanır.

 Kazancın bu şekilde tespiti sırasında emtia ticareti ile uğraşanlarca;

  • Hesap dönemi sonundaki emtia mevcudunun değeri hâsılata,
  • Hesap dönemi başındaki emtia mevcudunun değeri giderlere ilave edilir. Ancak, kullanılan sabit kıymetler gider yazılmaz ve üzerlerinden amortisman hesaplanmaz.

Ticari kazancı basit usulde vergilendirilen mükellefler, yıllık beyanname ile bildirilecek gelirlerine ilişkin olarak Gelir Vergisi Kanununun 89 uncu maddesinde belirtilen unsurlara ait tutarları şahıs sigorta primleri, eğitim ve sağlık harcamaları, bağış ve yardımlar, engellilik indirimi ve kazanç indirimi vb.) indirim konusu yapabileceklerdir.

Söz konusu indirimlerin yapılabilmesi için, yıllık beyanname ile bildirilecek bir gelirin bulunması ve yapılacak indirimlerin ilgili mevzuatta belirtilen şartları taşıması gerekmektedir.

*** Kazanç İndirimi

MADDE 7 – (1) 193 sayılı Kanunun 89 uncu maddesinin birinci fıkrasına 29/1/2016 tarihli ve 6663 sayılı Kanunun 2 nci maddesiyle aşağıdaki (15) numaralı bent eklenmiştir.  “15. Basit usulde tespit edilen ticari kazançların yıllık 8.000 Türk lirasına kadar olan kısmı (Bu Kanunun mükerrer 20 nci maddesinde yer alan kazanç istisnasından faydalananlar ( Genç Girişimcilerde Kazanç İstisnası ) bu bent hükmünden yararlanamaz. Bu bendin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye Maliye Bakanlığı yetkilidir.).”

5 Mayıs 2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 292 Seri Nolu Gelir Vergisi Genel Tebliği’nde de anılan hükmün uygulamasıyla ilgili açıklamalar yapılmıştır. 

Basit Usul  kazanç istisnası  1 Ocak 2016 tarihinden itibaren elde edilecek gelirlere uygulanmaya başlanmıştır.

2018 yılı için İstisna tutarı 9.000 TL olarak belirlenmiştir.

Ticari kazancı basit usulde tespit edilen mükelleflerin 2018 yılına ait olup 2019 yılında beyan edecekleri  ticari kazançlarına 9.000 TL’lik kazanç indirimi uygulanacaktır. Bu kapsamda;

  • Ticari kazancı basit usulde tespit edilen mükelleflerin beyan ettikleri ticari kazançlara herhangi bir süre sınırı olmaksızın indirim uygulanır.
  •  İndirim, basit usule tabi mükelleflerin sadece ticari kazançlarına uygulanacak olup beyana tabi diğer gelir unsurlarının da (kira geliri, menkul sermaye iradı vb.) bulunması halinde bu gelirlere indirim uygulanmayacaktır. Ayrıca, vergilendirme döneminde kazanç elde edilmemesi veya 9.000 TL’nin altında kazanç elde edilmesi nedeniyle yararlanılamayan indirim tutarı ertesi yıllara devredilmeyecektir
  • Ticari kazancı basit usulde vergilendirilen mükellefler, genç girişimcilere ilişkin 75.000 TL’lik kazanç istisnası ile 9.000 TL’lik kazanç indiriminden birlikte yararlanamazlar
  • Ticari kazancı basit usulde tespit edilen mükelleflerden genç girişimcilere ilişkin kazanç istisnası ile 9.000 TL’lik indirime ilişkin şartları birlikte taşıyanlar, söz konusu istisna veya indirimin hangisinden faydalanacaklarını kendileri belirler.
  • Basit usule tabi mükelleflerin herhangi bir nedenle takvim yılı içerisinde gerçek usule geçmeleri durumunda, 9.000 TL’lik indirimden yararlanmaları mümkün değildir.

• Konu ile ilgili ayrıntılı açıklamalar 292 Seri No.lu Gelir Vergisi Genel Tebliğinde yer almaktadır.

***  Engellilik İndirimi

Basit usulde vergilendirilen engellilerin beyan edilen gelirlerine, Gelir Vergisi Kanununun 31 inci maddesinde yer alan esaslara göre hesaplanan yıllık indirim uygulanacaktır.

Gelir Vergisi Kanununa göre çalışma gücünün asgari % 80’ini kaybetmiş bulunan hizmet erbabı birinci derece engelli, asgari % 60’ını kaybetmiş bulunan hizmet erbabı ikinci derece engelli, asgari % 40’ını kaybetmiş bulunan hizmet erbabı ise üçüncü derece engelli sayılır.

2018 yılında elde edilen basit usule tabi ticari kazancın yıllık beyanname ile beyanında dikkate alınacak engellilik indirimi yıllık tutarları şöyledir:

• Birinci derece engelliler için (1000 TL x 12) 12.000 TL

• İkinci derece engelliler için (530 TL x 12) 6.360  TL

• Üçüncü derece engelliler için (240 TL x 12) 2.800 TL

Engellilik indiriminin uygulamasına ilişkin ayrıntılı açıklamalar 222 Seri No.lu Gelir Vergisi Genel Tebliğinde yer almaktadır.

*** Genç Girişimcilerde Kazanç İstisnası

Gelir Vergisi Kanununda 6663 sayılı Kanunla yapılan düzenleme ile ticari, zirai veya mesleki faaliyeti nedeniyle adlarına ilk defa gelir vergisi mükellefiyeti tesis olunan ve mükellefiyet başlangıç tarihi itibarıyla 29 (yirmi dokuz) yaşını doldurmamış tam mükellef gerçek kişilerin, faaliyete başladıkları takvim yılından itibaren üç vergilendirme dönemi boyunca elde ettikleri bu kazançlarının 75.000 TL’sine kadar olan kısmı maddede belirtilen şartlarla gelir vergisinden müstesna tutulmuştur.

  • İstisnadan, 6663 sayılı Kanunun Resmî Gazete’de yayımlandığı 10/02/2016 tarihinden itibaren ticari, zirai veya mesleki faaliyet nedeniyle adlarına ilk defa gelir vergisi mükellefiyeti tesis olunanlardan Kanunda öngörülen şartları taşıyanlar yararlanır. Dolayısıyla bu tarihten önce işe başlayan mükelleflerin söz konusu istisnadan yararlanmalarına imkân bulunmamaktadır.
  • İstisna, her vergilendirme döneminde yıllık 75.000 TL olarak uygulanacak olup, bir vergilendirme döneminde istisna tutarının altında kazanç elde edilmesi durumunda ise istisnadan yararlanılmayan tutar ertesi yıla devredilmez.
  • Genç girişimcilerde kazanç istisnasından yararlanma şartları ve uygulamaya ilişkin ayrıntılı açıklamalar 292 seri No.lu Gelir Vergisi Genel Tebliğinde yer almaktadır.

***  Vergiye Uyumlu Mükelleflere Vergi İndirimi

Ticari, zirai veya mesleki faaliyeti nedeniyle gelir vergisi mükellefi olan uyumlu mükelleflerin yıllık gelir vergisi beyannameleri üzerinden hesaplanan verginin %5’i, ödenmesi gereken gelir vergisinden indirilir.

Söz konusu indirimden faydalanmak için belirlenen şartlar, Gelir Vergisi Kanunu Mükerrer 121 inci maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre mükelleflerin;

  •  İndirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yıla ait vergi beyannamelerinin kanuni süresinde verilmiş ve bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerin kanuni süresinde ödenmiş olması, (Kanuni süresinde verilen bir beyannameye ilişkin olarak kanuni süresinden sonra düzeltme amacıyla veya pişmanlıkla verilen beyannameler bu şartın ihlali sayılmaz.
  • İndirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yıl içerisinde haklarında beyana tabi vergi türleri itibarıyla ikmalen, re’sen veya idarece yapılmış bir tarhiyat bulunmaması (Yapılan tarhiyatların kesinleşmiş yargı kararlarıyla veya Vergi Usul Kanununun uzlaşma ya da düzeltme hükümlerine göre tamamen ortadan kaldırılmış olması durumunda bu şart ihlal edilmiş sayılmaz.),

Gelir vergisi mükelleflerinin yararlanacağı indirim tutarı, ticari, zirai veya mesleki faaliyet nedeniyle beyan edilen kazançların toplam gelir vergisi matrahı içerisindeki oranı dikkate alınmak suretiyle hesaplanan gelir vergisi esas alınarak tespit edilir.

Vergi indiriminden yararlanan mükelleflerin, öngörülen şartları taşımadığının sonradan tespiti hâlinde ilgili vergilendirme döneminde indirim uygulaması dolayısıyla ödenmeyen vergiler, vergi ziyaı cezası uygulanmaksızın tarh edilir.

 ÖRNEK  :  Mükellefin 2018 yılına ilişkin beyanı ise aşağıdaki gibi olacaktır;

*******2.Derece engelli olduğu varsayılmıştır.

Gayri Safi Ticari Kazanç 45.000,00 TL
Sosyal Güvenlik Primi  4.500,00 TL
Ticari kazanç (45.000 – 4.500) 40.500,00 TL
İndirilecek Hayat Sigortası Prim (3.300 x % 50) 1.650,00 TL
Engellilik İndirimi  (530 x 12) 6.360,00 TL
Kazanç İndirimi 9.000,00 TL
İndirimler Toplamı (2.650 + 5.640 + 8.000) 17.010,00 TL
Kalan (40.500 – 17.010) 23.490,00 TL
Vergiye Tabi Gelir (Matrah) 23.490,00 TL
Hesaplanan Gelir Vergisi  3.958,00 TL
Hesaplanan Vergi İndirimi Tutarı (3.958,00 TL x % 5) 197,90 TL
Ödenecek Gelir Vergisi  3.760,10 TL

11.02.2019

Kaynak: www.MuhasebeTR.com

/ Yazar: admin / Genel/ / 0 Yorum

Madencinin Net Asgari Ücret Hesabı

İş Kanununa tabi olarak çalışan yer altı maden işçilerine diğer işçilere göre bir takım ayrıcalıklar tanınmıştır. Örnek olarak yer altı maden işçilerinin yıllık izinleri dörder gün artırılarak uygulanmaktadır. Yer altı maden işçilerine fazla mesai yaptırılamaz. Ayrıca yer altı maden işçileri bir günde en çok 7,5 saat çalıştırılırlar ve haftalık çalışma süreleri de 37,5 saati aşamaz.

Yer Altı Madencisinden Sosyal Güvenlik Kesintileri Yapılır

Ücret bordrosu hesaplanırken maden işçisinin brüt ücretinin % 14’ü oranında SSK primi işçi payı ve %1’i oranında İşsizlik sigortası işçi payı kesintisi yapılır.

Yer Altı Madencisinin Maaşlarından Vergi Kesilmez

193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun “Ücretlerde” başlıklı 23 üncü maddesinin birinci fıkrasının (3) numaralı bendinde, toprak altı işletmesi halinde bulunan madenlerde cevher istihsali ve bununla ilgili diğer bütün işlerde çalışanların münhasıran yer altında çalıştıkları zamanlara ait ücretlerinin gelir vergisinden istisna edildiği hükme bağlanmıştır.

Yer Altı Madencisi Asgari Geçim İndiriminden Yararlanamaz

Ücretleri diğer ücret kapsamında vergilendirilen hizmet erbabı, Ücret geliri elde etmeyen diğer gerçek kişiler, Başka bir kanun hükmü uyarınca ücretlerinden gelir vergisi tevkifatı yapılmayanlar, Dar mükellefiyet kapsamında ücret geliri elde edenler “Asgari Geçim İndirimi”nden yararlanamazlar.

Yer Altı Madencisinin Net Asgari Ücreti Yüksek Olur

Madencilerin yer altında çalıştıkları zamanlara ait ücretlerinin gelir vergisinden istisna edildiği için net ele geçen asgari ücreti diğer işçilere nazaran daha yüksek olacaktır.

GÖREV Brüt Ücret Sgk Matrahı Sgk İşçi Primi İşsizlik Sigortası İşçi Primi Gelir Vergisi Matrahı Gelir Vergisi AGİ Damga Vergisi Net Ücret
 MADENCİ   2.558,40 TL   2.558,40 TL         358,18  TL         25,58 TL             –   TL             –   TL  *   – TL   2.174,64 TL

Linyit ve Taşkömürü Madencisinin Asgari Ücretleri Farklı Belirlenir

3213 sayılı Maden Kanununa 2014 yılında konulan bir hükümle, linyit ve taşkömürü çıkarılan madenlerde yer altında çalışan işçilere verilecek ücretin, asgari ücretin iki katından az olamayacağı hüküm altına alınmıştır. Bu nedenle net ele geçen asgari ücretleri diğer işçilere ve diğer madencilere nazaran yüksek olacaktır.

GÖREV Brüt Ücret Sgk Matrahı Sgk İşçi Primi İşsizlik Sigortası İşçi Primi Gelir Vergisi Matrahı Gelir Vergisi AGİ Damga Vergisi Net Ücret
 MADENCİ   5.116,80 TL   5.116,80 TL         716,35  TL         51,16 TL             –   TL             –   TL  *   – TL   4.349,29 TL

11.02.2019

Kaynak: www.MuhasebeTR.com

/ Yazar: admin / Genel/ / 0 Yorum

Fiilen Gerçekleşmeyen Kur Farkları Üzerinden Vergi Ödemek veya Zarar Etmek

ÖZ

Bu Yazıda; işletmelerin karşı karşıya kaldıkları kur farklarından henüz fiilen gerçekleşmeyen kısımların gelir veya gider kaydedilmesinin kritiği yapılmaktadır.

Bilindiği üzere; ülkemizdeki işletmeler her üç ayda bir geçici vergi beyanı ile birlikte dövizlerini, dövizli alacaklarını ve dövizli borçlarını ilan edilmiş bulunan kurlar üzerinden “değerleme”ye tabi tutmakta ve bu değerleme sonucu ortaya çıkan kur farkları kambiyo kârı veya kâmbiyo zararı adı altıda dönem gelir veya giderlerine kaydedilmektedir.

Bu Yazımız’da, henüz işletmenin kasasından çıkmamış veya kasasına girmemiş, diğer bir deyişle vadesi gelmemiş ve fakat mevzuat gereği dönem sonlarında değerleme yapma mecburiyetinden dolayı ortaya çıkan söz konusu kur farklarının dönem gelir ve gideri ile ilişkilendirilmesini doğru bulmadığımızı ifade etmekteyiz.

DEĞERLEME

İşletmelerin karşı karşıya kaldığı kur farklarının (kambiyo kârı ve kambiyo zararının) hukuki dayanağı Vergi Usul Kanunu (VUK)’dur. VUK’nun ilgili maddeleri (madde başlıkları ile birlikte) şu şekildedir: Değerlemenin Tarifi m. 258, Değerleme Günü m. 259, Yabancı Paralar m. 280, Alacaklar m. 281, Borçlar m. 285’dir.

Bu mevzuat uyarınca Türkiye’de işletmeler; döviz mevcutlarını, dövizli borçlarını ve dövizli alacaklarını geçici vergi dönem sonlarında değerlemek zorundadırlar.

UYGULAMA ve DEĞERLENDİRME

Kur farkları ile ilgili uygulama şu şekildedir: Şirketler her geçici vergi döneminde (daha doğrusu geçici vergisi beyannamesini hazırlarken) mevcutlarında (bilançolarında) bulunan döviz varlıklarını ve döviz cinsinden borç ve alacaklarını değerlemektedirler.

Konuya yabancı olanlar için açıklamak gerekir ise; değerleme, söz konusu döviz mevcudu, dövizli borç ve dövizli alacak tutarlarının edinim (işletme varlık kalemleri arasına giriş) tarihindeki kur’lar ile geçici vergi hesaplamasının yapıldığı (3, 6, 9 ve 12’nci ayların son gününün) kur’u arasındaki farkların bilançoya kambiyo kârı ve kâmbiyo zararı olarak aktarılmasından ibarettir.

Örneğin; Şirketin 15 Aralık 2018 günü bankadan 1USD = 5 TL’den 1 milyon dolar satın aldığını düşünelim. Söz konusu Şirket; 2018 yılına ilişkin Ekim-Kasım-Aralık aylarına ilişkin vereceği son geçici vergi beyannamesini hazırlarken Banka hesabında bulunan 1 milyon dolar için değerleme yapması gerekecektir. Değerleme; TC Maliye Bakanlığı’nın 31 Aralık 2018 günü için ilan etmiş olduğu döviz kuru (1USD = 5,2609 TL) ile 1 milyon USD’nin çarpılarak ilk edinim tarihi arasındaki tutar ile arasındaki farkın bulunmasından ibarettir. Buna göre ortaya çıkan kur farkı tutarı: 1.000.000 x (5,2609 -5,00) = 260.900 TL’dir. Bu tutar (260.900 TL) işletme için dönem gelir tablosuna eklenmesi gereken bir kambiyo kârıdır. Diğer bir deyişle işletmenin 15 gün önce satın almış olduğu 1 milyon dolar için ortaya çıkan kâr 260.900 TL’dir. İşletme hiçbir şey yapmamış, sadece bir nedenle döviz satın almış ve bu dövizin işletme dışı nedenlerle kur değerinin artması nedeniyle işletme gelir tablosuna 260.900 TL kâr artışı olarak yansımıştır. İşletme de bu kâr artışından dolayı da (260.900 x 0,22 = 57.398 TL kurumlar vergisi ödemek durumunda kalmıştır. Hemen belirtelim söz konusu durum tam tersi şekilde de gerçekleşebilirdi ve kurlar düşüp işletme “kambiyo zararı” da kaydetmek durumunda kalabilirdi. Dikkat edilirse burada söz konusu işletmenin satın almış olduğu dolar, henüz satılmamış olup, şirketin banka hesabında beklemektedir.

Bu yazının amacı tüm yönleri ile kur farkları üzerine detaylı bir bilgilendirme değildir. Bu yazıdaki amacımız kur farklarının işletmecilik yaşamını nasıl etkilediği üzerine bir değerlendirme yapmak ve dikkatleri belirli bir noktaya çekmektir.

İşletmelerimiz yukarıdaki olayın benzerini bir hesap dönemi içerisinde defalarca yaşamaktadırlar. Şöyle ki; işletmeler çeşitli sebeplerle (ithalat, borç ödemesi, tasarruf vs.) bankalardan döviz satın almakta, banka hesabında mevduat tutmakta, ihracat bedeli yurda gelmekte, mevcut dövizlerini satmakta, döviz olarak gerek yurt içinden gerekse yurt dışından kredi almakta, başka işletmelere geçici borç vermekte / borç almakta, dövizli olarak yurt dışından ithalat yapmakta veya ihracat yapmaktadır. Bu tür iş ve işlemlerin çeşidini çoğaltabiliriz. Bu tür iş ve işlemlerin tamamı döviz ile ilgili olduğundan dolayı işletmelerimiz (3, 6, 9 ve 12’nci ayın sonlarında değerleme yapmak zorundadır. Bu değerleme işlemi seçimlik bir hak değil, bir zorunluluktur. Diğer bir ifadeyle işletmelerimiz; döviz mevcutlarını, döviz borçlarını ve döviz alacaklarını her geçici vergi dönem sonunda değerlemek zorundadırlar. Bu değerleme sonucunda da bazen “kambiyo kârı”, bazen de “kambiyo zararı” doğmaktadır. Doğan bu kambiyo kârı ve kambiyo zararına göre de İşletme ya geçici (kurumlar) vergisi ödemekte ya da zarar kaydı yapmak durumunda kalmaktadır. Yukarıdaki örnekte söz konusu işletmenin 1 milyon doları 5,2609 kurundan daha yüksekte bir rakamdan (diyelim ki 5,40’dan) satın almış olsaydı, işletmem aynı dönemde 139.100 TL kambiyo zararı kaydetmek durumunda kalacaktı.

Söz konusu kambiyo kâr ve zararlarının bazen çok ciddi rakamlara ulaştığını ve işletmenin mali görünümünü gereksiz bir şekilde iyi ve anlamsız bir şekilde kötü görünmesine yol açtığı tecrübe edilmektedir. İşletmelerimiz henüz banka hesabında duran dolar için ya vergi ödemek durumunda ya da gelir tablosuna “zarar” kaydetmek durumunda kalmaktadırlar.

Bizim şahsi görüşümüze göre; yasalarımız aksini emretse de, henüz fiilen gerçekleşmeyen bu tür işlemler için değerleme yapılıp kur farkı, dolayısıyla da kambiyo kârı ve kambiyo zararı hesaplanmasının doğru olmadığı yönündedir. Şöyle ki; işletmenin henüz tasarrufunda olan (banka mevduat hesabında duran) bir döviz kalemi için kambiyo kârı veya kambiyo zararı kaydı yapmasının bir anlamı bulunmamaktadır. Çünkü bu işletme henüz bankasında bulunan söz konusu dövizi satmamış, kambiyo kârı veya kambiyo zararı fiilen gerçekleşmemiştir. Henüz fiilen gerçekleşmeyen kâr veya zararı esas alarak gelir tablosu oluşturmak, vergi ödemek veya zarar yazmak yaşamın gerçekleri ile bağdaşmamaktadır.

Söz konusu yukarıdaki örneği biraz ekstrem hale getirirsek; işletme banka mevcudunda bulunan 1 milyon USD’ye tam 5 yıl boyunca dokunmamıştır. Sadece mevduat faizi geliri elde etmekle yetinmiştir. Bu işletme 5 yıl boyunca tam 20 defa değerleme yaparak oluşan kambiyo kârlarını ve kambiyo zararlarını dönem geçici vergi beyannamelerine aktarmak durumunda kalmaktadır. Aynı şey; işletmelerin dövizli borç ve alacaklarının değerlemesinde de söz konusudur. Konunun daha net anlaşılması ve basit olması açışından bir örnek vermek gerekirse; işletme diyelim ki; bankadan 1 milyon USD kredi almıştır. Yapılan anlaşmaya göre bu kredi 5 yıl sonra faiziyle birlikte 1,2 milyon USD ödeyecektir. Bu durumda işletme tam 5 yıl boyunca yani 20 defa söz konusu borcunu değerlemek durumundadır. Her değerlemede de, (değişken kur sisteminin özü gereği) kambiyo kârı veya kambiyo zararı ortaya çıkacaktır. Yani 5 yıl sonra kurun ne olacağı belli değilken her üç ayda bir değerleme yapmak ne kadar mantıklıdır, tartışılır. Kurların oynak, volatilenin yüksek olduğu dönemlerde söz konusu kambiyo kâr ve zararlarının ulaşacağı rakamlar tahmin edilebilir. Tecrübeler göstermiştir ki, kurlar bazı durumlarda bir günde yüzde 10 civarında değişebilmekte, daha sonra geri gelerek ilk rakamın da altına inebilmektedir.

İşletmelerin, mali tablolarını bozan ve aslında henüz gerçekleşmeyen değerleme işlemi dolayısı ile ortaya çıkan kur farklarının (kambiyo kârlarının ve kambiyo zararlarının) dönem gelir ve gideri ile ilişkilendirilmesi, yaşadığımız ekonomik ortam için doğru bir yöntem olmadığını düşünmekteyiz.

Söz konusu, kur farklarından fiilen gerçekleşen kısımlara (alınan dövizin satılması ve satılan kısma, alınan dövizli borcun fiilen ödenen kısmına, verilen borcun fiilen tahsil edilen kısmına) isabet eden kur farklarının (kambiyo kâr veya zararı olarak) hesaplanıp ilgili dönem gelir tablolarına intikal ettirilmesinde bir tutarsızlık yoktur. Örneğin biraz önceki durumda satın alınıp banka mevduatında bekletilen 1 milyon USD’nin 100 bin dolarlık kısmı 31 aralık günü satılmış olduğu takdirde bu 100 bin dolara isabet eden 26.090 TL’nin kâmbiyo karı olarak kaydedilmesinde bir sakınca yoktur. Ancak, henüz satılmayıp bankada bekletilen para için de kur farkı hesaplanması bu şartlarda doğru bir uygulama olmayacaktır kanaatindeyiz.

SONUÇ

Değişken kur sisteminin kabul edildiği ekonomilerde, ulusal paranın yabancı paralar karşısında değeri her an değişmektedir. Bu değişiklik, bazen azalma, bazen de artma şeklinde olabilmektedir. İşletmelerin, her an değişen kur değerlerini mevzuat gereği mevcut, borç ve alacak şeklindeki dövizli bilanço kalemlerine uygulayarak, her geçici vergi döneminde “değerleme” yapıp, kambiyo kârı veya kambiyo zararı hesaplamalarının yerinde bir uygulama olmadığını düşünmekteyiz. Fiilen gerçekleşen  kur farkının gelir / gider tablosuna aktarılması doğru bir uygulama olmakla birlikte, henüz fiilen gerçekleşmeyen kısımlar için aynı uygulamanın yapılması, mali tabloları bozmaktadır.

Söz konusu “değerleme” uygulamasının özellikle kriz dönemlerinde işletmelerin mali tablolarının gerçek durumunu yansıtmadığını, işletmenin “anlık” fotoğrafını gösterdiğini, fotoğrafın, bir saat sonra tam tersi yönde değişebileceğini, fiktif kâr ve zararların bilançolara yansıyabileceğini vurgulamak isteriz.

Mevzuat ve uygulamanın, işbu Yazımız’da açıklamaya çalıştığımız sakıncalar dikkate alınarak, gerekli düzenlemenin yapılmasının yerinde olacağı kanaatindeyiz.

KAYNAKÇA

T.C. Yasalar (10.01.1961). 213 sayılı Vergi Usul Kanunu. Ankara: Resmi Gazete (10705 sayılı).

02.11.2019

Kaynak: www.MuhasebeTR.com

/ Yazar: admin / Genel/ 0 Yorum

Hâsılat Esaslı Vergilendirme Usulünü Seçen Toplu Taşıma Otobüs İşletmeleri İçin KDV Oranı %1,5 Olarak Belirlenmiştir

Hâsılat Esaslı Vergilendirme Usulünü Seçen Toplu Taşıma Otobüs İşletmeleri İçin KDV Oranı %1,5 Olarak Belirlenmiştir .

Değerli Üyemiz, 

06 Nisan 2018 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 7104 Sayılı Kanun’un 12’nci maddesiyle, KDV Kanunu’nun 38 inci maddesi ile “Hâsılat esaslı vergilendirme” başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş ve hâsılat esaslı vergilendirme sistemine; Bakanlar Kurulu (Cumhurbaşkanlığı Kararı) tarafından belirlenen sektörler ve meslek grupları kapsamında yer almak kaydıyla mesleki kazancı serbest meslek kazanç defterine, ticari kazancı işletme hesabı esasına göre tespit edilen mükelleflerden TERCİH EDENLERİN GEÇEBİLECEĞİ, sisteme kendi istem ile geçenlerin en az iki yıl sistemde kalmasının zorunlu olduğuna belirtilmiştir.

718 SAYILI CUMHURBAŞKANLIĞI KARARI:

07 Şubat 2019 tarihli ve 30679 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 718 Sayılı Cumhurbaşkanlığı Karar ile “Hâsılat esaslı vergilendirme” yöntemini seçebilecek mükellefler ve uygulayacakları vergi oranı belirlenmiştir.

Karar göre, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile 5393 sayılı Belediye Kanunu kapsamında belediyeler tarafından ruhsat verilen, toplu taşıma hatlarını kiralayan, toplu taşıma hizmetinin hizmet satın alma yollarıyla yerine getirilmesi halinde bu hizmeti sunan ve gelirlerinin tamamını elektronik ücret toplama sistemleri aracılığıyla tahsil eden otobüs işletmeleri (belediyelerin otobüs işletmeleri ile doğrudan veya dolaylı olarak sermayesinin %51 veya daha fazlası belediyelere ait şirketler hariç), münhasıran il sınırları içinde, otobüsle (sürücü dahil en az 18 oturma yeri olan) yapmış oldukları toplu taşıma faaliyetlerinde hâsılat esaslı vergilendirme usulünü seçebileceklerdir. 

Söz konusu mükelleflerin hâsılatlarına uygulayacakları vergi oranı ise %1,5 olarak belirlenmiştir.

Mükelleflerin bu kapsamda vergilendirilebilmeleri için münhasıran (Sadece) yukarıda tanımlanan faaliyetle iştigal etmeleri gerekmektedir. Bu faaliyetlerin yanında, kapsama girmeyen başka faaliyetleri de bulunan mükellefler bu uygulamadan faydalanamayacaklardır.

HÂSILAT ESASLI VERGİLENDİRME:

KDVK Madde 38

“Ticari kazancı işletme hesabı esasına göre tespit edilenler ile mesleki kazancı serbest meslek kazanç defterine göre tespit edilenlerden Cumhurbaşkanı tarafından belirlenen sektör ve meslek grupları kapsamında yer alanlar, talep etmeleri halinde vergiye tabi işlemlerin karşılığını teşkil eden (katma değer vergisi dâhil) bedel üzerinden, bu Kanunun 28’inci maddesi uyarınca belirlenen en yüksek oranı geçmemek üzere, Cumhurbaşkanınca ilgili sektör veya meslek grubu için belirlenen oran uygulanmak suretiyle hesapladıkları katma değer vergisini, indirilecek katma değer vergisi ile ilişkilendirmeksizin beyan ederek öderler.

Birinci fıkra kapsamında hâsılat esaslı vergilendirme usulüne göre vergilendirilen mükellefler, kazançlarının tespitinde kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla alış vesikalarında gösterilen katma değer vergisi ile hâsılat esaslı vergilendirme usulüne göre beyan ederek ödedikleri katma değer vergisini işlemin mahiyetine göre gider veya maliyet, yaptıkları teslim ve hizmetler dolayısıyla hesapladıkları katma değer vergisini gelir olarak dikkate alırlar.

Hâsılat esaslı vergilendirme usulüne geçen mükellefler, iki yıl geçmedikçe bu usulden çıkamazlar.

Cumhurbaşkanı Vergi Usul Kanunu hükümleri uyarınca bilanço esasına göre defter tutan gelir ve kurumlar vergisi mükelleflerini, sektörler ve meslek grupları itibarıyla belirleyeceği yıllık iş hacimlerine göre hâsılat esaslı vergilendirme usulü kapsamına almaya, Maliye Bakanlığı bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye yetkilidir .”

AÇIKLAMA:

Mükellefler; kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla alış vesikalarında gösterilen KDV’yi ve hâsılat esaslı vergilendirme usulüne göre beyan ederek ödedikleri KDV’yi kazancın tespitinde işlemin mahiyetine göre gider veya maliyet, yaptıkları teslim ve hizmetler dolayısıyla hesapladıkları KDV’yi kazancın tespitinde gelir olarak dikkate alacaklardır.

Başka bir anlatımla; KDVK göre Hâsılat esaslı vergileme sistemini seçen mükellefler  (01.03.2019’dan itibaren sadece ve bu sistemi seçen işletme esasına göre defter tutan şehir içi otobüs işletmecileri)satın aldıkları mal ve hizmetler için ödedikleri KDV’ni indirim konusu yapmayacak, maliyet veya gidereyazacaklar. Elde ettikleri hâsılat için düzenledikleri belgelerde KDV hesaplayacaklar. Ancak tahsil ettikleri bu KDV’ni beyan etmeyip gelir yazacaklardır. Hâsılat esaslı mükelleflerden fatura alan mükellefler ise belge üzerinde yazan KDV’ni indireceklerdir.

Mart Ayı KDV beyannamesi formatının yukarıda belirtilen bilgilere göre değişeceğini kanısındayız.

Çalışmalarınızda başarılar ve kolaylıklar dilerim.

Saygılarımla,

ISMMMO

(11.02.2019)

YAYINLANAN SON MEVZUATLAR:

  1. Hâsılat Esaslı Vergilendirme Usulünü Seçen Toplu Taşıma Otobüs İşletmeleri İçin KDV Oranı %1,5 Olarak Belirlenmiştir (11.02.2019)
  2. Sözleşme Dönemine İsabet Eden Beyannamelere Yönelik Geliştirme Kullanıma Açıldı (09.02.2019)
  3. Eski ve Yeni Nesil ÖKC Aylık Satış Rapor Bildirimlerine İlişkin Hazırlanan Ekranlar “İnternet Vergi Dairesi Portalı” Üzerinde Mükelleflerin Hizmetine Açılmıştır (09.02.2019)
  4. Poşet Beyan Uygulaması ile İlgili Meslek Kamuoyuna Duyuru (08.02.2019)
  5. ÖTV-1, ÖTV-2A, ÖTV-2B Ve ÖTV-3 Beyannamelerinin,Bilgilendirmeye Kadar E-Beyanname Uygulaması Üzerinden Verilmesi (07.02.2019)
  6. Tam Tevkifat Kapsamındaki İşlemlere İlişkin İndirilecek KDV’nin de 109 No.lu Satıra Kaydedilmek Suretiyle İndirim Konusu Yapılması (07.02.2019)
  7. 1 Seri No.lu Kurumlar Vergisi Genel Tebliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair 17 Seri No.lu Tebliğ Resmi Gazete’de Yayımlanmak Üzere Cumhurbaşkanlığına Gönderildi. (06.02.2019)
  8. Ocak 2019 Ayı KDV Beyannamesi Değişikliği Hakkında Açıklama (06.02.2019)
  9. E-Fatura Uygulamasına Kayıtlı Kullanıcıların Kamu Harcama Birimlerine Düzenleyecekleri Faturaların e-Fatura Olarak Düzenlenebilmesi (06.02.2019)
  10. Defter Beyan: Envanter Takip Listesi Sistem Üzerinden Kullanıma Açıldı (06.02.2019)

 

/ Yazar: admin / Genel/ / 0 Yorum

Yeni Konkordato Ölü mü Doğdu?

Uzun yıllardır kullanılmayan bir uygulama olan Konkordato bilindiği üzere 28.02.2018 tarihinde 7101 sayılı kanun ile yeniden şirketlerin, avukatların, bağımsız denetçilerin ve dolayısıyla mahkemelerin gündemine geldi. Ancak şu anda detayına girmemizin önemli olmadığı bir çok eleştiriyi beraberinde getirdi. Eleştirilerin haklılık yanı az değildi.

Bunun üzerine öncelikle 6.12.2018 tarih 7155 sayılı kanun ile kanun değişikliği yapıldı ve bu değişikliğin verdiği yetki ile Adalet Bakanlığı 30 Ocak 2019 tarihinde KONKORDATO TALEBİNE EKLENECEK BELGELER HAKKINDA YÖNETMELİK’ i yayınladı. İşte bu sürecin sonucunda da başlıkta bahsini geçirdiğimiz “Yeni Konkordato” dönemine başladık.

Yeni Konkordato dönemine ilişkin değerlendirme yapabilmemiz için bir nevi başucu kılavuzu olan Yönetmeliği incelediğimizde en öne çıkan işin bağımsız denetçiler tarafından yapılan denetim işleminin olduğunu tespit ediyoruz. Eğer yönetmelikte yer alan denetim veya denetim sonucunda olumlu rapor yoksa Konkordato sürecinden bahsetmek bile mümkün olmuyor.

Nedir bu denetim raporu, içeriği nedir Yönetmeliğin 13.Maddesi açıklıyor. Madde aynen şu şekilde;

“MADDE 13 – (1) Borçlunun malvarlığının durumunu gösteren belgeler ile alacaklı ve alacak listesi, Bağımsız Denetim Standardı 805’e; konkordato ön projesi ile karşılaştırma tablosu, Güvence Denetimi Standardı 3000 ve Güvence Denetimi Standardı 3400’e uygun olarak denetlenir.”

Görüldüğü üzere madde istenilen işlemleri ikiye ayırıyor.

Malvarlığını Gösteren Belgeler ile alacaklı ve alacak listesi BDS 805’e göre;
Ön proje ve karşılaştırma tabloları GDS 3000 ve GDS 3400’e göre
denetlenecektir.

İlk önce BDS 805 işlemlerine bakar isek;

“BDS 805 – ÖZEL HUSUSLAR – TEK BİR FİNANSAL TABLONUN BAĞIMSIZ DENETİMİ İLE FİNANSAL TABLOLARDAKİ BELİRLİ UNSURLARIN, HESAPLARIN VEYA KALEMLERİN BAĞIMSIZ DENETİMİ”

Başlığında da anlaşıldığı üzere BDS 805 özel bir standart tek bir finansal tablonun bağımsız denetimini düzenliyor. Bu standardı okumaya başladığımızda dikkatimizi çeken ilk konu aşağıda yer alan düzenlemedir.

“Bağımsız Denetim Standardı (BDS) 805 “Özel Hususlar-Tek Bir Finansal Tablonun Bağımsız Denetimi ile Finansal Tablolardaki Belirli Unsurların, Hesapların veya Kalemlerin Bağımsız Denetimi”, BDS 200 “Bağımsız Denetçinin Genel Amaçları ve Bağımsız Denetimin Bağımsız Denetim Standartlarına Uygun Olarak Yürütülmesi” ile birlikte dikkate alınır.”

Bu birkaç satırdan oluşan standart hükmü, bağımsız denetim standartlarına hakim denetçiler için çok fazla anlam içeriyor. Çünkü özel bir standardın BDS 200’e atıfta bulunması ile artık yapılacak işlem için tüm Bağımsız Denetim Standartlarının uygulanacak olduğu kesinleşiyor.

Yani artık yönetmeliğe göre Malvarlığını Gösteren Belgeler ile alacaklı ve alacak listesi için tüm bağımsız denetim standartlarının uygulanacağı bir sürece girmiş oluyoruz. Peki malvarlığını gösteren belgeler nedir diye baktığımızda Madde 7 karşımıza geliyor.

“Borçlunun malvarlığının durumunu gösterir belgeler

MADDE 7 – (1) Borçlu, malvarlığının durumunu gösterir belgeleri konkordato talebine ekler. Şayet borçlu, defter tutmaya mecbur kişilerden ise ayrıca aşağıdaki belgeleri de ekler:

a) 13/1/2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununa göre hazırlanan son bilanço.

b) Gelir tablosu.

c) Nakit akım tablosu.

ç) İşletmenin devamlılığı esasına göre hazırlanan ara bilanço.

d) Aktiflerin muhtemel satış fiyatları üzerinden hazırlanan ara bilanço.

e) Ticari defterlerin açılış ve kapanış tasdikleri ile elektronik ortamda oluşturulan defterlere ilişkin e-defter berat bilgileri.

f) Maddi ve maddi olmayan duran varlıklara ait olup defter değerlerini içeren listeler.

g) Tüm alacak ve borçları, vadeleri ile birlikte gösteren liste ve belgeler.

ğ) Borçlunun malî durumunu açıklayıcı diğer bilgi ve belgeler.

(2) 2018/11597 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı uyarınca bağımsız denetime tabi olan borçlular için, birinci fıkranın (a), (b) ve (c) bentlerinde sayılanların bağımsız denetimden geçmiş olması gerekir.

(3) Birinci fıkranın (a), (b) ve (c) bentlerinde sayılan finansal tabloların tarihi bakımından, bunlara ilişkin hesap dönemi kapanışı üzerinden bir takvim yılı geçmemiş olmalıdır. Diğer bentlerde sayılan tablo, bilgi ve belgelerin tarihi ise mahkemeye başvuru tarihinden en fazla doksan gün öncesine ait olabilir.

(4) Birinci fıkranın (a), (b), (c), (ç) ve (d) bentlerinde sayılan tablolar finansal raporlama çerçevesine uygun olarak hazırlanır.”

Tüm maddeleri özetlediğimizde karşımıza tüm bağımsız denetim standartlarına tabi olarak denetleyeceğimiz 3 adet finansal tablo çıkıyor.

TTK hükümlerine göre hazırlanmış Bilanço Gelir Tablosu ve Nakit Akış Tablosu
İşletme devamlılığı esasına göre hazırlanmış ara bilanço
Aktiflerin muhtemel satış fiyatlarına göre hazırlanmış ara bilanço
İlk Maddedeki TTK hükümlerine hazırlanan bilanço, gelir tablosu ve nakit akış tablosu eğer şirket bağımsız denetime tabi bir şirket ise hali hazırda denetlenmiş olarak hazır olacaktır. Ancak şirket denetime tabi değilse en baştan finansal raporlar denetime tabi tutulacaktır.

2 ve 3. Maddede yer alan iki adet bilanço ise, BDS 805’e göre ve oradaki atıfla BDS 200’e göre ve BDS 200 deki hükümlere göre bu finansal tablolarda yer alan kalemlerin ilgili olduğu tüm Bağımsız Denetim Standartlarına göre denetlenecektir.

Çok küçük bir kısmı örnekleyerek sürecin altını çizer isek bağımsız denetime tabi olan şirket için 2 ve 3 teki bilançolar, tabi olmayan şirketler için ise 1, 2 ve 3 teki tüm mali tablolar İlgili BDS’lere göre satış fiyatlarına göre hazırlanmış bilançodaki aktiflerin değerleme raporları için uzman görüşü alınacak, alacak ve borçları için mutabakat çalışmaları yapılacak, banka mevduat ve kredi hesapları için banka yazışmaları gerçekleştirilecek, stok ve sabit kıymetlerin fiili sayımları yapılacaktır. Fiili sayımların geride kaldığı dönemler için ise alternatif denetim setleri uygulanacaktır.

Denetçiler 2 farklı dönem (TTK dönemi ve ara dönem) için 3 farklı finansal raporlar için denetim çalışmalarını gerçekleştirecektir. Ve bu çalışmaların hepsini ara dönem bilançoların tarihi ile başvuru tarihindeki azami süre olan 90 günden finansal tabloların tabi olduğu finansal raporlama çerçevesine göre hazırlanma sürecinden sonra kendine kalan denetim çalışmaları gününde yani en iyi şartlarda bile 45-50 günlük bir süre içerisinde gerçekleştirecektir.

Yazımızı; alacaklılara ortada hiçbir şey yokken ara dönem mutabakat mektubu gönderildiğinde alacaklıların konkordato sürecinin farkına varıp kredileri kat etmeleri, alacaklarını takibe geçmeleri vb riskleri değerlendirip, Konkordato durumunda kalan şirketlerin böylesine ağır bir denetim bütçesini karşılayıp karşılamayacağını değerlendirip, denetim şirketlerinin kendilerine kalan 45-50 gün süreçte bütün bu denetimleri yapıp yapamama gibi bir kaotik sürece girmemeyi çoğunlukla tercih edeceklerini değerlendirip uzatabilirim.

Ama şu ana kadar anlattıklarımız bile soruyu sormaya yeteceğinden daha fazla uzatmadan başlıktaki soruyu soruyorum. Yeni Konkordato Ölü mü Doğdu?

Cevap evet fazlasıyla ölü doğmuştur.

Kanun koyucunun yaptığı düzenleme, Adalet Bakanlığının çıkardığı yönetmelik ve ilgili denetim ve güvence standartlarına yapmış olduğu atıflar, Kamu Gözetim ve Muhasebe Standartları Kurumu’nun 08 Şubat 2019 da denetim şirketlerine özel yaptığı bilgilendirme toplantısında ortaya koyduğu irade, son dönemde yapılan konkordato başvurularının hakimler tarafından iflas ile sonuçlandırılması verilerini üst üste koyduğumuzda İcra ve iflas kanunumuzda yer alan Konkordato uygulaması 28.02.2018 den önce uzun yıllar kıpırdamadan durduğu tozlu raflara geri gönderilmiştir.

Bu şart ve düzenlemelerle herhangi bir konkordato sürecinin sağlıklı bir şekilde sonuçlanması bir yana başlaması bile mümkün değildir.

Not: Bu yazı yönetmelik çıktıktan hemen sonra yazılmış, ancak KGK’nın 08 Şubat 2019’da yapılacağı duyurulan bilgilendirme toplantısı nedeniyle yayınlanmamıştır. KGK’nun toplantıdaki açıklamaları ve iradesi ile yazının içeriği teyit edildiğinden yazı yayınlanmıştır.

11.02.2019

Kaynak: www.MuhasebeTR.com

/ Yazar: admin / Genel/ • / 0 Yorum

Yapılandırması Bozulana Af

7143 sayılı Vergi Ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanunu bildiğiniz üzere 11/05/2018 tarihinde TBMM tarafından kabul edilip 18/05/2018 tarihinde Resmi Gazete’de yayınlanıp yürürlüğe girmiş ve bu kanunun getirdiği imkanlardan 7,3* milyon vatandaşımız faydalanmış ve borçlarını kanundaki usuller çerçevesinde taksitlendirmiştir.

İlgili kanunun Ortak Hükümler başlıklı 9. Maddesinin 6. bendinde açıkça bu kanun kapsamında yapılandırmadan faydalanan mükelleflerin ilk iki taksiti süresinde ve tam ödememesi durumunda yapılandırma hakkı kaybedilir denilmektedir.

Aynen bir önceki kanunda olduğu gibi bu kanun kapsamında yaklaşık 3** milyon vatandaşımız ilk iki taksiti ödememiş/ödeyememiş ve bu vatandaşlarımızın yapılandırması bozulmuştur. Yapılandırması bozulan kişi sayısının çok olması ve ekonomik koşulların durumu karşısında TBMM 27/12/2018 tarihinde 7159 sayılı Karayolları Trafik Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanununun 11 inci Maddesine bu durum ile ilgili vatandaşları rahatlatıcı bir hüküm koymuş ve bu kanun 28/12/2018 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

İlgili maddeye göre yapılandırma başvurusunda bulunduğu hâlde bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla ödenmesi gereken tutarları süresinde ödemeyerek 7143 sayılı kanun hükümlerini ihlal edenler, ihlale neden olan tutarları, 2019 yılı Şubat ayı sonuna kadar, ödemeleri gerektiği tarihten ödeme tarihine kadar (bu tarih dâhil) geçen süre için 7143 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin altıncı fıkrasında belirlenen geç ödeme zammı ile birlikte, ödemeleri şartıyla yapılandırmadan faydalanmaya devam edebilirler.

Aynı zamanda bu kanunla beraber 2018 yılı Aralık ve 2019 yılı Ocak ayında ödenmesi gereken taksitlerin ödeme süreleri, 2019 yılı Şubat ayı sonuna kadar uzatılmıştır.

Görüldüğü üzere bu kanunla beraber yapılandırması bozulan yaklaşık 3 milyon kişi ödemedikleri/ödeyemedikleri taksitleri, kanunda belirtilen şekilde 28 Şubat Perşembe günü mesai bitimine kadar ödedikleri taktirde yapılandırmadan faydalanmaya devam edeceklerdir.

Bu durumu affın affı olarak tanımlayabiliriz. Zaten her çıkan vergi affı vatandaşların vergi ödeme bilinçlerini öldürmekte, vergiye uyum sürecini baltalamakta ve vatandaşın vergi ahlakını her geçen gün yozlaştırmaktadır. Vergisini tam olarak ödeyen, vergi kanunlarına azami uyan mükellefler bu vergi afları karşısında tabiri caiz ise cezalandırılmaktadır.

2002 yılından bu yana toplamda 9 adet Vergi Affı niteliğinde Kanun çıkmıştır. En net hatırladığım 6111 sayılı Af kanunu çıktığında dönemin Maliye Bakanı Mehmet ŞİMŞEK “bundan sonra kesinlikle vergi affı çıkmayacak” diye demeç vermişti. Ama gelin görün ki kazın ayağı öyle değil. 7143 sayılı kanun kapsamında yapılandırmadan faydalananların yaklaşık %41 i ilk iki taksiti ödememiş veya ödeyememiş durumdadır. Öncelikle Maliye Bakanlığı ve Gelir İdaresi Başkanlığı bu durumun altında yatan sebepleri sorgulamalı ve çözümler aramalı, çünkü borçların faizlerinin büyük kısmını silmelerine ve taksitlendirme yapmalarına rağmen kanun kapsamından faydalanan vatandaşların neredeyse yarısı ilk iki taksiti ödeyememiş ve bu durum her af kanununda süregelen kronik bir durum.

Nihayetinde vergi aflarına prensip olarak karşı biri olmakla beraber devletin getirmiş olduğu bu imkandan vatandaşların mutlaka faydalanması gerektiği kanaatindeyim.

Unutmayın son gün 28 Şubat 2019.

Kaynaklar

http://www.gib.gov.tr/sites/default/files/fileadmin/mevzuatek/7143.pdf

http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2018/12/20181228.htm

https://www.yenisafak.com/ekonomi/yapilandirmasi-bozulan-3-milyon-kisiye-yeni-hak-3414289

https://www.yenisafak.com/ekonomi/yapilandirmasi-bozulan-3-milyon-kisiye-yeni-hak-3414289

03.01.2019

Kaynak: www.MuhasebeTR.com

/ Yazar: admin / Genel/ / 0 Yorum

Matrah Artımı İle İlgili Ödemeler Şubat 2019 Tarihine Kadar Ödenmelidir. Aksi Takdirde 2013 Yılı İle İlgili Tarih Zaman aşımı Süresi Uzar

Bilindiği üzere, 7143 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan matrah ve vergi artırımına ilişkin ortak hükümlerin uygulanması hususunda açıklamalar aşağıda yer almaktadır.

Matrah ve Vergi Artırımı ile Matrah Beyanı Dolayısıyla Hesaplanan Vergilerin Ödenmesi

7143 sayılı Kanunun 5 inci maddesi hükmünden yararlanılarak artırımda veya beyanda bulunanlar, anılan hükümlere göre hesaplanan veya artırılan gelir, kurumlar ve katma değer vergisi ile gelir (stopaj) ve kurumlar (stopaj) vergisi tutarlarını 30/9/2018 tarihi Pazar gününe rastladığından 1 Ekim 2018 tarihine (bu tarih dâhil) kadar tamamen ödeyebilecekleri gibi talep etmeleri hâlinde ilk taksiti Kanunun yayımını izleyen dördüncü ay olan Eylül/2018 ayından başlamak üzere ikişer aylık dönemler halinde altı eşit taksitte ödeyebilirler.

Taksitli ödeme seçeneğinin tercih edilmesi durumunda ödenecek tutara, Kanunun 9 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (ç) bendinde 6 eşit taksit için öngörülmüş olan (1.045) katsayısı uygulanacaktır. Matrah ve vergi artırımı hükümlerine göre hesaplanan vergilerin, peşin veya altı eşit taksit halinde ödenmesi ile ilgili olarak da 7143 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin hükümleri uygulanacak ve bu Tebliğin ilgili bölümlerinde belirtilen açıklamalar ile (II/D-9 ve II/D-10) bölümlerinde belirtilen diğer açıklamalara göre işlem yapılacaktır. Buna göre, matrah ve vergi artırımına ilişkin ortak hükümlerin düzenlendiği Kanunun 5 inci maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan düzenleme uyarınca matrah ve vergi artırımında bulunanların bu vergileri, Kanunda öngörülen süre ve şekilde ödememeleri halinde artırım hükümlerinden yararlanma hakkı kaybedilecektir. Bu takdirde, matrah ve vergi artırımı üzerine tahakkuk eden vergiler, ilk taksit ödeme süresinin son günü olan 30 Eylül 2018 tarihi vade tarihi kabul edilerek 6183 sayılı Kanunun 51 inci maddesine göre gecikme zammıyla birlikte takip ve tahsil edilecektir. Diğer taraftan, 7143 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin onbeşinci fıkrasında “… bu Kanun kapsamındaki alacaklarla ilgili olarak mevzuatlarında yer alan özel hükümler saklı kalmak kaydıyla taksit ödeme süresince zamanaşımı süreleri işlemez.” hükmü yer almaktadır.

7143 sayılı Yasa mad. 9/15 tarh zamanaşımı durması hakkında bir örnek;

Bu hüküm çerçevesinde, matrah ve vergi artırımında bulunan ancak tahakkuk eden vergileri bu Kanunda öngörülen süre ve şekilde ödemeyen mükellefler nezdinde yapılacak vergi incelemeleri ve tarhiyat işlemlerinde taksit ödeme süresince işlemeyen süre, tarh zamanaşımı süresinin hesabında işlemeyen süre olarak dikkate alınacaktır.

Örneğin, 2013 yılına ilişkin olarak kurumlar vergisi yönünden matrah artırımında bulunan ve altı eşit taksitte ödeme seçeneğini tercih eden mükellef, Eylül/2018 taksitini ödemiş olmakla birlikte ikinci taksit olan Kasım/2018 taksitini süresinde ödemediğinden Kanun hükümlerinden yararlanma hakkını kaybetmiştir. Bu durumda mükellefin matrah artırımı şartlarını ödeme yönünden ihlal ettiği tarihe kadar olan süre tarh zamanaşımının hesabında işlemeyen süre olarak dikkate alınacaktır. Dolayısıyla işlemeyen süre 1 Eylül 2018 ila 1 Aralık 2018 tarihleri arasında geçen 91 gün olup 2013 yılıyla ilgili yapılacak tarhiyatlarda zamanaşımı süresi 1 Nisan 2019 tarihine kadar uzamış olacaktır.

Öte yandan, 7159 sayılı Yasa ile yapılan bir düzenleme sonucunda (Bkz: 28.12.2018 gün ve 30639 sayılı R.G.’de yayınlanmıştır.) 7143 sayılı Yasaya eklenen geçici bir madde ile yapılandırmalar ve bu arada matrah artırımı ile ilgili ödemeler de Şubat 2019 tarihine kadar uzatılmıştır. Bu durumda, gerek bütün taksitlendirmeler ve gerekse matrah artırımı kaynaklı taksit ödemeleri Şubat 2019 tarihine kadar ödenmesi halinde matrah artırımları geçerli olacaktır. Böylece, bozulan matrah artımı ödeme planları güncellenerek vergi incelemesinden kurtulmuş olacaklardır.

03.01.2019

Kaynak: www.MuhasebeTR.com

/ Yazar: admin / Genel/ / 0 Yorum

Şirketler Alacaklarını Nasıl Sigortalayacak

Değerli okurlar, 01.01.2019 tarihinde yürürlüğe girecek olan KOBİ’lerin ticari alacaklarının sigortalanması ile ilgili bilinmesi gereken hususlar aşağıdaki gibidir.

1- ALACAK SİGORTASI NEDİR?

Müşterilerin satın aldıkları mal veya hizmet bedelini nakit sıkıntısı nedeniyle ödeyememeleri sonucunda mal veya hizmeti satan şirketin zararını tazmin eden sigorta mekanizmasıdır.

2- ALACAK SİGORTASINA KİMLER DAHİLDİR?

Sistem dahilinde KOBİ kapsamında faaliyet gösteren şirketler dahildir.

3- SİGORTADAN YARARLANACAK ŞİRKETLERİN KRİTERLERİ NASIL BELİRLENECEK

Alacak sigortası sunulacak olan KOBİ’lere ilişkin kriterler tarife ve talimatla belirlenecektir. Sigorta kapsamında teminat sağlanacak alıcıların tespitine yönelik risk değerlendirmesi Merkez tarafından yapılacaktır.

4- ALACAK SİGORTASINA İLİŞKİN TALEP NASIL YERİNE GETİRİLECEKTİR?

Alacak sigortasına ilişkin talep, Sisteme katılan sigorta şirketlerine veya aracılara iletilir. Risk değerlendirme sürecinde ortaya çıkacak sorgulama ücreti poliçe talebinde bulunan KOBİ tarafından karşılanır. Aynı KOBİ adına farklı sigorta şirketleri üzerinden yapılan her bir sorgulama, aynı kredi limiti ve alıcılara ilişkin olsa bile, ayrı ayrı ücretlendirilir. Sorgulama ücretinin tutarı tarife ve talimatla, sorgulama ücretinin tahsiline ve aktarımına ilişkin hususlar ise Merkez ile sigorta şirketi arasında yapılacak protokol ile belirlenir.

5- SİGORTA YAPTIRMAK İSTEYEN BAŞVURU FORMU DOLDURACAKLAR MI?

Alacak sigortası talep girişi sigorta şirketi veya aracıların yetkilendirdiği kullanıcılar tarafından, içeriği Merkezce belirlenen ve 24/3/2016 tarihli ve 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu gereklilikleri saklı kalmak kaydıyla alınmış bilgileri içeren başvuru formu ile yapılır.

6- PRİM VE TEMİNAT TUTARI NASIL HESAPLANACAKTIR?

Prim hesabında, alacak sigortası talebinde bulunan işletmenin son mali yılda vadeli satışlardan elde ettiği cirosu esas alınır. Net prim ve azami teminat tutarı, vadeli satışlardan elde edilen ciro esas alınmak suretiyle, aşağıdaki tablo kullanılarak hesaplanır:

7- PRİM TUTARININ TAMAMININ PEŞİN ÖDENMESİ HALİNDE İNDİRİM VAR MIDIR?

Bu tarife ve talimata göre belirlenen prim tutarı sigorta şirketi tarafından tahsil edilir. Prim tutarının tamamının peşin olarak ödenmesi durumunda tarife fiyatı üzerinden %10 oranında indirim uygulanır.

8- PRİM TUTARLARI BANKA HAVALESİ YOLUYLA KREDİ KARTI İLE DE ÖDENEBİLİR Mİ?

Prim tutarının, en az %25’i peşin ve geri kalanı en fazla üç taksit olacak şekilde ödenmesi koşuluyla, kredi kartı ve benzeri başka düzenli ödeme yöntemleriyle taksitlendirilmesi mümkündür.

9- ŞİRKETİN SİGORTALATMAK İSTEDİĞİ TİCARİ ALACAĞINA İLİŞKİN RİSK DEĞERLENDİRMESİ YAPILACAK MIDIR?

Alacak sigortası kapsamında teminat verilecek alıcılara ilişkin risk değerlendirmesinde kullanılacak kriterler Merkez tarafından belirlenir.

Risk değerlendirmesinde, sigorta talebinde bulunan işletmenin vadeli satışlardan elde ettiği cirosunun en az %50’sini oluşturan ve ciro büyüklüğüne göre büyükten küçüğe doğru sıralanan alıcılar dikkate alınır. Risk değerlendirmesi sonucunda, bu alıcılardan her birine “1 (en düşük riskli)” ile “6 (en yüksek riskli)” arasında skor verilir.

10- RİSKİ ÇOK YUKSEK ALACAKLAR SİGORTALANABİLECEK MİDİR?

Yukarıda belirtilen risk değerlendirmesi sonucunda skoru 6 olan alıcılara alacak sigortası kapsamında kredi limiti sağlanmaz.

11- HERBİR ALACAK İÇİN EN FAZLA KAÇ LİRALIK KREDİ LİMİTİ AÇILACAKTIR?

Skoru 1 ile 5 arasında olan her bir alıcıya, alacak sigortası talebinde bulunan işletmenin vadeli satışlardan elde edilen cirosuna göre aşağıda yer alan tabloda belirtilen azami tutarları geçmemek üzere kredi limiti sağlanır:

12- TEMİNAT ORANLARI ALACAĞINI SİGORTA YAPMAK İSTEYEN FİRMAYA NASIL BİLDİRİLECEKTİR?

Alacak sigortası kapsamında kredi limiti sağlanan alıcılar için uygulanan teminat oranları poliçede belirtilir. Teminat oranları ilgili alıcının skoruna göre, %70 ile %90 arasında belirlenir.

13- SİGORTA DÖNEMİ İÇİNDE MEYDANA GELEN ZARARLARDA NASIL BİR YOL İZLENECEK?

Sigorta dönemi içerisinde meydana gelen zararlar; zararın 2.500 TL’nin altında kalması durumunda sigortalı tarafından, 2.500 TL’yi aşması durumunda ise birinci fıkrada belirtilen teminat oranları kapsamında Merkez tarafından ödenir.

14- SİGORTA SÖZLEŞMESİ KAPSAMINDA KOMİSYON ORANI VAR MIDIR? VARSA ORAN NE KADARDIR?

Sistem kapsamında düzenlenen sigorta sözleşmeleri için vergi ve diğer yasal yükümlülükler düşüldükten sonra kalan prim tutarı üzerinden uygulanacak komisyon oranı %12’dir. Söz konusu prim tutarının asgari %9’u ilgili sigorta şirketi tarafından kesinti yapılmaksızın sigorta aracısına ödenir.

15- SİSTEM YÜRÜRLÜĞE NE ZAMAN GİRECEKTİR?

1/1/2019 tarihinde yürürlüğe girecektir.

03.01.2018

Kaynak: www.MuhasebeTR.com

/ Yazar: admin / Genel/ • • • • / 0 Yorum

2019 Yılında Kimler E-Fatura, E-Müstahsil Makbuzu ve E-İrsaliyeye Geçmek Zorundadır?

I-E-BELGELERLE İLGİLİ MEVCUT ZORUNLULIKLAR 

A) E-Fatura ve E-Defter Uygulamalarına Geçiş Zorunluluğu: 

(454 Sıra Numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği)

1- İlgili Yıl Brüt Satışları 10 Milyon TL ve üzeri olanlar (izleyen 2 yılın başından itibaren)

2- ÖTV 1 sayılı Liste kapsamındaki malların imali, ithali, teslimi vb. faaliyetleri nedeniyle EPDK dan lisans alanlar (Lisans aldığı tarihi izleyen yıl başından itibaren) (Bayilik lisansı hariç)

3- ÖTV III sayılı Liste kapsamındaki malları imal inşa ve ithal edenler (ÖTV mükellefiyet tesis tarihi izleyen yıl başından itibaren)

B) İhracat Faturalarının  E-Fatura Olma Zorunluluğu:

(454 Sıra Numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği)

e-Fatura uygulamasına kayıtlı olan ihracatçıların Gümrük beyannameli mal ihracı faturaları 01.07.2017tarihinden itibaren e-Fatura olarak düzenlenmek zorundadır.

C) Yolcu Beraberi Eşya İhracı Faturalarının  E-Fatura Olma Zorunluluğu (454 Sıra Numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği)

e-Fatura uygulamasına kayıtlı olan mükelleflerin “aracı kurumlar yoluyla iade usulünden yararlandığı durum” la sınırlı olmak üzere “Yolcu Beraberi Eşya İhracı Faturaları” 01.07.2017 tarihinden itibaren e-fatura olarak düzenlenmek zorundadır.

D) Bavul Ticareti Kapsamında Düzenlenen Özel Faturaların E-Fatura Olma Zorunluluğu:

Yürürlükte bulunan tebliğler Özel Faturaların e-Fatura olması zorunluluğunu getirmemektedir.

E) E-Arşiv Fatura Uygulamasına Geçiş Zorunluluğu: 

(464 Sıra Numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği )

İnternet üzerinden mal ve hizmet satışı yapan ve 2015 ve müteakip hesap dönemlerinde brüt satış hasılatları 5 Milyon TL ve üzerinde olan mükellefler (izleyen 2 yılın başından itibaren)

F) E-İrsaliye Uygulamasına Geçiş Zorunluluğu

(487 Sıra Numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği)

İsteğe bağlıdır. Herhangi bir mükellef grubu için zorunluluk öngörülmemiştir.

G) E-Serbest Meslek Makbuzu Uygulamasına Geçiş Zorunluluğu 

(487 Sıra Numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği)

İsteğe bağlıdır. Herhangi bir mükellef grubu için zorunluluk öngörülmemiştir.

H) E-Müstahsil Makbuzu Uygulamasına Geçiş Zorunluluğu 

(487 Sıra Numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği)

İsteğe bağlıdır. Herhangi bir mükellef grubu için zorunluluk öngörülmemiştir.

İ-E-Dekont Uygulamasına Geçiş Zorunluluğu

Yürürlükte değildir.

II-TEBLİĞ TASLAKLARINA GÖRE 2019 YILINDA GELECEK ZORUNLULUKLAR (HENÜZ YÜRÜRLÜĞE GİRMEMİŞTİR.)  

A-E-Fatura Ve E-Defter Uygulamalarına Geçiş Zorunluluğu:

1- İlgili Yıl Brüt Satışları 5 Milyon TL ve üzeri olanlar (izleyen 2 yılın başından itibaren) (2017 yılında belirtilen ciroyu aşanlar 01.07.2019 tarihinden itibaren e-Fatura, 01.01.2020 den itibaren e-Defter)

2- ÖTV 1 sayılı Liste kapsamındaki malların imali, ithali, teslimi vb. faaliyetleri nedeniyle EPDK dan lisans alanlar (Lisans aldığı tarihi izleyen dördüncü ayın başından itibaren) (Bayilik lisansı dahil)  (2018 yılında lisans alanlar için 01.07.2019 tarihinden itibaren e-Fatura, 01.01.2020 den itibaren e-Defter)

3- ÖTV III sayılı Liste kapsamındaki malları imal inşa ve ithal edenler (Mükellefiyet tesis tarihi izleyen dördüncü ayın başından itibaren)  (2018 yılında mükellefiyet tesis ettirenler için 01.07.2019 tarihinden itibaren eFatura, 01.01.2020 den itibaren e-Defter)

B-İhracat Faturalarının  E-Fatura Olma Zorunluluğu:  

Aynı durum halen geçerli olacaktır.

C-Yolcu Beraberi Eşya İhracı Faturalarının  E-Fatura Olma Zorunluluğu:  

Aynı durum halen geçerli olacaktır.

D-Bavul Ticareti Kapsamında Düzenlenen Özel Faturaların E-Fatura Olma Zorunluluğu

e-Fatura uygulamasına kayıtlı olan mükelleflerin bavul ticareti işlemlerine ait faturalar 01.07.2019 tarihinden itibaren e-Fatura olarak düzenlenmesi zorunluluğu öngörülmektedir.

E) E-Arşiv Fatura Uygulamasına Geçiş Zorunluluğu 

Taslak Tebliğ ile aşağıda belirtilen mükellef gruplarının e-ARŞİV FATURA UYGULAMASINA (e-Arşiv Fatura uygulamasına başvuru şartları arasında e-Fatura geçiş zorunluluğu da bulunması nedeniyle, e-Fatura da olmayanlar için ayrıca E-Fatura Uygulamasına da)  geçiş zorunluluğu getirilmesi öngörülmektedir.

1- Halihazırda 421 ve 454 Sıra No.lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğleri kapsamında e-Fatura ve e-Defter uygulamalarına dahil olma zorunluluğu bulunan mükelleflerin, 01.07.2019 tarihine kadar e-Arşiv Fatura uygulamasına da geçme zorunluluğu öngörülmektedir.

2- E-Ticaret Aracı Hizmet Sağlayıcıları, İnternet Reklamcılığı Hizmet Aracıları ile İnternet Ortamında İlan Yayınlayan mükelleflere 01.07.2019 tarihine kadar e-Arşiv Fatura uygulamasına zorunlu olarak dahil olmaları öngörülmektedir.

3- 2017 veya müteakip hesap dönemleri brüt satış hasılatı (veya satışları ile gayrisafi iş hasılatı) 5 Milyon TLve üzeri olan mükelleflere Gelir/Kurumlar Vergisi Beyannamelerinin verildiği tarihi izleyen hesap dönemi başından itibaren (2017 yılı cirosundan dolayı aşanlar için 01.07.2019 tarihine kadar)        e-Arşiv Fatura uygulamasına zorunlu olarak geçmeleri öngörülmektedir.

4- e-Fatura ve e-Arşiv uygulamalarına kayıtlı olmayan mükelleflerce aynı günde aynı kişi veya kurumlaradüzenlenen faturaların vergiler dahil toplam tutarının 50.000 TL’yi aşması halinde söz konusu faturaların 01.07.2019 tarihinden itibaren GİB tarafından ücretsiz olarak sunulan e-Arşiv İnternet Portali üzerinden eArşiv Fatura olarak düzenleme zorunluluğu getirilmesi öngörülmektedir.

5- Gelir İdaresi Başkanlığının, yapacağı analiz çalışmalarıyla riskli ya da vergiye uyum düzeyi düşük mükelleflere ve Başkanlıkça belirlenen diğer mükellef gruplarına yazılı bildirimle en az 3 aylık süre vermek suretiyle e-Fatura ve             e-Arşiv Fatura uygulamalarına geçme zorunluluğu getirilebilmesi öngörülmektedir.

6- 483 SN VUK Genel Tebliğinin 6 ncı maddesinde belirtilen ÖKC kullanımından muafiyeti şartlarını sağlayarak ÖKC kullanımından muaf olan ve e-Arşiv Fatura uygulamasına dahil olan mükelleflerin;  vergiler dahil 500 TL yi aşmayan perakende mal ve hizmet satışlarında düzenlenecek eArşiv Faturalarında müşterinin adı bölümüne “Nihai Tüketici” açıklaması ile düzenlenmesi halinde perakende satış fişi veya ödeme kaydedici cihaz fişi yerine kullanılabilmesine imkan verilmesi öngörülmektedir.

F) E-İrsaliye Uygulamasına Geçiş Zorunluluğu:

Taslak Tebliğ ile aşağıda belirtilen mükellef grupları ve mal sevkiyatı işlemleri için e-İRSALİYE UYGULAMASINA  (e-İrsaliyeye başvuru şartları arasında e-Fatura geçiş zorunluluğu da bulunması nedeniyle e-Fatura olmayan mükellefler için ayrıca E-FATURA UYGULAMASINA da)  geçiş zorunluluğu getirilmesi öngörülmektedir.

1- 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanununa ekli (I) sayılı listedeki malların imali, ithali, teslimi vb. faaliyetleri nedeniyle Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK)’ndan lisans (bayilik lisansı dahil) alan mükellefler ve bu mükelleflerin lisans konusunu oluşturan mal sevkiyatı işlemleri,

2- 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanununa ekli (III) sayılı listedeki malların imal, inşa, ithalini ve ana bayi/distribütör şeklinde pazarlamasını gerçekleştiren mükellefler ve bu mükelleflerin vergi mükelleflerine yönelik (III) sayılı listeye konu malların sevkiyatı işlemleri,

3- 3213 sayılı Maden Kanunu kapsamında düzenlenen işletme ruhsatı/sertifikası sahipleri ve işletme ruhsatı/sertifikası sahipleri ile yaptıkları sözleşmeye istinaden maden üretim faaliyetinde bulunan gerçek ve tüzel kişi mükellefler ve bu mükelleflerin ruhsat veya sertifikalarına konu malların sevkiyatı işlemleri,

4- 4/4/2001 tarihli 4634 sayılı Şeker Kanununun 2 nci maddesinin (e) bendinde tanımına yer verilen şekerin imalini gerçekleştiren mükellefler ve bu mükelleflerin şeker sevkiyatı işlemleri,

5- e-Fatura uygulamasına kayıtlı bulunan mükelleflerden demir ve çelik (GTİP:72) ile demir veya çelikten eşyaların (GTİP:73) imali, ithal ve ihracı faaliyetinde bulunan mükellefler ve bu mükelleflerin vergi mükelleflerine yönelik söz konusu mallara ait sevkiyat işlemleri,

6- Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığınca gübre üretim ve tüketiminin kayıt altına alınmasına yönelik oluşturulan Gübre Takip Sistemi’ne kayıtlı kullanıcılar ve bu mükelleflerin vergi mükelleflerine yönelik gübre sevkiyatı işlemleri,

7- e-Fatura uygulamasına kayıtlı olan ve 2017 veya müteakip hesap dönemleri brüt satış hasılatı (veya satışları ile gayrisafi iş hasılatı) 25 Milyon TL ve üzeri olan mükellefler.

G) E-Serbest Meslek Makbuzu Uygulamasına Geçiş Zorunluluğu 

Taslak Tebliğ ile aşağıda belirtilen meslek mensuplarının e-SMM uygulamasına geçiş zorunluluğu getirilmesi öngörülmektedir.

Serbest meslek erbabı olup, hukuk, muhasebe, denetim, tıp, mimar, mühendislik vb. alanlarında, vekil, danışman, müşavir, denetçi, bilirkişi, arabulucu, aracı, tabip, mimar, mühendis vb. adlar altında serbest meslek faaliyetinde bulunanlardan;

a) 31/03/2019 tarih itibariyle faaliyetine devam etmekte olanlar 01/07/2019 tarihine,

b) 01/04/2019 tarihinden (bu tarih dahil) itibaren faaliyetine başlayacak olanlar ise işe başladıkları ayı izleyen 3 üncü ayın sonuna,

kadar, e-Serbest Meslek Makbuzu uygulamasına dahil olmaları ve bu tarihlerden itibaren serbest meslek makbuzu belgelerini e-Serbest Meslek Makbuzu olarak düzenlemeleri zorunludur.

H) E-Müstahsil Makbuzu Uygulamasına Geçiş Zorunluluğu: 

Taslak tebliğlerle e-müstahsil makbuzu uygulamasına ilişkin herhangi bir zorunluluk öngörülmemektedir.

İ-E-Dekont Uygulamasına Geçiş Zorunluluğu:

Taslak tebliğ ile bankaların kağıt ortamda düzenlediği dekont belgesinin 01.01.2019 tarihinden itibaren elektronik ortamda e-dekont olarak düzenlenmesine imkan sağlanmaktadır.  Zorunluluk öngörülmemiştir.

03.01.2019

Kaynak: www.MuhasebeTR.com

/ Yazar: admin / Genel/ • / 0 Yorum

Esnaf Odası Aidatlarında Yeni Uygulama

Resmi Gazete’nin 31 Aralık 2018 tarih ve 30642 (4. mükerrer) nüshasında; 14 Şubat 2008 tarihli ve 26787 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Esnaf ve Sanatkârların Ödeyecekleri Kayıt Ücreti ve Yıllık Aidat Hakkında Yönetmeliğin 7’nci maddesi başlığı aşağıdaki şekilde değiştirildi ve değişiklik 1 Ocak 2019 tarihinden itibaren yürürlüğe girdi.

Yönetmeliğin ilgili maddesine geçmeden önce yeni uygulama ile kadın üyelere, gazilere, şehitlere, gazilere, dul ve yetimler ile vergiden muaf esnafa ve özürlülere muafiyet getirildiğini belirtmeliyim.

Kayıt ücreti ve yıllık aidat

(1) Kayıt ücreti ve yıllık aidatlar aşağıda belirtilmiştir.

a) Birinci grup odalar: Ankara, İstanbul ve İzmir illerindeki odalardır. Kayıt ücreti ve yıllık aidat; bu gruptaki iller ve büyükşehir belediyesi sınırlarına dâhil tüm ilçelerinde 350,00 TL’dir.

b) İkinci grup odalar: Ankara, İstanbul, İzmir ile kalkınmada öncelikli iller dışında kalan illerdeki odalardır. Kayıt ücreti ve yıllık aidat; bu gruptaki illerin merkez ilçelerinde ve büyükşehir belediyesi sınırlarına dâhil tüm ilçelerinde 300,00 TL, merkez ilçe haricindeki diğer ilçelerinde 256,00 TL’dir.

c) Üçüncü grup odalar: Kalkınmada öncelikli illerde bulunan odalardır. Kayıt ücreti ve yıllık aidat; bu gruptaki büyükşehir statüsünde bulunan iller ve büyükşehir belediyesi sınırlarına dâhil tüm ilçelerinde 256,00 TL’dir. Üçüncü grup odaların bulunduğu diğer illerin merkez ve ilçelerinde 256,00 TL’dir.

(2) Kayıt ücreti ve yıllık aidatlar aşağıda belirtilen esnaf ve sanatkârlar için ülke genelinde 256,00 TL olarak uygulanır.

a) 30/3/2013 tarihli ve 28603 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğe göre özürlü sayılanlar.

b) Gaziler, şehit, gazi dul ve yetimleri.

c) 31/12/1960 tarihli ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununa göre vergiden muaf sayılan esnaf ve sanatkârlar.

ç) Esnaf ve sanatkâr siciline kayıtlı kadın esnaf ve sanatkârlar.

(3) Birinci fıkranın (a), (b) ve (c) bentleri ile ikinci fıkrada belirtilen ücretler; 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Kanununun 61 inci maddesinde belirlenen hadler içerisinde kalmak kaydıyla, 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununa göre Hazine ve Maliye Bakanlığınca belirlenen yeniden değerleme oranını aşmamak kaydıyla her yıl Konfederasyon Yönetim Kurulunca yeniden belirlenebilir. Konfederasyon Yönetim Kurulu tarafından aidatın yeniden tespit edilmesi halinde keyfiyet onaylanmak üzere Ticaret Bakanlığına bildirilir, ayrıca esnaf ve sanatkârlar meslek kuruluşlarına da bir genelgeyle duyurulur.”

Türkiye Esnaf ve Sanatkârlar Konfederasyonu web sitesindeki genelge Resmi Gazete’de yayımlanan Yönetmeliğe yer verilmiş ve muafiyetlerle ilgili açıklamada aşağıdaki şekildedir:

“Kayıt ücreti ve yıllık aidatlar aşağıda belirtilen esnaf ve sanatkârlar için ülke genelinde 256,00 TL olarak uygulanır.

a)30/03/2013 tarihli ve 28603 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğe göre özürlü sayılanlar.

b) Gaziler, şehit, gazi dul ve yetimleri.

c) Gelir Vergisi Kanununa göre vergiden muaf sayılan esnaf ve sanatkârlar.

ç) Esnaf ve sanatkâr siciline kayıtlı kadın esnaf ve sanatkârlar.”

03.01.2019

Kaynak: www.MuhasebeTR.com